Aglou Plage

Het mooie weer is terug van weggeweest. Dat wil zeggen dat de wind grotendeels is gaan liggen en de zee is weer rustig geworden. 

Een zanderig gedeelte 

We zijn zo'n 50 kilometer verder gereden naar Aglou Plage, waar twee campings zijn. Die het dichtst bij het dorp bleek gisteren overvol te zijn. Er stonden zelfs campers op de parkeerplaats te wachten tot er een plek vrij zou komen. We zijn daarom drie kilometer verder gereden. Daar is een moderne en goed verzorgde camping die nog niet helemaal vol stond. We vonden er een leuke plek met zeezicht.  

Een schildpad kwam even poolshoogte nemen

De toestroom van campers hier aan de kust lijkt behoorlijk te zijn toegenomen de laatste jaren. Wij waren voor het laatst in Marokko in 2020, het eerste coronajaar. 

Vandaag deden we een korte fietstocht van 22 kilometer en 400 hoogtemeters. Voor de helft was het onverhard zodat onze mountainbikes goede diensten bewezen.

We namen in een restaurant aan de promenade van Aglou Plage een verlaat ontbijt -het was al middag- en betaalden voor een prima koffie + verse jus d'orange + croissant + flesje water €2,50, inclusief fooi. Ja, Marokko is nog steeds wel een goedkoop land. Deze camping kost €9,00 en diesel kost €0,98 per liter.

De camping heeft begroeiing, niet vanzelfsprekend in Marokko

Sidi Ouassay

De marabout van Sidi Ouassay; onder de koepel ligt de heilige begraven

Inmiddels zijn we ten zuiden van Agadir aan de kust. Gisteren was het nog steeds een groot deel van de dag bewolkt en ook vandaag was dat zo. Vanmiddag wel zon maar door de harde wind uit zee wil het niet aangenaam worden. 

Capuchon tegen de wind

We hebben een flinke strandwandeling gedaan. Het schuim waaide over het strand. 

We kwamen ook langs de marabout. Dat is de plek waar een belangrijke geestelijke is begraven, die ook marabout heet. Een marabout is een kluizenaar, spiritueel raadsman, magiër en genezer.

De camping is in orde en we hebben zeezicht. Door de branding is het een flink lawaai. We wilden eigenlijk ook nog een fietstocht langs zee doen, maar de wegen lijken te mul om comfortabel te fietsen. We zullen morgen dus weer verder trekken. 

Overigens waren we hier 9 jaar geleden ook al eens. 

Onstuimige branding

Aourir

Klimmen

We zijn een klein stukje naar het binnenland gereden om daar op een grote camping terecht te komen. We waren hier al eens eerder geweest. Er zijn goede voorzieningen, zoals wasmachines.

Modder

Gisteren was het nog mooi zonnig, maar vandaag bleef het de hele dag bewolkt en vanochtend zelfs met wat miezerregen. 

We hadden het plan opgevat om een stukje te gaan fietsen, eigenlijk naar de Paradijsvallei, 20 km verderop, maar we vonden 300 klimmeters wel genoeg en keerden daarna terug. Een deel van de weg was bedekt met modder en we werden behoorlijk vuil op onze fietsen zonder spatborden. 

Eenmaal terug op de camping dus douchen en alle modder weer weg krijgen. Morgen lijkt het weer nog niet te verbeteren maar we gaan toch maar verder naar het zuiden.

Op deze camping is ruimte voor grote campers, die er dan ook volop zijn. Er zijn ook wel minstens 15 van deze megacampers die ook nog eens een auto of quad bij zich hebben. Wij vallen, zoals gebruikelijk, met ons busje geheel uit de toon. 

Taghazout

Surfplanken te huur

Iets ten noorden van de stad Agadir zijn we gisteren aangekomen in het surfersdorp Taghazout. Het surfen is hier big business geworden. Er zijn tientallen surfscholen en plankverhuurders. In het water zie je constant een rij surfers in het water liggen, wachtend op een gunstige golf.

Vanaf het dorp even een trap op naar de camper

Wij komen hier voor het mooie weer natuurlijk, want deze dagen is het prachtig zonnig, zo rond de 18 graden. 

We prijzen ons ook gelukkig om het relatief lange daglicht. De zon gaat pas na 19.00 uur onder (in Nederland om 17.00 uur) en 's ochtends komt hij om half 9 op. 

We staan aan de rand van het dorp op een parkeerplaats vol met campers en surfersbusjes. 

Vandaag wandelden we 5 kilometer naar de Duivelsrots, die er overigens heel onschuldig uitziet. Het is over een promenade tussen het fraaie zandstrand en de luxe hotels, zoals Hyatt en Hilton. De rugzaktoerist daarentegen vindt onderdak in het dorp zelf, in één van de hostels. 

De Duivelsrots

Vandaag dus 10 km gewandeld. Het bevalt ons hier wel. 

Het brede zandstrand ten zuiden van Taghazout

Essaouira

De kust bij de stad Essaouira

We hadden niet het beste weer in El Jadida. We vertrokken ook weer met regen. 

We aten heerlijke dorade in El Jadida

De stad is wat mistroostig in de winter en zeker met het minder goede weer. De hoofdbezienswaardigheid, de beroemde cisterne, is gesloten wegens een aanstaande renovatie, maar we waren er 15 jaar geleden ook al eens geweest. 

Vanuit ons appartement in El Jadida konden we naar het dakterras

Gisteren reden we 280 km naar Essaouira en na een laatste flinke bui bleef het verder droog en begon de zon zelfs af en toe te schijnen. Vandaag konden we zelfs lekker een tijd op een terrasje in de zon zitten. De wind is nog wel een spelbreker. 

Essaouira

Essaouira kenden we nog niet echt en we zitten nu midden in de medina in een appartement. Nu wel met verwarming. 

De straatkatten in Essaouira worden gevoederd

De stad is behoorlijk toeristisch en ook zeker aantrekkelijk en levendig. Er is een massa restaurants en winkeltjes met snuisterijen. We kopen daar vrijwel nooit iets van, alleen maar eetbare producten. In een piepklein restaurantje hadden we een heerlijke groententajine.

Op zondag is alles gewoon open dus ook de kappers. De kapper wilde geen prijs noemen en Jan wist ook niet wat gebruikelijk was, dus betaalde hij zeker het dubbele van wat volgens chatgpt de normale prijs is in Marokko. In elk geval één persoon blij gemaakt vandaag. 

We zagen op een plein grote videoschermen en vanavond is het erop of eronder voor Marokko tegen Senegal. Worden ze voor het eerst in 50 jaar voetbalkampioen van Afrika?

We hebben niet veel geluk met de verkeerspolitie, want gisteren reden we volgens de radar 70 in plaats van 60 en een nieuwe boete was ons deel. Volgens ons zijn die radars verkeerd afgesteld...

Zonnig terrasje

El Jadida

De vesting Cité Portugaise in El Jadida

We zijn Casablanca voorbijgereden en zijn nu in het vestingstadje El Jadida. Het is bekend van de Portugese medina, een in de 16e eeuw gestichte ommuurd stadje. Die vestingwerken staan er nog steeds en zijn grotendeels al die eeuwen ongeschonden gebleven. We hebben er vanmiddag een kijkje genomen. 

Een van de toegangspoorten

We hebben onderdak in een Airbnb, want er zijn geen campings of goede camperplaatsen dicht bij de binnenstad. Het appartementje op de begane grond kost maar 25 euro per nacht maar we hadden over het hoofd gezien dat er geen verwarming is. We moeten vanavond dus met de jas aan doorbrengen. Het is ook in andere opzichten sober, maar verder oké.

Ook aan de zeekant moest er verdedigd worden

Onderweg hadden we een snelheidsboete te pakken. Net voor het laatste tolstation mocht je maar 80 km/u en de politie die achter de tolpoort ons stopte zei dat we 92 hadden gereden, dus niet snel genoeg vaart hadden geminderd. Ze hadden laserapparatuur. Dus of we even 15 euro wilden betalen. 

Het weer was gisteren en vandaag goed maar morgen wordt regen verwacht. We blijven hier nog een dag en dan gaat het weer verder naar het zuiden.

Mohammedia

Asilah, met de vestingwerken

Niet ver van Casablanca zijn we nu gevorderd tot de voorstad Mohammedia. We staan op de camping Mimosa, nog bekend van een eerder bezoek. Het is een aangename camping, die zoals bijna elke locatie druk wordt bezocht door vooral Franse campereigenaren. 

Straatje in de medina van Asilah

Gisteren hebben we eerst gewandeld door de medina, de oude binnenstad van Asilah. Het was er erg rustig. 

Pleintje in het levendige centrum van Larache

We reden daarna verder naar het stadje Larache, ook aan zee. 

Camperplaats Larache

We overnachtten op een speciale camperparkeerplaats. We bezochten daar ook de medina. Er is ook een grote burcht of citadel, vlakbij onze standplaats die grondig wordt gerestaureerd.

Asilah (Marokko)

Nog in de haven van Algeciras, met Gibraltar op de achtergrond

Het is zonder problemen gelukt om het Afrikaanse continent te bereiken. Voor de achtste keer alweer, één keer Egypte en nu dus de zevende keer in Marokko.

Gisteren onderweg

De churros in chocola hadden we al eens eerder
geproefd in café Versalles in Guadix

Er is genoeg kritiek mogelijk op Marokko, maar we vinden het toch altijd een prettig land om naar toe te gaan. De mensen zijn bijna zonder uitzondering vriendelijk en behulpzaam, de steden zijn levendig en bezienswaardig en het landschap is veelzijdig en verder naar het zuiden imposant. 

De overtocht kost je een halve dag, waarvan anderhalf uur vaartijd. Gisteren waren we bij een reisbureau waar we altijd heen gaan om de tickets te kopen. Nu was het €250 voor een open retour. Het kostte alleen veel tijd want het was schrikbarend druk in het bureautje. We sliepen op de camperplaats bij de Carrefour en vanochtend zou de boot om 11.15 uur vertrekken. Het werd ruim een halfuur later, hetgeen ons redelijk normaal lijkt. 

In de haven Tanger Med ging het ook vlot. We kochten ter plekke ook een Marokkaanse simkaart zodat we overal kunnen internetten. En er staat tegenwoordig ook een hele rij geldautomaten. Het gaat allemaal wat eenvoudiger dan toen we in 2010 voor de eerste keer Marokko bezochten.

We staan op een camperplaats, de binnenplaats van het grote vakantiecomplex Briech, 8 km ten noorden van Asilah. Het is prima. Het weer is stralend, circa 15 graden en met wind uit zee.

Hotel Briech wil indruk maken met deze zeven meter hoge ode aan het Afrikaanse wild

Baza

We zijn weer op weg naar Marokko!

Pleintje in Baza

Er is nogal veel gebeurd de laatste tijd. Het is niet uitgekomen wat de arts voor Jan's moeder voorspelde. Ze leeft gewoon door ondanks het stopzetten van de hartmedicatie. Daarom kozen wij er voor om na vier weken onderbreking onze reis door Spanje naar Marokko te hervatten.

Intussen hebben wij een sneeuwperiode in Nederland meegemaakt, die onder andere leidde tot het annuleren van de terugvlucht naar Alicante, afgelopen dinsdag. Ook zonder die annulering hadden we niet kunnen vliegen omdat Schiphol onbereikbaar was via het spoor.

Het was gelukkig droog op het vliegveld Eindhoven

Gisteren, donderdag, hadden we meer succes. De treinen reden weer en we kozen voor de zekerheid een vlucht vanaf Eindhoven. 

In Alicante is het mooi weer, veel zon en temperaturen tot 18 graden. We verbleven afgelopen nacht op een nieuwe camperplaats op 10 minuten afstand van de luchthaven. Vandaag hebben we 260 km gereden in de richting van Algeciras waar we morgen hopen aan te komen, want daar vertrekt de veerboot.

Baza is een aardig historisch stadje, maar het nodigt niet uit voor een langer verblijf, ook al omdat het hier op de hoogvlakte flink kouder is dan aan de kust.

We staan op een gratis camperplaats, die inmiddels vol is. Er staan zo'n 15 campers. 

Murcia

De kathedraal van Murcia

Murcia is een van de warmste en zonnigste plekken in Spanje, ook in de winter. Daarom zijn we nu hier. Maar het zal van korte duur zijn, want we vliegen morgen wegens familieomstandigheden naar Nederland. De moeder van Jan, inmiddels 97, zal waarschijnlijk volgende week overlijden na het stopzetten van de medicatie en we willen nog afscheid kunnen nemen. Wanneer we onze reis naar Marokko zullen voortzetten is nog onbekend.

Het voetgangersgebied in Murcia heeft rode lopers

We hebben gisteren wandelend Murcia verkend en enkele bezienswaardigheden bekeken. 

Op drie kilometer van het centrum deze mooie camperplaats

Vandaag hebben we een korte fietstocht gedaan naar het kasteel Monteagudo, de resten van een Moors kasteel, spectaculair gelegen op een spitse berg. Er is een groot Christusbeeld op geplaatst. 

Monteagudo

El Campello

Zwoegend op weg naar de Coll de Rates

Ons verblijf in Jalón is gisteren afgesloten met nog een laatste bezoek aan de rommelmarkt. We vonden het een relaxte stop en we zijn 7 nachten op de camperplaats geweest. Het beviel mede door de wandel- en fietsmogelijkheden. 

De camperplaats in Jalón

De meest gedenkwaardige wandeling was woensdag toen we naar de Coll de Rates zijn gelopen. Het is een prachtige wandeling, maar met een hoogteverschil van zo'n 400 meter en veel rotsachtige paadjes was het pittig. Het was ongeveer 12 kilometer en we zijn vijf uur weg geweest. 

We zijn ook nog even in Denia terug geweest om daar de creditcard op te halen die ons vanuit Nederland is toegestuurd. De post doet er nog steeds even lang over naar Spanje als destijds, zo'n 10 dagen. 

Bij El Campello is de kust rotsachtig

Inmiddels zijn we weer aan de kust en wel in El Campello, dat even ten noorden van Alicante ligt. De camperplaats waar we staan is ook dik in orde en heeft goede wifi, terwijl we in Jalón te maken hadden met een defect internet. 

Expositie over Denia van weleer

De tram naar Alicante stopt hier voor de deur en vandaag hebben we een retourtje naar de stad genomen. Een groot deel van het traject is vlak langs het brede zandstrand van San Juan. Het is evenals gisteren een schitterende dag met louter zon, 22 graden en nauwelijks wind. We bezochten het grote archeologische museum MARQ in Alicante. Er is daar nu een grote expositie over Denia. 

Het is in de stad op deze zondag enorm druk met flanerende mensen en terrasbezoekers. 

De promenade van Alicante

Jalón

De wijngaarden bij Jalón

In Jalón (Xaló), zo'n 25 km van Denia, is sinds kort een mooie camperplaats. Hier zijn we voor enige tijd neergestreken. Het is vlak naast de supermarkt en de zaterdagse rommelmarkt. Dan is het in het dorp enorm druk, maar de rest van de week is het rustig.

Relaxte wandeling over de Moorse bancales (terrassen)

Wel is de streek populair bij fietsers. Je ziet constant groepjes racefietsers langskomen, ook uit Nederland. 

Zelf wisselen we een dag wandelen af met een dag fietsen. Zondag begonnen we met fietsen, een route van 22 km via Parcent en Murla. Geen enkele route is vlak en deze telde ook een aantal klimmen en een klein stukje onverhard. 

Eeuwenoude olijfbomen zie je veel hier

Maandag deden we een wandeling over een pad dat we deels nog niet kenden. Er was een deel van de route een mooi uitzicht over de Val de Pop, zoals de wijnvallei van Jalón en Lliber heet. Jalón telt ook enkele bodega's, die we in het verleden wel eens bezocht hebben. 

Vandaag deden we een fietsrondje van 21 km met ook weer een stuk onverhard. Jan kent bijna alle wegen en paden hier, zodat wel tevoren duidelijk is hoe zwaar het wordt. Wij zijn natuurlijk als zeventigers niet meer zo handig op onze mountainbikes als 10 of 20 jaar geleden, zodat het fietsen wat minder uitdagend is dan destijds.

 

De eerste dag stond naast ons een Nederlandse camper waarvan de bewoonster ons bleek te kennen van ons blog. Ze wist dus ook van onze Amerika-reizen. Grappig om te horen dat het blog ook onbekende lezers trekt. 

De druiven zijn belangrijk in Jalón

Het weer is prima, veel zon, vrijwel geen regen. De temperatuur komt tot maximaal 15 tot 20 graden en 's nachts is het soms maar 6 graden. Onze standverwarming verricht nuttig werk in de kille avonden.

Denia (4)

Wandelen op de flanken van het Montgó-massief

Ons verblijf aan de kust van Las Rotas in Denia loopt ten einde. Het was heerlijk. Het appartement is comfortabel en modern en biedt precies wat we nodig hebben. 

Een lastig stuk klimmen

Gisteren hebben we een stevige wandeling gedaan vanaf het appartement naar La Plana, de hoogte tussen Denia en Javea. Het biedt mooie natuur en schitterende vergezichten. De paden zijn soms pittig, als je het niet gewend bent en er zit een hoogteverschil van ruim 200 meter in. We deden ongeveer 4 uur over de 12 kilometer en hadden wel enige spierpijn en stramheid na afloop. 

We naderen de ruïnes van een ooit stilgelegd project

Vandaag namen we de trein naar Altea, het witte stadje aan de Costa Blanca. Het is een dieselboemeltje dat gemiddeld niet veel harder dan 40 km per uur gaat. Dat komt door de vele stops en vooral het zeer bochtige traject. Het is wel door een prachtig landschap, vinden we steeds opnieuw. Mooi dat de trein weer rijdt.

In Altea wandelden we naar het oude gedeelte op de heuvel. Je hebt er mooi zicht op de kustlijn. Het is wel enigszins toeristisch, maar dat geeft ook wel levendigheid.

Een van de pittoreske hoekjes in Altea

Aan de boulevard zochten we een leuk restaurant op voor de lunch, voordat we weer terugreisden. Op de heenweg zat de trein vol met oudere buitenlanders en terug juist met jonge Spanjaarden. 

In tussentijd hadden we de camper bij een garage achtergelaten om het nieuwe uitlaatgedeelte te monteren dat gisteren per koerier was aangekomen. De camper is er klaar voor om weer verder te reizen en wij ook, al zullen we nog wel in de omgeving van Denia blijven de komenden dagen. 

Uitzicht vanaf de mirador op de heuvel van Altea