2.6.17

Chella (2)

Bolbaite
Het belooft vandaag 32 graden te worden maar dat weerhoudt ons er niet van een fietstocht te doen van 40 kilometer en 500 hoogtemeters. Het is een min of meer cirkelvormige route rond onze verblijfplaats op dit moment.

Eerst komen we door een glooiend landschap met voornamelijk olijfbomen. Daarna dalen we af naar het fotogenieke Bolbaite waar in de rivier door het dorp grote forellen zwemmen. Of zijn het toch karpers?
In Anna komen we langs de wasplaats die je in veel dorpen nog ziet, maar zelden zie je er nog iemand de was doen, hier zagen we wel iemand bezig.
Ook komen we weer langs het meertje Albufera de Anna.

Wasplaats in Anna
Al met al een leuke route, niet erg lastig, afgezien van een zeer steile klim, die we echter beide op de fiets konden volbrengen.

Na een lekkere douche op de camping rijden we in de camper naar Anna om daar het dagmenu te nuttigen in een van de restaurants.

Morgen rijden we terug naar Denia en daarmee beëindigen we ons rondje in de provincie Valencia.

1.6.17

Chella

Albufera de Anna
We hebben niet veel gedaan vandaag. Bij de parkeerplaats is ook een barbecueplaats dus daar hebben we gebruik van gemaakt.
Het meertje ligt er idyllisch bij met grote platanen er omheen.

In de schaduw van de olijfboom
Daarna reden we 8 km naar een minicamping van Nederlanders bij de plaats Chella.
We staan tussen de olijfbomen. Er is veel ruimte, goede sanitaire voorzieningen en goed internet. Kortom een goede plek voor onze laatste twee overnachtingen.

31.5.17

Anna

In Spanje vind je nog graanvelden met klaprozen
Ja, Anna is een plaatsnaam.
We hebben vanaf de camperplaats een mooie fietstocht gedaan van 50 kilometers en zo'n 900 hoogtemeters. Hoewel 80% verhard was, was het zeker geen gemakkelijke tocht. Er zaten enkele bijzonder steile stukken in.

Jarafuel
We kwamen door Zarra, Ayora, Teresa, Jarafuel en Jalance, allemaal leuke plaatsjes en handig om een koffie of broodje onderweg te nuttigen of water te tappen. Want het was zonnig en redelijk warm.

Schaapskudde
De omgeving is heuvelachtig met een afwisseling van graanvelden, boomgaarden en bossen. Onderweg zagen we ook een grote schaapskudde, al de derde deze dagen, dus het is hier nog gebruikelijk om schapen te hoeden.

Bijna reden we een patrijzenfamilie omver. De moeder vloog er vandoor en de pas uitgekomen kuikens bleven ineengedoken op het pad zitten.

Na een beetje opfrissen zijn we naar Anna gereden, een rit van een uur. Helaas bleek de camping daar  nog gesloten. Het lijkt erop dat hij over 14 dagen pas opengaat. We staan nu op een parkeerplaats bij het Albufera de Anna, een klein meertje met diverse bars en dergelijke er omheen. Er is een kraan bij onze camper, dus we houden het hier wel een dagje uit.

30.5.17

Jarafuel (2)

Oei, onweer en regen vanmorgen en daar hadden we niet echt op gerekend. Van fietsen zou niet veel komen en we deden het rustig aan in de hoop dat de regen zou ophouden. Dat gebeurde inderdaad rond het middaguur. We kwamen met moeite weg van onze plaats die veranderd was in modder.

Zona de acampada Jarafuel
We reden 12 km naar Ayora en merkten dat veel restaurants hier zijn gesloten, sommige definitief. Maar het restaurant waar we lunchten was dik in orde.
We deden vervolgens wat boodschappen en reden terug naar Jarafuel en een paar kilometer buiten het dorp vonden we een mooi gelegen zona de acampada, een vrij kampeerterrein, met sanitaire voorzieningen. Prima voor ons, zeker toen de zon weer ging schijnen.


29.5.17

Jarafuel

Vanuit Bicorp hebben we een wandeling gedaan van 12 km, die pittiger was dan gedacht. Het pad voerde naar de prachtige kloof Barranco Moreno. De terugweg was voor een groot deel door de kloof en dat pad was lastig te lopen. Diverse keren moesten we de rivier oversteken.

Drie versus vijf tenen
Na een broodje in Bicorp douchten we en pakten de camper in, daarna reden we naar een volgende plek. We reden twee uur via een fraaie route, door o.a. de imposante canyon van de Jucarrivier.
Onderweg stopten we nog even bij de plek waar dinosaurussporen zijn gevonden. Inderdaad konden we ze goed onderscheiden.
Zo moeten ze er uit hebben gezien
De pootafdrukken zijn groter dan een mensenvoet, dus het moeten flinke beesten zijn geweest. 
In Jarafuel staan we op een niet zo aantrekkelijke camping. 

28.5.17

Bicorp (3)

Altijd al eens (mee) willen rijden in een LR Defender...
Het eerste plan om vandaag een korte fietstocht te doen hebben we laten varen. In plaats daarvan gingen we naar het museum hier in het dorp en kregen de vraag of we mee wilden met een excursie naar rotsschilderingen in een kloof hier een halfuur vandaan.
Dat vonden we een leuk idee. Na eerst een uitgebreide rondleiding in het museum nam de medewerkster van het museum ons in haar Landrover, samen met een Spaans gezin, mee de bergen in. Ook hier was het  een betoverend landschap.
Zo staat het op het informatiebord ...
Bij de grot met rotsschilderingen kregen we een uitgebreide toelichting. Een van de afbeeldingen schijnt uniek in de wereld te zijn, die van een vrouw die in heel lang touw omhoogklimt om honing te verzamelen, met bijen die om haar heen vliegen.
De museummedewerkster is zo bevlogen dat ze zelfs een tattoo van de honingverzamelaarster in haar hals heeft laten maken.

Uiteindelijk waren we drie uur onderweg.

Eenmaal terug op de camperplaats konden we via de internetradio meemaken dat Tom Dumoulin de Giro heeft gewonnen.

... maar dit is het origineel van 4000 jaar oud
Janny wil nog vermeld hebben dat ze zich ergert aan de vele vliegen hier, maar Jan kan het weinig schelen. Die is meer een muggenhater, maar muggen zijn hier niet.
Gelukkig kunnen we de vliegen en evt. muggen buiten houden omdat we een muskietengordijn voor de ingang van de camper hebben.

27.5.17

Bicorp (2)

We passeren de Rio Fraile
Het is mooi weer hier en de omgeving ziet er veelbelovend uit voor een fietstocht, dus dat is wat we vandaag deden. De route is maar 34 km maar telt ruim 900 hoogtemeters, te veel vond Janny, die op het eind enigszins uitgeput raakte. Een flink deel was bovendien onverhard waardoor we bepaalde delen niet zo snel vooruit kwamen.

De omgeving maakte veel goed, want het is hier prachtig, met name de kloof van de Rio Fraile.
Halverwege kwamen we langs de zeer afgelegen bar Los Botijos en een kop koffie konden we goed gebruiken op dat moment.

26.5.17

Bicorp

We hebben de geplande route gefietst. Het was een leuke afwisselende tocht van 44 km. Na het bosgebied vlak aan zee fietsten we de rijstvelden in. Ze zijn pas ingezaaid en onder water gezet. Het is nu een paradijs voor vogels die er fourageren. Na zo'n 30 km waren we in het centrum van Valencia. De stad is per fiets goed te doen dankzij de fietspaden die zijn aangelegd.
De ingezaaide rijstvelden staan onder water
We aten bij een bar een lekker belegd broodje, de helft van een normaal broodje, maar samen met een    frisdrank en een koffie ook maar €3,50.

De terugweg ging door het altijd weer mooie Turiapark, langs Oceanografico en een mooi fietspad langs zee.

We besloten vervolgens de camper in te pakken en verder te rijden en een stuk het binnenland in te gaan. We staan nu op de camperplaats van het dorp Bicorp. Het is er rustig; er staan maar twee andere campers. Wel veel vogels en een kerkklok.

25.5.17

El Saler

Na bijna drie weken in Denia vonden we het tijd om nog een rondje te doen in de provincie Valencia. De planning is ongeveer 10 dagen met de camper en natuurlijk de mountainbikes achterop. We zullen dus verschillende dagtochten gaan doen op de fiets.
Vanmiddag zijn we naar El Saler gereden, net ten zuiden van Valencia. We staan op een camperplaats die we al kennen van twee eerdere bezoeken. De omgeving is vlak met bossen, rijstvelden en het meer Albufera.
Het weer is fraai, zonnig en warm, bijna 30 graden.
Morgen een eerste fietstocht.

7.5.17

Elche

Hondón de las Nieves
Gisteren hebben we een eenvoudige fietstocht van 30 km gedaan. Onderweg hebben we het dorpje Hondón de las Nieves aangedaan, waar op dat moment markt was. Aan het publiek op de terrasjes te oordelen wonen in deze omgeving veel Nederlanders en Engelsen.

De palm met acht stammen heeft wel ondersteuning nodig
Vandaag zijn we met de camper naar Elche gereden om daar nog de Huerto del Cura te bezoeken. Het is de mooiste palmentuin van Elche, met onder andere de beroemde achtstammige palm.
Vandaag is de zondag van de eerste communie en je zag derhalve diverse families rond de mooi uitgedoste tieners tijdens fotosessies in het park.
Ook de restaurants waren hierdoor behoorlijk druk met families, maar we vonden in het centrum een restaurant waar plek was en waar we lekker konden lunchen.

Daarna was het tijd om terug te rijden naar Denia, meteen ook het slot van deze korte vakantie in de provincie Alicante.
Huerto del Cura

5.5.17

Hondón de las Nieves

We zijn verder getrokken, via Elche naar Hondón de las Nieves. In Elche bezochten we Decathlon om onze outfit aan te vullen en gingen we op zoek naar nieuwe campingstoelen. Geschikte stoelen vonden we niet, maar verder slaagden we prima.
Mooi plekje op camperplaats Jaime

In Hondón staan we op een minicamping van Nederlanders. We hadden de plek gevonden op de website Campercontact. De goede beoordelingen blijken helemaal terecht. Ze hebben hier in 10 jaar tijd een lap grond van een hectare tot een mooie tuin herschapen en er ook een huis gebouwd.
Een deel van de tuin is gereserveerd voor 4 plaatsen waar campers kunnen staan. Momenteel staan er geen andere. We hebben een plekje met een weids uitzicht over het dal.
Het enige minpuntje is dat het onder een aanvliegroute naar Alicante ligt.

Vandaag fietsen we niet. Het is een rustdag.

4.5.17

Santa Pola

Ook bij Santa Pola is het een bloemenzee
Gisteren zijn we verder gereden naar Santa Pola, ten zuiden van Alicante. We staan hier op de camperplaats, naast het industrie-terrein, dus niet zo'n mooie locatie, maar wel met goede voorzieningen als een warme douche,warm water voor de afwas en alles heel schoon.
Elche
We hebben gisteren weer een mtb-tocht gedaan, deze keer gemakkelijk, van 42 km. We hebben Elche bezocht, de palmenstad. We kenden Elche eigenlijk niet echt en de kennismaking was positief. Er zijn vele mooie parken met duizenden palmen. Ook een mooi paleis en het fietspad langs de rivier Vinalopó is ook erg fraai.


De route vandaag zag er wel weer heel anders uit, veel korter, 24 km, maar ook veel lastiger met lange single trails die meestal hobbelig waren en af en toe zo technisch dat we even moesten afstappen. Het gebied ten noorden van Santa Pola zier er vanaf de autoweg N332 vrij saai uit maar eenmaal op de fiets kun je interessante routes doen, ook uitgezette mtb-routes. Wij volgden weer een gps-route die we van het internet haalden. Het gebied is een natuurgebied met lage pijnbomen en ook hier weer veel bloemen. In Santa Pola deden we een bar aan waar we een paella bestelden. Dat doen we in Spanje eigenlijk nooit (we bereiden paella thuis), maar het smaakte goed.

2.5.17

Villajoyosa

Niet alles was te fietsen
We zijn begonnen met een korte toer in de provincie Alicante. We hebben de mountainbikes mee en hopen de meeste dagen een tocht met de mtb te doen.
Uitzicht over Vilajoyosa
Vandaag zijn we met de camper van Denia naar Villajoyosa gereden. We staan op de nieuwe camping El Torres. De camping ligt vlak aan zee en heeft prima voorzieningen. Er staan voornamelijk buitenlanders waaronder veel Nederlanders.

Vanaf de camping hebben we 26 km gefietst over af en toe lastige paden en steile klimmen.
Het landschap is enigszins woestijnachtig, maar momenteel bloeien er bijzonder veel bloemen.
Eenmaal terug in het kleurrijke dorp namen we een biertje en een broodje, op de boulevard.
We hebben fantastisch weer.

6.3.17

Chefchaouen / Algeciras

Chefchaouen vanaf de kasba
Een van de bekendste stadjes van Marokko is Chefchaouen. Toch zijn we er vandaag voor het eerst.
Het wordt ook wel de blauwe stad genoemd vanwege de vele gevels die een blauwe kleur hebben.

Bijna alles is blauw in Chefchaouen
De belangrijkste attractie vormen de kleine winkelstraatjes in de medina, die trapsgewijs oplopen tegen de heuvel.
Het zgn. Duivenplein is min of meer het centrum van de medina met daaraan gelegen de kasba, die we uiteraard bezoeken. Als je de toren beklimt heb je een mooi uitzicht over de medina en de heuvels die de stad omringen.

We eten voor de laatste keer, op een terras boven het plein. We eten o.a. tajine met geitenvlees, pruimen en rozijnen. Heerlijk.

In de toren van de kasba
Dan is het tijd voor de laatste kilometers in Marokko, naar de ferryhaven Tanger Med.
Helaas blijkt dat we nogal lang op de eerstvolgende boot moeten wachten, namelijk 5 uur (later bleek daar nog eens 3 uur bij te komen). Maar er is wifi in de haven, dus Janny kan 'wie is de mol' kijken op haar iPad.

Na middernacht zullen we in Algeciras zijn en morgenochtend reizen we door naar Denia en dan is deze reis ten einde.

De alom tegenwoordige ezel met op de achtergrond windturbines
We kunnen onszelf inmiddels ervaren Marokkogangers noemen want dit was de vijfde keer. De laatste was november 2012.
Toch is het nog steeds leuk om hier rond te reizen. We hebben heel wat nieuwe plekken gezien of we hebben in bekende plaatsen nieuwe dingen bekeken.

Het viel ons deze keer op dat de campings langzamerhand op een wat beter niveau komen, qua voorzieningen, aankleding en onderhoud.  Of we hebben toevallig de betere campings uitgezocht. Meestal is er tegenwoordig redelijk tot goed wifi. Toch zijn de overnachtingen nog steeds goedkoop, tussen de 5 en 10 euro.

Het fietsen was een prettige aanvulling. We hadden ze niet willen missen.
We hadden wel iets meer willen fietsen, maar kou en wind maakten het een paar dagen minder aanlokkelijk.

Typisch Marokkaans vervoersmiddel, een Yamazuki???
We hebben in Marokko deze 5 weken zo'n 3600 km per auto afgelegd. Het is een groot land, dus je moet wel van lange afstanden houden om ook in het aantrekkelijke zuiden van het land te komen.
De wegen zijn over het algemeen zodanig dat je geen hoog gemiddelde haalt, behalve dan op de tolwegen in het westen. Er zijn veel trage vrachtauto's e.d. op de doorgaande wegen en de vele bochten in de bergen en het kapotte asfalt halen de snelheid er ook wel uit. Er wordt op veel plaatsen aan de wegen gewerkt.

Opvallend zijn de vele politiecontroles, bij vrijwel elke grote plaats en soms ook tussendoor. Meestal word je gewoon doorgelaten; een enkele keer willen ze wat van je weten. In de buurt van Ceuta staat om bijna elke bocht een politiebusje, maar dat is om illegalen op te pakken.

Marokko en souks horen bij elkaar (zoals deze in Chefchaouen)
Marokko is de laatste jaren duidelijk schoner geworden. De plastic tasjes zijn uitgebannen, zelfs de productie is verboden. In veel plaatsen zie je personeel vuil oprapen en er rijden inmiddels moderne vuilniswagens rond.

Het land lijkt een bouwhausse mee te maken. Overal wordt gebouwd, niet alleen moskeeën tot in de kleinste dorpen, ook complete stadswijken in de woestijn.

Een van de grootste charmes van Marokko zijn de altijd hulpvaardige bewoners. Overal word je vriendelijk begroet en voor elk verzoek weet men wel een oplossing. Ook daarom komen we vast nog een keer terug.




5.3.17

Ouezzane

Interieur van paleisje in Meknés
We hebben in Meknés nog eens het paleisje gezien wat we in 2012 ook bezocht hebben. Datzelfde geldt trouwens voor de medresse waar we gisteren in zijn geweest, alsmede de souk.

De patio van het paleis
We gingen toen in de omgekeerde richting, nu dus naar het noorden.
In motel Rif in Ouezzane gaan we eten (het keuzemenu is prima, maar veel te veel).
Omdat hier ook een camping is overnachten we er ook.
Er resteren nog bijna 200 kilometer in Marokko.

Zoals verwacht is het weer behoorlijk opgeknapt, lenteweer zouden ze in Nederland zeggen.

4.3.17

Meknés

Op het centrale plein in Meknés is veel activiteit
Van fietsen is niets gekomen vandaag. Het is koud en winderig. Een tweede  reden is dat Jan snipverkouden is.

We overbruggen de afstand naar Meknés in een uurtje. Daar is het vanwege de lagere ligging iets minder koud, maar helaas komt de zon niet tevoorschijn.

We doen eerst maar eens uitgebreid boodschappen voor de laatste dagen. Daarna bezoeken we de souk en de historische koranschool, de medresse.

We staan op een parkeerplaats vlakbij de stadsmuur en overnachten daar ook.
We eten in een restaurant, een goedkope hap deze keer.

3.3.17

Azrou

Een mijningang
Vanochtend zijn we eerst naar Aouli gereden. Het is een spookdorp behorend bij lood- en zilvermijnen die ca. 40 jaar geleden zijn gesloten.

De houten brug kraakte maar hield het
Het complex ligt in een idyllische kloof waar vrijwel niemand meer woont en waar ook niet veel toeristen komen. Vandaag in elk geval niemand anders.

Alles verlaten in dit mijnstadje
Het was er aangenaam rondwandelen in de zon met een lekkere temperatuur. De oversteek van de Atlas naar het noorden is ons niet zo goed bevallen. Het bleef droog maar het is hier bewolkt en onaangenaam koud met 9 tot 12 graden.

Maar de terugtocht moet een keer gebeuren, dus dit hoort erbij. Na morgen wordt het weer wel aanzienlijk beter.
De tussenstop in Azrou was bedoeld om een fietstocht te doen in het cederwoud hier maar dan moet het wel wat warmer worden.

Apen in het bos
Onderweg hier naar toe zagen we uitzonderlijk veel zwerfhonden langs de weg. Vlakbij Azrou ook nog een groep apen waar deze omgeving om bekend is.

We staan op Emirates Euro camping. Die hoort bij een inmiddels alweer gesloten hotel gericht op Arabieren die nooit zijn gekomen.  Het is overdadig luxueus en protserig.
De camping is nog wel open en heeft een mooi uirzicht en goede voorzieningen.

Medelijden met ons in deze koude omstandigheden is niet nodig. We hebben standverwarming in de camper.

We eten 's avonds in hotel Les Cèdres. Het eten is eenvoudig maar goed en de bediening stijlvol, door een ober in een deftig kostuum. Wel een beetje koud ook.