9.6.26

Fietsreis Zeeland en Vlaanderen 2026

Dag 1 Vleuten 62 km

Af en toe dreigende wolken, geen regen, wel fris

Vandaag, 9 juni zijn we vanuit Ede vertrokken voor onze jaarlijkse fietstocht.
Aan de Oude Gracht

De eerste etappe leidde in een tamelijk rechte lijn via de binnenstad van Utrecht naar Vleuten. Onze oude fietsen moeten het werk doen, wij een beetje trappen en sturen. Tegen de wind in vandaag, maar het was goed te doen. De voorspelde regenbuien gingen aan ons voorbij gelukkig.

Aan de Oude Gracht nuttigden we een lekker Indonesisch broodje. Een voorbijganger herkende Jan’s fiets: dát is een oude Giant Expedition! Dat klopt, 32 jaar inmiddels. 

Kasteel De Haar

Tegen het eind van de rit kwamen we langs het kasteel De Haar in Haarzuilens. Het is het grootste kasteel van Nederland maar niet echt oud, ca. 150 jaar. Het was eigenlijk het buitenverblijf van de in Parijs wonende familie Van Zuylen, aangetrouwd aan de rijke bankiersfamilie Rotschild. Het was een interessant bezoek. 

We hebben vandaag ons onderkomen in Vleuten in een tuinhuis. Deze reis hebben we alle onderkomens kunnen boeken via Vrienden op de Fiets. Deze is al goed, met zowel een eigen zitkamer als eetkamer en ook nog eens een grote tuin. 


Dag 2 Rotterdam, 59 km

Vanaf een uitkijktoren een blik over het Reeuwijkse natuurgebied

Vandaag konden we niet alle buien ontwijken. We regenden nat voor we een goede schuilplaats hadden. Onze kleding is ook niet voldoende regenbestendig om er lang mee door te fietsen. 
Alpaca met jong

In een caféetje in Woerden konden we wat opdrogen. Daarna ging de route door de onvolprezen Reeuwijkse Plassen. Er zijn veel vogels te zien met jongen die allemaal opgevoed moeten worden met de gevaren die zich overal voordoen, zoals fietsers op de weg.

Bovenin zie je iemand aan het werk
(Klik op de foto voor scherpere versie)

Na een lunch in Gouda, waar de Waag in de steigers staat, reden we verder naar Rotterdam, langs de Hollandse IJssel. Met de Erasmusbrug en de Euromast wordt het allemaal heel herkenbaar Rotterdam. 

We moeten drie trappen op om onze overnachtingsplek te bereiken, in een groot bovenhuis van ruim 100 jaar oud. De gastvrouw die ook op leeftijd is, wist ons te vertellen dat een paar huizen verderop de burgemeester woont, dus de straat is zeer veilig. Veilig genoeg om onze fietsen buiten te laten staan. Ze verhuurt drie kamers aan Vrienden op de Fiets en heeft daarmee een mooie tijdsbesteding en bijverdienste.

We blijven hier twee nachten, een rustdag dus, die we willen besteden aan een uitgebreide kennismaking met Rotterdam.


Dag 3 Rotterdam, 0 km

Het Witte Huis

Er is natuurlijk veel te doen in Rotterdam. We hebben in de ochtend de Kunsthal bezocht. Er was onder andere een interessante expositie van een beroemde Amerikaanse fotografe. 
Tentoonstelling van foto’s van Helen Levitt

‘s Middags stond een stadswandeling op het programma met een Rotterdamse gids. Het was in het Engels omdat de meeste deelnemers buitenlanders zijn. 

We waren nog niet zo vaak in Rotterdam geweest, dus we hoorden flink wat informatie waar we nog geen weet van hadden. 

Het spectaculaire Depot, met zijn spiegelende wanden

Zo is er een “rode lijn” van kilometers lang door de stad gemaakt van een paar honderd straattegels die tijdens duisternis oplichten. Ze geven de begrenzing weer waarbinnen het inferno van 1940 zich heeft afgespeeld. Het bombardement en de brand was de allesbepalende gebeurtenis waaraan de stad zijn uiterlijk heeft te danken.  

Het Witte Huis in Rotterdam kenden we ook niet. Het is een eeuw geleden in jugendstil opgetrokken en gold destijds als een revolutionair kantoorgebouw, met onder andere een lift. 

Vandaag hadden we goed weer, nog steeds fris. Om 16 uur ging het toch weer regenen. 


Dag 4 Oostvoorne, 45 km

Molen in de wijk Delfshaven, Rotterdam

Het was maar een korte route maar de harde tegenwind maakte het niet echt gemakkelijk. We fietsen bij het verlaten van Rotterdam door Delfshaven, een enigszins authentieke wijk. De molen staat er wat verloren bij tegen de achtergrond van hoogbouw. 
200 jaar na dato kreeg Brielle zijn vrijheidsbeeld

Tegen de straffe wind in bereikten we rond lunchtijd Brielle, het vestingstadje dat een hoofdrol had in de 80-jarige oorlog. 

Nog steeds in Zuid-Holland ben je dan, op Voorne-Putten. Het duingebied hier staat bekend als een mooi natuurgebied, ondanks de ligging vlakbij het havengebied van de Maasvlakte. We deden er een korte wandeling, rondom de Tenellaplas, naast een bezoekerscentrum. 

We verblijven in een enorm grote villa aan de buitenrand van het dorp Oostvoorne.

Duinmeertje met waterlelies

Dag 5 Oostvoorne, 0 km


Niet gefietst maar ook geen rustdag. We wandelden vanuit onze standplaats 18 km door het natuurgebied Voornse Duin en langs het strand. Dat is een flinke afstand voor ons doen. 

Het was vandaag droog, maar wel een windkracht 6 en op het strand merk je dat, verder nauwelijks. Het was een fraaie wandeling waarbij we nauwelijks een mens tegenkwamen. Aan het eind konden we nog even een biertje nemen in het nogal rustige dorp Oostvoorne. 


Dag 6 Colijnsplaat, 70 km

Een jasje tegen de wind is nog wel nodig

De wind is wat naar het noorden gedraaid en dat maakte voor ons de dag wat relaxter. We hadden meestal rugwind of schuin achter.

De route was afwisselend met paden langs of door de duinen, maar ook door het boerenland. De Deltawerken konden we ook weer beleven, zoals de Haringvlietdam en de Brouwersdam. Als laatste moest ook nog de 10 kilometer lange Zeelandbrug worden genomen, met stevige zijwind. 

De drukke Brouwersdam met campers, kitesurfers en fietsers

De beroemdste zoon uit Brouwershaven, Jacob Cats

De route werd afgewisseld met leuke stadjes, Brouwershaven en Zierikzee. Ook Colijnsplaat, ons einddoel vandaag, blijkt een gezellig dorp. 
Toegangspoorten van Zierikzee

Op deze zondag was het natuurlijk druk. De fietspaden waren vol met wielrengroepen, vakantiefietsers en gezinnen die een rondje fietsten. 

Onze slaapkamer annex bioscoop

We zijn in Colijnsplaat, aan de zuidkant van de Zeelandbrug, op een wel heel bijzonder overnachtingsadres. In een loods is een woonkamer gemaakt en sanitaire voorzieningen maar er is zelfs een sauna gebouwd. Onze slaapkamer is eigenlijk een bioscoopzaal, die af en toe door de eigenaren als zodanig wordt gebruikt. Er is ook nog een terras dat deze accommodatie compleet maakt. Echt klasse. 


Dag 7 Vlissingen, 57 km

Een hand steekt uit de golven:
 de Watersnoodramp 1953

Na opnieuw een copieus ontbijt maakten we na ruim een uur een uitgebreide stop in Wolphaartsdijk. Hier woont een neef van Janny met zijn vrouw. We werden hartelijk ontvangen en getrakteerd op een lekkere lunch. Zo konden we uitgebreid bijpraten. 
Een deel van het abdijcomplex
in het centrum van Middelburg

Langs het Veerse Meer kwamen we in Middelburg waar de Abdij en het stadhuis de bekendste bouwwerken zijn. Middelburg is een sfeervolle stad, de kleinste provinciehoofdstad van Nederland met goed 40.000 inwoners. 

Het beeldbepalende stadhuis

We maakten hierna nog een kleine omweg door Walcheren om uiteindelijk in Vlissingen uit te komen. In contrast met de vorige locatie is onze overnachting nu in een nieuwbouw rijtjeswoning.

Biggekerke op Walcheren

De komende etappes komen hieronder.

13.3.26

Alcossebre

We hebben inmiddels al 900 km in Spanje gereden, een lange dag vandaag. Gisteren was evenzeer een lange dag maar niet vanwege de afstand, 500 km snelweg in Marokko. Het was de veerboot die ons in de steek liet. We zouden om half 6 vertrekken maar het werd 9 uur. De overtocht zelf en nog een uur tijdsverschil bracht ons uiteindelijk om half 12 op de camperplaats in Algeciras waar nog net een plekje vrij was. De reden van de vertraging was volgens het personeel de ramadan. Waarom precies werd niet duidelijk en waarom een andere veerboot wel op tijd vertrok was ook een raadsel.

Wij staan nu op een gratis camperplaats in Alcossebre, tussen Valencia en Tarragona. Het is een mooi aangelegd terrein. Er is een restaurant, winkel, benzinepomp en autowasserij. Men verwacht natuurlijk wel dat je hier iets besteedt.

Update:

Na nog eens 1800 kilometer in twee dagen zijn we aangekomen in Ede. De eerste ochtend thuis kregen we het bericht dat Jan's moeder was overleden, net een paar uur voordat we haar weer zouden zien. Ze was al een paar dagen in coma. 

Op onze reizen naar Marokko rust geen zegen, want na de vorige in 2020, toen we overhaast vertrokken wegens de pandemie, moesten we ook nu voortijdig terugreizen. Niettemin hebben we toch genoten van deze reis. In totaal hebben we 10.060 km gereden. 

Sinds de camping op de heuvel bij Kelaa M'Gouna hebben we tot aan de haven
zo'n 1200 km afgelegd in 6 dagen;
in totaal reden we 4250 km in Marokko in twee maanden

11.3.26

Fes

De Blauwe Poort in Fes

Het is een bliksembezoek aan Fes geworden. We hadden voor drie nachten een kamer in een riad in de medina geboekt en het weer zou alleen maar beter worden. Maar we hebben besloten morgen zo snel mogelijk richting Spanje en dan Nederland te rijden. De reden is dezelfde als voor de onderbreking van 12 december tot 8 januari. De moeder van Jan is nu in een palliatieve fase terechtgekomen en of we haar nog te spreken zullen krijgen of niet, de terugreis is onontkoombaar geworden, hoe jammer we dat ook vinden.

Interieur van de 300 jaar oude riad, 
waar wij verblijven

Fes is een unieke stad, bekend van de grootste medina ter wereld. Het is altijd een belevenis om er rond te dwalen en allerlei bezienswaardige gebouwen te bezoeken. Dat laatste is er helaas niet van gekomen.

Tijdens de wandeling aan het eind van de middag zagen we de verkopers massaal bij hun stalletjes en winkels aan het eten. Na zonsondergang mag er weer gegeten en gedronken worden, de iftar. Bij voorkeur gebeurt dat in gezelschap.

Na de winterse omstandigheden in Azrou is het in Fes weer voorjaarsachtig. Geen sneeuw te bekennen, wat ook logisch is, want we zitten niet meer in de Midden-Atlas. De weg was in de bergen wel schoongeveegd en strooiauto's verspreiden een soort grit. De toegangsweg naar de camping was wel besneeuwd en wat glibberig, maar we durfden het als eerste wel aan om af te dalen naar de hoofdweg. 

Azrou

 


De foto liegt niet. We zijn ingesneeuwd met een pak sneeuw van 10 cm vannacht. Het was achteraf bezien niet zo’n goed idee om een tussenstop te maken hier in de bergen. 

Maar eens zien hoe we hier weg komen. We staan op een camping waar we ooit ook eens een koude en regenachtige dag verbleven. Azrou heeft dus niet zo’n goede reputatie bij ons. Gelukkig schijnt nu de zon. 

De camping is overigens wel bijzonder. Hij is bij een luxe hotel dat jaren geleden is gebouwd maar nooit in gebruik is genomen. Alleen de camping dus en die is prima. 


9.3.26

Ouzoud

De watervallen van Ouzoud
In twee etappes van in totaal 360 kilometer zijn we ten noorden van de Hoge Atlas beland. We namen zonder enig probleem de Tichka pas. De vorige stop was een goede en veel benutte camping ten westen van Ouarzazate. We hadden er prachtig weer en wilden eigenlijk niet weg. Ten noorden van de Atlas is het weer toch vaak iets minder warm en zonnig. 
 

We zijn op camping Zebra in Ouzoud, op 1 kilometer van de watervallen van Ouzoud. Vandaag hebben we deze bezienswaardigheid bezocht. Door enigszins vroeg te gaan konden we de toergroepen grotendeels vermijden. 

Er woont een groep apen bij de waterval; 
ze leven van de apennootjes van de toeristen...
Gisteren hadden we al gezien dat tientallen toeristenbusjes op de terugweg waren naar Marrakesh. Daar worden deze tours aangeboden, als ééndaagse trip naar Ouzoud en ook meerdaagse trips naar Merzouga worden georganiseerd, want ook op die route zagen we misschien wel honderd van deze busjes. Voor toeristen die naar Marokko vliegen wellicht een optie maar wij houden zelf van de vrijheid om te gaan en te staan waar we willen, zonder groepsdwang.

Ook vandaag was het schitterend weer, voorlopig even de laatste dag. Morgen wordt het bewolkt en regenachtig en koeler, zeggen de weersites. We gaan op weg naar Fes, een van de beroemde koningssteden en willen dat in twee etappes doen. Het is wel zes of zeven uur rijden. We zijn dan meteen in het noorden van Marokko. Ja, onze rondreis door het land komt langzamerhand tot een einde. Over een week denken we al in Spanje te zijn. Maar eerst hopen we nog drie dagen van Fes te genieten.

6.3.26

Kelaa M'Gouna

Uitzicht vanaf de camping op de heuveltop
Gisteren waren we in Skoura, in de grote palmentuin daar. Het waaide nogal hard en we zochten een beschut plekje in de zon. Dat vonden we in een van de vele kasba's.
Kasba 123Soleil bij Skoura

Er is een kleine camping met olijfbomen en veel groen en vogels en ook een klein hotel. We waren hier als enige kampeerders, onder andere vanwege de toegang die te krap is voor wat grotere campers. 

We konden heerlijk genieten in de zon en we hadden inderdaad weinig last van de wind. Ook konden we de wasmachine gebruiken. 

Heuveltop camping Chabab Saghro

Vandaag trokken we nog wat verder naar het oosten en zijn niet zo ver meer van Boumalne Dadés zodat we bijna een rondrit gemaakt hebben want een week geleden waren we daar ook al. De bedoeling was eigenlijk om vanaf Kelaa M'Gouna de Hoge Atlas over te steken maar we hadden al gezien dat de bergen er schitterend wit bij liggen na de neerslag enkele dagen terug. De campingbeheerder verzekerde ons dat je hier echt niet de passen over komt, die blijven nog weken gesloten vanwege de vele sneeuw. 

Jammer, maar we moeten dus weer terug naar Ouarzazate om dan de belangrijke oversteek naar Marrakesh te nemen, de Tichka-pas die normaal gesproken wel altijd open is. 

We vinden het niet zo erg om een stuk om te moeten rijden, maar wel jammer dat we de bergweg naar Azilal niet kunnen rijden want die kenden we nog niet. 

Van Nkob naar Kelaa M'Gouna, 6 dagen 284 km

De camping waar we nu zijn is heel bijzonder, want hij ligt op een heuveltop met naar alle kanten uitzicht. Ook hier zijn de voorzieningen weer heel goed. Het is hier ook rustig met maar twee andere campers. Er was wel behoorlijk wat wind, logisch boven op zo'n heuvel, maar er is wel wat beschutting die het uitzicht niet bederft. 

Op het Nederlandse tv-journaal zien we dat het Sahara-stof vanuit Marokko Nederland heeft bereikt. 

De besneeuwde Hoge Atlas is een te grote barrière momenteel

4.3.26

Fint


Als je in Ouarzazate bent mag een bezoek aan de oase van Fint eigenlijk niet ontbreken. Het is maar 15 km rijden en je bent in een volkomen andere wereld. Het is een rivier die door een imposante kloof stroomt en omzoomd is door palmentuinen. 

Uitzicht vanaf onze overnachtingsplek
We overnachten bij Bivouac Les Aigles, een heel mooi gelegen complex van huisjes, opgebouwd met natuurlijke materialen. We staan op de parkeerplaats en mogen de sanitaire voorzieningen en het internet gebruiken. De weg erheen is zo lastig dat grotere campers dan de onze er onmogelijk kunnen komen. We zijn momenteel de enige bezoekers.
We kijken ook uit op deze marabout (mausoleum)

We deden vandaag een acht kilometer lange wandeling langs de oase. De rust wordt alleen onderbroken door vogel- en kikkergeluiden. 

De afgelopen nacht was erg koud met een minimumtemperatuur van 1 graad. Vandaag was het overwegend bewolkt en zo'n 12 graden. 

3.3.26

Ouarzazate

We hebben een weeromslag te verwerken, die twee dagen duurt. Gisteren was het nog prettig weer met veel zon. Vandaag is het ineens 7 graden kouder en is het bewolkt en buiig. Op de bergen in het noorden zien we vers gevallen sneeuw. 
Ouarzazate heeft ook een oude medina

We zijn gisteren in Ouarzazate (of Ouarzazat) aangekomen, een vrij grote stad. Er zijn hier grote supermarkten, handig om weer eens wat spullen in te slaan die je niet overal ziet. We waren hier vaker geweest en verbleven toen op de niet zo fijne gemeentecamping. Nu hebben we een camping iets verder van het centrum, met veel palmen. Het ziet er leuk uit en de voorzieningen zijn goed. 

De voordeur van de synagoge bleef gesloten

Dat geldt ook voor de camping die we daarvoor in Agdz hebben bezocht. Die bevindt zich echt afgelegen in de woestijn, al zijn daar ook palmen voor wat schaduw. 

Tijdens de lunch was er muzikale omlijsting

We wilden vandaag het centrum van Ouarzazate bezoeken. We hebben niet de fietsen genomen vanwege de modder op de wegranden. Lopend bleek het retour zo'n 10 km te zijn. We hielden het gelukkig droog.

Helaas was de bezienswaardigheid die we op het oog hadden, een eeuwen oude synagoge, gesloten. We maakten wel gebruik van de gelegenheid om te lunchen in een restaurant onderweg. 

De naburige ecolodge heeft een oplaadmogelijkheid voor 
elektrisch auto's; ook in Marokko kun je tegenwoordig
prima elektrisch rijden

We moeten nog even een opmerkelijk fenomeen vermelden. Marokko schijnt een aantrekkelijke lokatie te zijn voor rally's. Vandaag zagen we de derde voorbijkomen, Renault Twingo's. Eerder zagen we Renault 4-tjes en Fiat Panda's. Blijkbaar zijn er clubs van eigenaren van deze oude typen auto's en organiseren ze deze tochten. Ze komen allemaal uit Frankrijk. Ze zijn echt met vele tientallen, misschien wel honderden. 

Netjes afwachten tot het voer komt

28.2.26

Nkob

Het lijkt Monument Valley
We zijn de bergrug Jbel Sarhro overgestoken. Het is een ruig gebied met donker gesteente, waarbij sommige formaties je bekend voorkomen. 
Cafeetje onderweg

We stopten bij een cafeetje onderweg waar we thee bestelden. 

Muntthee

Onderaan de weg kwamen we in Nkob (of Nekob of N'kob), een marktstadje met diverse kasbah's, die in gebruik zijn als hotel of pension. 

We vonden er een aangename camping waar elke plek is voorzien van een vloerkleed. Er is een warme douche en goed internet en we konden een wasmachine gebruiken. Bij aankomst krijg je, zoals bij veel campings, een welkomstthee.

Ingang van de camping

Helaas is het weer in een dip gekomen. De temperatuur zakt elke dag verder en de zon laat verstek gaan. Het was vandaag hooguit 16 graden. 

Gisteren konden we in een restaurant voor de verandering eens een pizza bestellen. 

Uitzicht over de palmentuin
Vandaag bakte Jan pannenkoeken, nadat we eerst een rondje door en om Nkob hadden gefietst. 

De ruigheid van Jbel Sarhro

We zijn weer naar het westen gereden, via een omweg;
in vier dagen 430km van Merzouga naar Nkob