19.12.18

Mazatlán

Na ruim 300 km in 4 uur hebben we Mazatlán bereikt, een van de grootste Mexicaanse steden aan de Stille Oceaan. De bedoeling was eigenlijk om meteen de veerboot te nemen naar La Paz, maar dat liep iets anders. Er zijn twee maatschappijen die beide voor vandaag geen plaats meer hebben. De ene gaat morgen niet en de andere wel. Daar hebben we dus geboekt, zij het dat ze ons geen gereserveerde stoel meer kunnen verkopen. Dus hoe we de nacht op zee doorbrengen weten we nog niet. De overtocht duurt zo’n 14 uur. Woensdag is het vertrek om 20.00 uur.

In een kerststal stond deze succesvolle visser
We staan nu op een camping in Mazatlán, niet heel speciaal en met veel Amerikaanse overwinteraars.  Heel Mazatlán lijkt trouwens wel een Amerikaans resort. Er lagen ook nog eens drie cruiseschepen in de haven, dus het is hier behoorlijk toeristisch.

Men komt hier behoorlijk in de kerstsfeer. Sommige campers hebben uitgebreide feestverlichting.

Wij hebben nu het eindpunt van onze reis over het Mexicaanse vasteland bereikt en we gaan verder over het langgerekte schiereiland Baja California.

Het volgende bericht zal dus uit La Paz komen.
We hebben sinds 4 november in Tepotzotlán 2270 km gereden. Dat is gemiddeld slechts 50 km per dag. Dat hadden we ook gemakkelijk op de fiets kunnen doen, zegt een van ons dan. De ander zegt dan:  “Nou mooi niet”.

We hebben ongeveer 150 km gefietst deze periode.
Geplande route door Baja California, beginnend in La Paz, ca. 2000 km

18.12.18

San Blas

Per boot door de mangrove
San Blas ligt in een streek met lagunes, rivieren en mangrove.
Het stadje is wat verweesd. De vakantiecomplexen doen vermoeden dat hier ooit toerisme bloeide maar nu staat er veel leeg. Het centrum is nog wel levendig.

Niet veel langer dan twee meter zijn de krokodillen
We hebben een boottochtje gedaan op een rivier door de mangrovebossen. Dat was een leuke ervaring. We hielden diverse keren halt bij dieren langs het water, vooral krokodillen en schildpadden. Het keerpunt was bij een restaurantje waar een tak van de rivier ontspringt.
We hadden er kunnen zwemmen want het water is daar heel helder.

Daarna reden we door naar San Blas en namen onze intrek in een eenvoudig hotelletje dat niet helemaal proper was.
Op de app iOverlander lazen we dat kamperen afgeraden wordt vanwege de vele zandvlooien en muggen. Dit hotel is nauwelijks duurder dan een camping maar we slapen in principe liever in onze camper.

We aten in een restaurant en wandelden naar het strand dat toch behoorlijk druk bezocht wordt.

Op het centrale plein dronken we nog wat in een bar. Er werkte een Mexicaan achter de bar die zei dat hij eigenlijk leraar wiskunde is maar vanwege te weinig uren moet bijverdienen.

We hoorden nu voor de tweede keer dat er in Mexico naar Nederlands competitievoetbal wordt gekeken. Men kan ons zo een paar voetbalsteden of clubs noemen.

Oh ja, we hebben bananenbrood gekocht, wat je in deze streek vaak aangeboden ziet. Het bleek heel lekker te zijn.

17.12.18

Miramar

Imposante boom op de camping
We naderen de plaats San Blas, de muggenhoofdstad van Mexico, zo wordt deze plaats wel genoemd.
Momenteel staan we op een mooie camping bij het plaatsje Miramar, 15 km ten zuiden van San Blas.
Geen mooi strand maar wel vogels
Het is een mooi park met oude bomen en er stromen 2 riviertjes door. Er zijn huisjes te huur en er is een restaurant, maar voor ons is belangrijk dat er ook gekampeerd kan worden.

Er staan slechts twee andere campers en nog een fietser met een tentje.
Het strand is hier niet mooi, nogal veel stenen liggen er. Maar we hebben al veel mooie stranden gehad. Wel fascinerend vinden we de pelikanen die op maar een paar centimeter boven het water vliegen, vrijwel zonder een vleugelslag. Soms zie je ze in het water duiken.

We aten vanmiddag in een van de visrestaurants aan zee. Ja, de pelikanen en meeuwen laten nog wat vissen over voor de vissers...

Sommige restaurants zaten helemaal vol, want het is zondag. Buitenlanders zie je hier vrijwel niet.

Muggen zijn hier bijna niet maar wel zandvlooien, die ook je bloed zuigen. Dat zal richting San Blas waarschijnlijk nog erger worden.

16.12.18

La Peñita (3)

De camping bevalt ons prima, het weer is fijn, maar vandaag zullen we toch weer verder rijden.
Uitzicht vanuit de camper
De drie overnachtingen hier waren voldoende om de omgeving in ons op te nemen.
Op de promenade van La Peñita

14.12.18

La Peñita (2)

Al 6 weken onderweg en het gaat ons goed

La Peñita

La Peñita
Slechts 20 km rijden is het naar onze volgende plek. In het dorp La Peñita staan we op een mini-camping. De naam Little Rig geeft ook nog eens aan dat we hier met onze kleine camper op onze plek zijn.
Camperplaats naast villa aan zee
Er kunnen bij dit huis aan zee maar 7 campers staan en om een of andere reden is opnieuw het laatste beschikbare plekje het dichtst bij het strand. We staan weer eerste lijn.
Op de promenade van La Peñita
Nu horen we weer duidelijk de branding en we kunnen zo het strand op.
Het is ook een heel nette camping, zelfs met een zwembad, en het is niet ver lopen naar het dorp.

Vanochtend werden we wakker met onverwachte regen. De laatste regen was toch al weer even geleden. Het weer is verder prima, half bewolkt en 26 graden.

12.12.18

Lo de Marcos

We hebben ruim 200 km gereden en zijn nu ten noorden van Puerto Vallarta.
In deze stad hebben we boodschappen gedaan bij een grote supermarkt en we hebben gegeten in een soort wegrestaurant. Ze hadden een goedkoop keuzemenu (€3,50) en het was goed te eten.

Alleen de vierde man ontbreekt nog
Lo de Marcos is een aantrekkelijk klein dorp met wel zes campings. We hebben een aardig plekje, opnieuw tussen veel overwinteraars. Wel iets verder van het strand dan de vorige keren, dus we zullen hier waarschijnlijk minder lang blijven.

We hebben geprobeerd de trein naar de Barranca del Cobre te reserveren, maar dat is in december niet meer mogelijk. Alles zit vol tot 6 januari en dat wordt ons te laat.
We moeten onze plannen dus wat omgooien. Waarschijnlijk gaan we nu vanaf Mazatlan met de veerboot naar La Paz en niet vanaf Los Mochis.

10.12.18

Punta Pérula (4)

Op weg naar beroemdheid: youtube-filmpje maken
Het is de laatste dag hier. We hebben nog een korte fietstocht gedaan in de omgeving.
Goedkope arbeid: dan laat je het strand harken
Het is interessant om te zien hoe de Mexicanen op het platteland wonen en werken.
Het ziet er over het algemeen primitief uit, maar de mensen lijken toch vrij opgewekt in het leven te staan.
Zo wonen de Mexicanen

Punta Pérula (3)

Zo staan we; de mooiste plek van de camping
Naburige lagune bij het ochtendgloren
Inmiddels is het zondag en we genieten van het ontspannen strandleven. Vandaag hebben we een strandwandeling gedaan van 8 km (2 uur door soms mul zand).

Ook hebben we huachinango gegeten. De Amerikanen noemen dat red snapper, dus een grote rode vis in elk geval. Deze vis is wel een van de bekendste die hier gegeten wordt en is absoluut heerlijk.

We hebben gemerkt dat er toch ook wel wat mensen met Europese achtergrond op de camping staan. Naast ons Canadezen waarvan de vrouw Nederlandse ouders heeft en de man Deens is. Ook hebben we een Tsjechische gesproken en zoals gezegd zijn er ook Zwitsers.

Buitenkeuken
Veel vogels zien we
Er is ons uitgelegd waarom er veel meer Canadezen dan Amerikanen in Mexico te vinden zijn, in elk geval in deze streek. Dat zou enerzijds met de economische crisis te maken hebben die Amerikanen harder heeft getroffen dan de Canadezen, maar ook vanwege allerlei angstverhalen die onder de Amerikanen de ronde doen. Velen worden blijkbaar afgeschrikt om naar het 'gevaarlijke' Mexico te gaan, waar ze bovendien niet erg geliefd zijn, zeker niet onder de huidige Amerikaanse president, die in Mexico zeer onpopulair is en bij velen zelfs gehaat is.

6.12.18

Punta Pérula (2)

Boven het strand van Punta Pérula
We hebben besloten hier een weekje te blijven. Het wordt een week aan het strand dat hier heel mooi en veilig is.

Omdat we verder niet zo veel bijzonders zullen doen zullen we de komende dagen waarschijnlijk niet steeds berichtjes plaatsen.

Maar blijf ons toch maar in de gaten houden.

5.12.18

Punta Pérula

Het wordt misschien een beetje saai voor de lezer, maar we staan weer op een camping aan een mooie baai en ook nu staan weer eerste lijn. Gescheiden door een muurtje begint het strand een paar meter voor de camper.
Eten koken op de benzinebrander

Het begint ons nog niet te vervelen in elk geval, maar als we de verhalen van de langkampeerders hier horen, is dat toch wel weer het andere uiterste. Vaak staat men hier drie maanden en dat vinden we te veel op wonen lijken in plaats van reizen.

We zien trouwens de Zwitsers hier terug die we in Pátzcuaro eerder hadden ontmoet. Ook zij blijven hier een paar maanden.

De camping hier is een stuk ordelijker dan de vorige en we zijn nu ook dichter bij een dorp. En ze hebben warme douches in plaats van de koude, zoals meestal aan de kust. Kortom een leuke plek.

We hebben 60 km gereden over een uitgesproken rustige weg en we zijn nog steeds zuidelijk van Puerto Vallarta.

4.12.18

La Manzanilla (3)

Garnalenceviche en ceasar salade met garnalen
Onze laatste dag hier maakten we een strandwandeling en gingen we eten in een keurig restaurant aan zee. Het is andere kant op dan gisteren. De plek heet Boca de Iguanas en er is eigenlijk alleen maar een camping en wat restaurants.
Wandelen langs het bijna lege strand

Het leven is simpel hier, ook voor ons.
De riviermonding Boca de Iguanas

3.12.18

La Manzanilla (2)

Restaurants langs het strand van La Manzanilla
Het is een paar kilometer fietsen van de camping naar het dorp La Manzanilla. En dat deden we vandaag. Voornamelijk om een restaurant te vinden en die bleken er meerdere te zijn. De onze had zelfs livemuziek. Het restaurant is feitelijk een grote palapa, vrijwel op het strand. Nu op zondag was het redelijk druk en we aten er goed.

Dichter bij het dorp bleken nog meerdere campings te zijn, maar minder gunstig beoordeeld en ook niet zo rustig als de onze.
Aan mooie zonsondergangen geen gebrek

Enig minpuntje is dat er ‘s avonds wel muggen komen, dus we moeten maatregelen nemen.

Het weer is fantastisch met overdag 29 graden en ‘s nachts 20.

1.12.18

La Manzanilla

We zijn een klein stukje verder gereden in noordelijke richting. Twee kilometer vanaf het dorp La Manzanilla staan we weer aan het strand en nu op een heel rustige plek. Het is een terrein bij een hotel, maar er zijn geen andere campers en ook maar een kamer bezet, ondanks het weekend.

Bij de camper hebben we onze eigen palapa (afdak) en dat is prettig tegen de soms ongenadige zon.

Voor de verandering hebben we nu wel internet. We zijn dan niet afhankelijk van mobiel internet, want dat is toch wel behoorlijk duur (vergeleken met Nederland).

Op de vorige camping hebben we gisteravond kunnen genieten van een openluchtbioscoop. Een van de Canadezen heeft een scherm en een beamer en iemand anders deelde popcorn uit. De film: Mamma Mia met Meryl Streep.

30.11.18

Barra de Navidad (2)

Mooie plek aan zee
Het is al de derde dag hier en vandaag is het pas echt mooi weer.

Gisteren zijn we een stuk langs zee gelopen richting Barra de Navidad. Vandaag hebben we de fiets genomen over de weg naar Barra de Navidad. Zoals gezegd is onze camping in Melaque. Over het strand is het drie kilometer, over de weg 6 km naar Barra.

Barra is toeristischer dan Melaque en het ziet er wat netter uit.
Het ligt aan een riviermonding, tamelijk idyllisch.
Vanaf de promenade heb je mooi zicht op de surfers die zich hier goed kunnen uitleven.

We zijn 20 jaar geleden ook in Melaque geweest. We kwamen toen met kerst aan in Barra met de bus vanuit Guadalajara. Alles was toen vol en we liepen toen in het donker over het strand naar Melaque waar we wel onderdak vonden, in een geleend tentje.

Barra de Navidad
Onze camping is prima en we staan pal aan het strand. Minpunt is wel dat het internet heel zwak is en vaak helemaal afwezig.

De camping staat driekwart vol, met voornamelijk Canadese overwinteraars die hier al jaren komen en dan maandenlang hier staan in hun 12 meter lange campers met uitschuifbare wanden.

Dat geeft natuurlijk een ons-kent-ons-sfeer. Wij zijn momenteel de enige passanten en lijken ook in andere opzichten vreemde eenden in de bijt.

29.11.18

Barra de Navidad

Eigenlijk heet het hier Melaque, maar het naburige Barra de Navidad is veel bekender.

Boven het strand
Het regent de hele dag, aan het meer waar we vanochtend vertrokken, de 340 km lange route over voornamelijk tolwegen regende het en hier aan het strand regent het nog steeds. Toch is dit uitzonderlijk want morgen en daarna is het een en al zonneschijn.

We staan op een leuke kleine camping vlak aan het strand. Rustig is het hier niet want de Stille Oceaan zorgt voor luide klapgolven, die je soms zelfs voelt trillen.

28.11.18

Jocotepec (6)

Het meer van Chapala vanaf de pier van Chapala
Op onze laatste dag op de camping Roca Azul lijkt het weer al te veranderen. Veel wolken en af en toe een spatje regen. Voor morgen is meer regen voorspeld.
Nog een foto vanaf de pier

We zijn naar de plaats Chapala gereden met de camper, om te kijken of er nog iets te herkennen was van ons vorige bezoek in 1996. Dat was inderdaad het geval. Het waterfront met een pier kwamen ons bekend voor.

En nog een
We lunchten in café Paris, niet heel bijzonder, maar oké.

Op weg naar Chapala kwamen we door Ajijic waar we destijds een aantal dagen logeerden bij Hendrik en Paula. Ze leven niet meer, dus hoefden we geen moeite te doen hun huis weer op te zoeken.

Tussen beide plaatsen is ook een Walmart winkel, zodat we nog even de voorraden aanvulden voor ons vertrek morgen.

De camping biedt de mogelijkheid om gratis gebruik te maken van een wasmachine. Dat konden we zeer waarderen. De was droogde gelukkig voldoende tijdens ons tripje vandaag.

26.11.18

Jocotepec (4&5)

Zondag: gewoon een zonnige voorjaarsdag, in november.
We hebben niets speciaals gedaan vandaag, behalve de camper wassen.

Maandag: opnieuw een stralende dag. Omdat we denken elders geen prettiger weer zullen krijgen, hebben we geen haast om weg te gaan. Waarschijnlijk gaan we woensdag pas weg.
Hoewel hier niet veel te doen is, vermaken we ons prima met lezen. Tussendoor boodschappen doen in het dorp, op de fiets.
Er zijn hier ook backpackers gekomen, een stel uit Duitsland. Ze zijn al bijna een jaar onderweg. Wel bijzonder, want ze hebben een tent, kookspullen e.d., dus ze moeten grote en zware rugzakken meeslepen.

25.11.18

Jocotepec (3)

Als je vroeg opstaat kun je prachtige foto's maken van de zonsopkomst boven het meer.
Veel vogels boven het meer van Chapala

Binnen 10 minuten verrees dit tentenkamp
Het is weekend en vandaag kwam een groep tieners naar de camping, die hier overnachten in 21 gehuurde tenten. Er is ruimte genoeg, zelfs om te voetballen en andere activiteiten. Ze storen ons niet.

Een bijzonder kleurige, grote en lekkere salade
Vanmiddag zijn we weer naar het centrum gefietst om te lunchen en om de malecón (boulevard) te bezoeken.
Het eten was heerlijk. Wat meer op de westerse smaak afgestemd dan meestal in Mexico en misschien dat we het daarom wisten te waarderen.
Mexicanen vermaken zich aan de Malecón

24.11.18

Jocotepec (2)

Voor de camping staat deze vuurtoren;
het is voor de show, want hij geeft geen licht
Het meer van Chapala heeft een ideaal klimaat, bijna het hele jaar door. Vandaag was het 27 graden en 's nachts wordt het ongeveer 10 graden. Men spreekt hier wel van de eeuwige lente. Vandaar dat hier heel wat Amerikanen en Canadezen naartoe trekken, het hele jaar of alleen de winters.

Op veel plekken zijn de randen van het meer begroeid
met drijvende waterhyacint; het is een plaag
Wij genieten ook van het mooie weer en hebben vandaag eigenlijk niets bijzonders gedaan, behalve lezen, koken en internetten. Er is gelukkig goed internet, zelfs 'uitzending gemist' kunnen we zien.
Het enorme zwembad van de camping

23.11.18

Jocotepec

Camping Roca Azul aan het meer
We zijn vandaag gevorderd tot het grote meer van Chapala, het grootste meer van Mexico met 85 km lang. Helemaal aan de westpunt ligt Jocotepec en op de camping Roca Azul daar vlakbij staan we nu.

Meer van Chapala met volle maan
Het is een parkachtig terrein, grenzend aan het meer en er staan veel Amerikanen in hun grote caravans en campers. Ze staan er semi-permanent.

Vanochtend ontbijt voor het huisje waar we overnachtten

Voor we deze ochtend hier naar toe reden bezochten we vanuit het hotel (eigenlijk bestaande uit cabañas) het dorp Mazamitla.
Overdekte trottoirs in Mazamitla
Direct viel op dat sommige rijen witte huizen en de vele winkeltjes een houten overkapping hadden, fijn bij het winkelen bij zon of regen.

Overal geschilderde reclame
Ook hier weer geen reclameborden maar de koopwaar werd overal in dezelfde geschilderde letters duidelijk aangegeven. Het was een uur of tien en het leven moest nog wat op gang komen. Niet alle winkels waren al open en in de andere waren de vrouwen (ja, afhankelijk van het gebodene zijn het vaak vrouwen) de vloer en de stoep aan het vegen.

De kerk op het centrale plein van Mazamitla
Langs het grote plein met de bijzondere kerk vonden we op iedere hoek een koffietentje. In zulke gelegenheden is de koffie altijd bijzonder lekker. Ook nu weer konden we er van genieten.

De vuilnisophaaldienst in Mazamitla
De een gooit de zakken omhoog; de ander vangt op
Na dit korte, aangename bezoek vervolgden we onze route over deze keer goede wegen naar Jocotopec.