Dag 1 Vleuten 62 km
 |
| Af en toe dreigende wolken, geen regen, wel fris |
Vandaag, 9 juni zijn we vanuit Ede vertrokken voor onze jaarlijkse fietstocht.
 |
| Aan de Oude Gracht |
Aan de Oude Gracht nuttigden we een lekker Indonesisch broodje. Een voorbijganger herkende Jan’s fiets: dát is een oude Giant Expedition! Dat klopt, 32 jaar inmiddels.
 |
| Kasteel De Haar |
Tegen het eind van de rit kwamen we langs het kasteel De Haar in Haarzuilens. Het is het grootste kasteel van Nederland maar niet echt oud, ca. 150 jaar. Het was eigenlijk het buitenverblijf van de in Parijs wonende familie Van Zuylen, aangetrouwd aan de rijke bankiersfamilie Rotschild. Het was een interessant bezoek.
We hebben vandaag ons onderkomen in Vleuten in een tuinhuis. Deze reis hebben we alle onderkomens kunnen boeken via Vrienden op de Fiets. Deze is al goed, met zowel een eigen zitkamer als eetkamer en ook nog eens een grote tuin.
Dag 2 Rotterdam, 59 km
 |
| Vanaf een uitkijktoren een blik over het Reeuwijkse natuurgebied |
Vandaag konden we niet alle buien ontwijken. We regenden nat voor we een goede schuilplaats hadden. Onze kleding is ook niet voldoende regenbestendig om er lang mee door te fietsen.
 |
| Alpaca met jong |
In een caféetje in Woerden konden we wat opdrogen. Daarna ging de route door de onvolprezen Reeuwijkse Plassen. Er zijn veel vogels te zien met jongen die allemaal opgevoed moeten worden met de gevaren die zich overal voordoen, zoals fietsers op de weg.
 |
| Bovenin zie je iemand aan het werk (Klik op de foto voor scherpere versie) |
Na een lunch in Gouda, waar de Waag in de steigers staat, reden we verder naar Rotterdam, langs de Hollandse IJssel. Met de Erasmusbrug en de Euromast wordt het allemaal heel herkenbaar Rotterdam.
We moeten drie trappen op om onze overnachtingsplek te bereiken, in een groot bovenhuis van ruim 100 jaar oud. De gastvrouw die ook op leeftijd is, wist ons te vertellen dat een paar huizen verderop de burgemeester woont, dus de straat is zeer veilig. Veilig genoeg om onze fietsen buiten te laten staan. Ze verhuurt drie kamers aan Vrienden op de Fiets en heeft daarmee een mooie tijdsbesteding en bijverdienste.
We blijven hier twee nachten, een rustdag dus, die we willen besteden aan een uitgebreide kennismaking met Rotterdam.
Dag 3 Rotterdam, 0 km
 |
| Het Witte Huis |
Er is natuurlijk veel te doen in Rotterdam. We hebben in de ochtend de Kunsthal bezocht. Er was onder andere een interessante expositie van een beroemde Amerikaanse fotografe.
 |
| Tentoonstelling van foto’s van Helen Levitt |
‘s Middags stond een stadswandeling op het programma met een Rotterdamse gids. Het was in het Engels omdat de meeste deelnemers buitenlanders zijn.
We waren nog niet zo vaak in Rotterdam geweest, dus we hoorden flink wat informatie waar we nog geen weet van hadden.
 |
| Het spectaculaire Depot, met zijn spiegelende wanden |
Zo is er een “rode lijn” van kilometers lang door de stad gemaakt van een paar honderd straattegels die tijdens duisternis oplichten. Ze geven de begrenzing weer waarbinnen het inferno van 1940 zich heeft afgespeeld. Het bombardement en de brand was de allesbepalende gebeurtenis waaraan de stad zijn uiterlijk heeft te danken.
Het Witte Huis in Rotterdam kenden we ook niet. Het is een eeuw geleden in jugendstil opgetrokken en gold destijds als een revolutionair kantoorgebouw, met onder andere een lift.
Vandaag hadden we goed weer, nog steeds fris. Om 16 uur ging het toch weer regenen.
Dag 4 Oostvoorne, 45 km
 |
| Molen in de wijk Delfshaven, Rotterdam |
Het was maar een korte route maar de harde tegenwind maakte het niet echt gemakkelijk. We fietsen bij het verlaten van Rotterdam door Delfshaven, een enigszins authentieke wijk. De molen staat er wat verloren bij tegen de achtergrond van hoogbouw.
 |
| 200 jaar na dato kreeg Brielle zijn vrijheidsbeeld |
Tegen de straffe wind in bereikten we rond lunchtijd Brielle, het vestingstadje dat een hoofdrol had in de 80-jarige oorlog.
Nog steeds in Zuid-Holland ben je dan, op Voorne-Putten. Het duingebied hier staat bekend als een mooi natuurgebied, ondanks de ligging vlakbij het havengebied van de Maasvlakte. We deden er een korte wandeling, rondom de Tenellaplas, naast een bezoekerscentrum.
We verblijven in een enorm grote villa aan de buitenrand van het dorp Oostvoorne.
 |
| Duinmeertje met waterlelies |
Dag 5 Oostvoorne, 0 km
Niet gefietst maar ook geen rustdag. We wandelden vanuit onze standplaats 18 km door het natuurgebied Voornse Duin en langs het strand. Dat is een flinke afstand voor ons doen.
Het was vandaag droog, maar wel een windkracht 6 en op het strand merk je dat, verder nauwelijks. Het was een fraaie wandeling waarbij we nauwelijks een mens tegenkwamen. Aan het eind konden we nog even een biertje nemen in het nogal rustige dorp Oostvoorne.
Dag 6 Colijnsplaat, 70 km
 |
| Een jasje tegen de wind is nog wel nodig |
De wind is wat naar het noorden gedraaid en dat maakte voor ons de dag wat relaxter. We hadden meestal rugwind of schuin achter.
De route was afwisselend met paden langs of door de duinen, maar ook door het boerenland. De Deltawerken konden we ook weer beleven, zoals de Haringvlietdam en de Brouwersdam. Als laatste moest ook nog de 10 kilometer lange Zeelandbrug worden genomen, met stevige zijwind.
 |
| De drukke Brouwersdam met campers, kitesurfers en fietsers |
 |
| De beroemdste zoon uit Brouwershaven, Jacob Cats |
De route werd afgewisseld met leuke stadjes, Brouwershaven en Zierikzee. Ook Colijnsplaat, ons einddoel vandaag, blijkt een gezellig dorp.
 |
| Toegangspoorten van Zierikzee |
Op deze zondag was het natuurlijk druk. De fietspaden waren vol met wielrengroepen, vakantiefietsers en gezinnen die een rondje fietsten.
 |
| Onze slaapkamer annex bioscoop |
We zijn in Colijnsplaat, aan de zuidkant van de Zeelandbrug, op een wel heel bijzonder overnachtingsadres. In een loods is een woonkamer gemaakt en sanitaire voorzieningen maar er is zelfs een sauna gebouwd. Onze slaapkamer is eigenlijk een bioscoopzaal, die af en toe door de eigenaren als zodanig wordt gebruikt. Er is ook nog een terras dat deze accommodatie compleet maakt. Echt klasse.
Dag 7 Vlissingen, 57 km
 |
| Een hand steekt uit de golven: de Watersnoodramp 1953 |
Na opnieuw een copieus ontbijt maakten we na ruim een uur een uitgebreide stop in Wolphaartsdijk. Hier woont een neef van Janny met zijn vrouw. We werden hartelijk ontvangen en getrakteerd op een lekkere lunch. Zo konden we uitgebreid bijpraten.
 |
| Een deel van het abdijcomplex in het centrum van Middelburg |
Langs het Veerse Meer kwamen we in Middelburg waar de Abdij en het stadhuis de bekendste bouwwerken zijn. Middelburg is een sfeervolle stad, de kleinste provinciehoofdstad van Nederland met goed 40.000 inwoners.
 |
| Het beeldbepalende stadhuis |
 |
| Biggekerke op Walcheren |
Dag 8 Sint-Kruis (Brugge), 59 km
 |
| Kilometers lang zeezicht en wind |
De dag begon nog bewolkt en fris maar allengs werd het zonniger. Wel hadden we het eerste deel weer tegenwind.
 |
| De belfort in Sluis |
We namen de veerboot van Vlissingen naar Breskens, die sinds de Westerscheldetunnel bestaat geen auto’s meer vervoert.
De route langs de kust van Zeeuws-Vlaanderen bleek super druk te zijn. Er zijn veel campings en vakantiehuisjes en de mensen daar willen blijkbaar allemaal een rondje fietsen. Ondanks de tegenwind genoten we van de mooie route. Na Cadzand gaat de route langs het Zwin het binnenland in tot we uiteindelijk in de toeristenkermis van het vestingstadje Sluis terechtkomen. Hier draait alles om winkelen en eten en drinken. We hebben hier vis gegeten.
 |
| Even uitproberen of het zelfbedieningspontje werkt |
Na Sluis ben je al snel in België. Geen toeristen meer en ook nauwelijks fietsers in het boerenland hier.
In het voorstadje Sint-Kruis, vlakbij Brugge, hebben we ons overnachtingsadres. Het is een kamer in het centrale gebouw van een centraalwonencomplex van 18 huizen. In Vlaanderen wordt zoiets co-housing of samenhuizen genoemd.
Het is hier allemaal dik voor elkaar en Jan gebruikt voor het eerst in jaren zelfs een ligbad.
 |
| Onmiskenbaar Brugge |
Dag 9 Hooglede, 46 km
 |
| De eeuwen krijgen geen vat op Brugge, de toeristen wel |
De meest simpele manier is natuurlijk wandelen en zo deden wij het ook. We bezochten geen specifieke bezienswaardigheden, alleen lopen langs al die mooie geveltjes en langs de grachten en over de bruggetjes.
 |
| De belfort van Brugge; de belfort is een typisch Vlaams verschijnsel; zo’n gebouw toonde welvaart en koopmansgeest |
Daarna restte ons nog zo’n veertig kilometer naar het dorp Hooglede. De route is afwisselend en het weer was aangenaam.
We verblijven hier in een yurt, een Mongoolse nomadentent dus. De eigenaren hebben hier zelf in gewoond toen er gewerkt werd aan hun huis. De sanitaire voorzieningen zijn basaal/primitief maar verder lijkt het een comfortabel onderkomen.
 |
| De yurt is 9 meter in doorsnede en 4 meter hoog |
Dag 10 Gent, 69 km
 |
| De idylle van het Vlaamse platteland |
Het was een etappe door een vriendelijk glooiend landschap, geen echt steile hellingen. Af en toe kwamen we door dorp of een stadje zoals Tielt.
 |
| Velden met blauwe bloemetjes: vlas? |
De route was eigenlijk een paar kilometer langer maar we hebben een stukje gelift en die afstand mogen we natuurlijk niet meetellen.
 |
| De rivier de Leie |
Het zit zo, Janny ging onderuit op een stel staalplaten bij de inrit van een bouwplaats. Die waren over het fietspad gelegd. Hoe het precies gebeurde kon ze niet zeggen. Ze is misschien ook heel even weg geweest. Ze had in elk geval diverse gekneusde en bebloede plekken. Werknemers op de bouwplaats verleenden eerste hulp en probeerden het bloeden uit het been te stelpen. Er was een ader in het scheenbeen gesprongen en volgens een van de mannen moest ze naar de spoedeisende hulp om gehecht te worden. Zo gebeurde het dat ze met gillende sirenes vertrok naar het Gentse ziekenhuis Maria Middelares, Jan met twee fietsen achterlatend.
De ambulancechauffeur zou de politie vragen om dit logistieke probleem op te lossen. Het ging toch niet helemaal goed in de communicatie want de politie kwam niet.
Jan hield een voorbijrijdend politiebusje aan en legde het probleem uit. Met enige overredingskracht lukte het om de agenten de fietsen in te laten laden en naar het ziekenhuis te rijden.
 |
| De wond op het scheenbeen moet worden gehecht |
Janny was inmiddels wat opgelapt en kreeg de noodzakelijke hechtingen. Ook werd nog haar schouder en hoofd gescand maar er bleken geen breuken te zijn. De helm heeft misschien erger voorkomen.
We hebben een rustdag in Gent en zullen morgen in de stad doorbrengen. Ze wil de laatste twee etappes eigenlijk wel afmaken. Ons plan is namelijk nog zo’n 140 km te fietsen en dan zondag in Roosendaal de trein te nemen.
Vanavond aten we in een prima vegetarisch restaurant in de buurt.
Dag 11 Gent, 0 km
 |
| Het ontbijt bij Vrienden op de Fiets stelt zelden teleur |
Na een goede nachtrust en een lekker ontbijt wilden we er ook maar een rustige dag van maken. We wandelden evenwel 8 km, soms in de brandende zon.
 |
| Varen op de Lieve |
Het werd zo’n 33 graden vandaag. We liepen over de Vrijdagmarkt en bezochten enkele kerken waaronder de kathedraal Sint Baaf.
 |
| Regenboogparasols op de rondvaartboot |
Na de lunch deden we een tochtje met een rondvaartboot vanaf de Graslei, een van de emblemen van Gent, met zijn Middeleeuwse pakhuizen en dergelijke.
 |
| De Rabot poort |
Het was een leuk tochtje van drie kwartier, onder andere langs het beroemde kasteel Gravensteen en de oude stadspoort Rabot over de rivier de Lieve.
We hebben definitief besloten morgen, zaterdag, verder te fietsen. Er zijn nog wat pijntjes door de val maar het slachtoffer acht zich in staat weer op te stappen. De route maken we wel wat korter dan eerst gepland.
 |
| Gravensteen, het trotse kasteel van Gent |
 |
| Lokeren; glimmende hazen op de achtergrond |
We hebben de oorspronkelijk geplande route van 65 km wat ingekort. We reden parallel aan en vaak langs de spoorlijn tussen Gent en Antwerpen. Het was een rustig en aangenaam traject. We deden het vandaag extra rustig aan met diverse drink- en eetonderbrekingen.
 |
| Sint-Niklaas |
Dag 13 Roosendaal (en trein naar Ede), 65 km gefietst
De laatste overnachting verliep niet bepaald rustig want we werden opgeschrikt door enorme onweersklappen, heel dicht bij ons huisje. De elektriciteit viel uit maar kwam later weer terug.
De laatste fietsetappe verliep vrij ontspannen. Janny ondervindt geen echte problemen van haar val donderdag.
Op zondagen heb je natuurlijk altijd racefietsers die je voorbij willen fietsen, maar echt een probleem vinden we dat niet. Iedereen is hoffelijk in België, zeker de automobilisten. Je krijgt bijna altijd de gelegenheid om over te steken op kruispunten, ook al lijk je geen voorrang te hebben. Er lijkt in België wat meer respect te zijn voor fietsers. Maar dat komt deels ook door de wet, die de zwakke verkeersdeelnemers juridisch extra beschermt.
In Roosendaal namen we de trein. De fietsen konden gemakkelijk mee.
We zien terug op een fietsvakantie met twee gezichten, een begin met veel wind en soms regen en een tweede deel met hogere temperaturen en veel zon.
We hebben er weer van genoten, ook van de logeeradressen van Vrienden op de Fiets. Er zijn zeker grote verschillen, maar ze bevielen ons.
We hebben 585 km bij elkaar gefietst, dat is 58,5 km gemiddeld per fietsdag. We hadden drie rustdagen, met heel wat wandelkilometers. Vorig jaar was het gemiddeld 59 km per dag.
