Tafraout (3)

Wonderbaarlijke rotsen rond Tafraout

We zijn verhuisd naar een van de campings bij Tafraout. Dat is vooral voor een douche en om de was te kunnen doen.

Was de blauwe verf op?

Gisteren deden we een fietstocht van 20 km, onder andere langs de blauwe rotsen. De magie van de geverfde rotsen is er in de loop der jaren wat af gegaan, onder andere doordat er steeds meer bij zijn gekomen. Ook zit er inmiddels graffiti op sommige beschilderde rotsblokken. 

De route was grotendeels onverhard met een grofkorrelig soort zand. Bijna terug in Tafraoute ging het mis. Janny gleed met haar fiets een schuin richeltje af en belandde naast de fiets met een geschaafde onderarm als resultaat. Opstaan en weer door.

Gisteren tijdens de fietstocht

De omgeving is nog steeds heel bijzonder in onze beleving. Ook tijdens de wandeling vandaag konden we dat ervaren. We zagen vandaag ook wat rotsklimmers. Op een van de rotspunten zaten klimmers van de omgeving te genieten. De plek is voor gewone mensen, zonder klimuitrusting, onbereikbaar. 

De Magnum heet hier Triton

Vandaag, zondag, is het weer wat kouder geworden, vooral door de wind voelt dat zo. Maar het lijkt erop dat dit wel ongeveer de laatste koelere dag is. Van regen hebben we al helemaal geen last. 

Tafraout (2)

Overzicht van de campervallei

Het is nog niet voorbij met de af en toe harde wind die het fris maakt hier. Maar verder hebben we weinig te klagen. In het noorden van Marokko en het zuiden van Spanje is het daarentegen noodweer. De veerboten varen niet of mondjesmaat. Er staan lange rijen vrachtauto's om de Straat van Gibraltar over te steken. Gelukkig hoeven we nog niet terug.

Met twee man moet de schuifdeur worden verwijderd

Gisteren en vandaag hebben we wat aandacht aan de bus laten geven door Ali. Tafraout is een bekende plaats waar campereigenaren allerhande zaken aan hun camper laten doen, vooral plaatwerk en spuitwerk want er zijn veel werkplaatsen en vooral veel plaatwerkers. Onze schuifdeur had nieuwe scharnieren nodig vanwege kapotte rollers. Jan had die meegenomen vanuit Nederland. Ook moest een spiegelhuis worden gerepareerd, want er was een hoekje uit gebroken sinds het containertransport van Cartagena naar Rotterdam. Veel werk wordt gewoon buiten op straat gedaan.

We aten vandaag bij Chez Nadia, een restaurant dat we nog kenden van een vorige keer. 

Tafraout

De weg door Ait Mansour

Gisteren vertrokken we vanuit Icht in noordelijke richting. We kozen niet voor de meest directe weg naar Tafraout maar via de fraaie route door Ait Mansour, waar we ook overnachtten. 

Overnachting in Ait Mansour

De weg is in principe helemaal geasfalteerd maar door verwoestende overstromingen zijn er heel wat bruggen en weggedeelten weggeslagen. Er is dan op die plekken een hobbelige omleiding door de rivierbedding. We deden dus wel wat langer over de 120 km naar Ait Mansour dan gepland. Onderweg zagen we honderden verkoolde palmstammen die door de rivier waren meegesleurd.

De route is heel mooi en op sommige plekken spectaculair. In de oase Ait Mansour ligt de palmentuin ingeklemd tussen steile rode rotsen. Het is een gewilde bestemming voor toeristische uitstapjes. Er komen ook wel enkele campers maar de smalle weg en de laaghangende palmtakken maken het lastig voor de grotere campers. We waren eerder op deze plek geweest, ook op de fiets.

We overnachtten op een parkeerplaats waar een vrouw tot het donker werd het parkeergeld van 2 euro inde. Daarna werd het heel stil want ook de zwerfhonden hielden zich gedeisd. Een sterrenhemel zit er momenteel nog niet in want de maan schijnt volop. Het werd vannacht vrij koud. 

De pasweg tussen Ait Mansour en Tafraout

Vandaag zijn we doorgereden naar Tafraout, zo ongeveer de populairste bestemming in Marokko voor campertoeristen. Dat komt door het gezellige dorp, door de magnifieke omgeving en de onbeperkte mogelijkheden om hier in je camper te overnachten. Naast de vier campings in Tafraout zelf en nog een paar binnen 5 km is er ruimte om je camper vrij neer te zetten. Ruimte voor vele tientallen, misschien wel driehonderd. Het is nog lang niet vol, misschien omdat het nog niet echt voorjaarsweer is. Je betaalt overigens 1,50€ voor deze fraaie locatie.

Lekker buiten zitten

Vandaag was het wel behoorlijk zonnig en zo'n 18 graden met niet al te veel wind. Eigenlijk prima, want we konden ook een tijd buiten zitten.

We aten in het restaurant Marrakech, bij ons bekend van voorgaande keren dat we in Tafraout waren. 

Het Amandelbloesemfestival wat we graag eens zouden meemaken begint volgens het toeristenbureau pas na de ramadan, dus over zo'n 6 weken. Zo lang zullen we hier toch niet blijven. 

De campers staan ver uit elkaar op de vrije plek van Tafraout

Icht

Wandelen door de palmentuin van Icht

We zijn nu echt het binnenland ingereden. Vandaag bereikten we na zo'n 150 km het dorpje Icht, waar zich twee campings bevinden. We zitten op de camping aan de zuidkant van het dorp en het is mudvol, in tegenstelling tot de vorige camping waar vanochtend de camping bijna geheel leeg was. Bij ons vertrek spraken we nog even met Thole en Everdien uit Zutphen. We volgen hun blog al een tijdje en ontmoetten hen nu in levende lijve. 

Oude huizen in Icht

Het is in dit deel van Marokko hard gaan waaien. Vannacht in Icht hadden we er last van, zodat we het hefdak dicht hebben gedaan. Dan schudt de bus minder en hoor je geen klapperend doek. 

We hebben vanochtend, ondanks de wind en de lage temperatuur, een wandeling gedaan naar het oude dorp en door de palmentuin. Er is een eeuwenoud stelsel van watergangen waarmee de tuinen bevloeid worden. De groene omgeving is idyllisch en trekt veel zangvogels aan.

Het weer belooft de komende dagen wel beter te worden.

Onze route door Marokko sinds 11 januari, dus 23 dagen;
in werkelijkheid legden we 1422 km af na aankomst in de Tanger Med haven

Guelmim

Eindpunt van de fietstocht vandaag: het stuwmeertje

We bevinden ons op de nieuwe camping Royal Palm, in een oase ten oosten van de stad Guelmim.

Jan lust weer een wijntje; we hebben een voorraad uit Spanje

We hebben hiervoor twee dagen doorgebracht op een camping even buiten Sidi Ifni. Die stad aan zee kennen we en vinden we leuk, maar het miezerige weer zat het plezier in de weg. Bovendien werd Jan de tweede dag erg ziek. Iets verkeerds gegeten blijkbaar, mogelijk een omelet met een besmet ei. De eerste dag hadden we nog wel de stad bezocht op de fiets.

Gisteren dus maar verder gereden vanwege het sombere weer. Guelmim is helemaal niet ver van zee maar het klimaat is hier meteen anders, woestijnachtig. Hier groeit niets als je het niet bewatert, terwijl de kuststrook opvallend groen is, vanwege de regelmatige buien. 

In elk geval waren gisteren en vandaag heerlijk zonnig en met temperaturen rond de 20 graden voelt het voorjaarsachtig. 

We deden vandaag een fietstocht door de oase. Het is een chaotisch stelsel van wegen, paden, huizen, palmen en akkertjes. We legden 22 km af met als verste punt een stuwmeertje in het riviertje dat door de oase stroomt. Het was heel rustig, weinig mensen op straat. Dat komt ook door de zondag, die in Marokko ook gewoon een vrije dag is. 

De camping is volgens zeggen twee maanden geleden geopend, maar gezien de volwassen begroeiing en de staat van de voorzieningen is er al veel langer aan gewerkt. In elk geval is het voor Marokkaanse begrippen een goede camping met kleine onvolkomenheden. De plaatsen zijn heel royaal en van grind voorzien. Er komt nog een zwembad en een restaurant. 

Een marabout achter een adobe muur

Aglou Plage

Het mooie weer is terug van weggeweest. Dat wil zeggen dat de wind grotendeels is gaan liggen en de zee is weer rustig geworden. 

Een zanderig gedeelte 

We zijn zo'n 50 kilometer verder gereden naar Aglou Plage, waar twee campings zijn. Die het dichtst bij het dorp bleek gisteren overvol te zijn. Er stonden zelfs campers op de parkeerplaats te wachten tot er een plek vrij zou komen. We zijn daarom drie kilometer verder gereden. Daar is een moderne en goed verzorgde camping die nog niet helemaal vol stond. We vonden er een leuke plek met zeezicht.  

Een schildpad kwam even poolshoogte nemen

De toestroom van campers hier aan de kust lijkt behoorlijk te zijn toegenomen de laatste jaren. Wij waren voor het laatst in Marokko in 2020, het eerste coronajaar. 

Vandaag deden we een korte fietstocht van 22 kilometer en 400 hoogtemeters. Voor de helft was het onverhard zodat onze mountainbikes goede diensten bewezen.

We namen in een restaurant aan de promenade van Aglou Plage een verlaat ontbijt -het was al middag- en betaalden voor een prima koffie + verse jus d'orange + croissant + flesje water €2,50, inclusief fooi. Ja, Marokko is nog steeds wel een goedkoop land. Deze camping kost €9,00 en diesel kost €0,98 per liter.

De camping heeft begroeiing, niet vanzelfsprekend in Marokko

Sidi Ouassay

De marabout van Sidi Ouassay; onder de koepel ligt de heilige begraven

Inmiddels zijn we ten zuiden van Agadir aan de kust. Gisteren was het nog steeds een groot deel van de dag bewolkt en ook vandaag was dat zo. Vanmiddag wel zon maar door de harde wind uit zee wil het niet aangenaam worden. 

Capuchon tegen de wind

We hebben een flinke strandwandeling gedaan. Het schuim waaide over het strand. 

We kwamen ook langs de marabout. Dat is de plek waar een belangrijke geestelijke is begraven, die ook marabout heet. Een marabout is een kluizenaar, spiritueel raadsman, magiër en genezer.

De camping is in orde en we hebben zeezicht. Door de branding is het een flink lawaai. We wilden eigenlijk ook nog een fietstocht langs zee doen, maar de wegen lijken te mul om comfortabel te fietsen. We zullen morgen dus weer verder trekken. 

Overigens waren we hier 9 jaar geleden ook al eens. 

Onstuimige branding

Aourir

Klimmen

We zijn een klein stukje naar het binnenland gereden om daar op een grote camping terecht te komen. We waren hier al eens eerder geweest. Er zijn goede voorzieningen, zoals wasmachines.

Modder

Gisteren was het nog mooi zonnig, maar vandaag bleef het de hele dag bewolkt en vanochtend zelfs met wat miezerregen. 

We hadden het plan opgevat om een stukje te gaan fietsen, eigenlijk naar de Paradijsvallei, 20 km verderop, maar we vonden 300 klimmeters wel genoeg en keerden daarna terug. Een deel van de weg was bedekt met modder en we werden behoorlijk vuil op onze fietsen zonder spatborden. 

Eenmaal terug op de camping dus douchen en alle modder weer weg krijgen. Morgen lijkt het weer nog niet te verbeteren maar we gaan toch maar verder naar het zuiden.

Op deze camping is ruimte voor grote campers, die er dan ook volop zijn. Er zijn ook wel minstens 15 van deze megacampers die ook nog eens een auto of quad bij zich hebben. Wij vallen, zoals gebruikelijk, met ons busje geheel uit de toon. 

Taghazout

Surfplanken te huur

Iets ten noorden van de stad Agadir zijn we gisteren aangekomen in het surfersdorp Taghazout. Het surfen is hier big business geworden. Er zijn tientallen surfscholen en plankverhuurders. In het water zie je constant een rij surfers in het water liggen, wachtend op een gunstige golf.

Vanaf het dorp even een trap op naar de camper

Wij komen hier voor het mooie weer natuurlijk, want deze dagen is het prachtig zonnig, zo rond de 18 graden. 

We prijzen ons ook gelukkig om het relatief lange daglicht. De zon gaat pas na 19.00 uur onder (in Nederland om 17.00 uur) en 's ochtends komt hij om half 9 op. 

We staan aan de rand van het dorp op een parkeerplaats vol met campers en surfersbusjes. 

Vandaag wandelden we 5 kilometer naar de Duivelsrots, die er overigens heel onschuldig uitziet. Het is over een promenade tussen het fraaie zandstrand en de luxe hotels, zoals Hyatt en Hilton. De rugzaktoerist daarentegen vindt onderdak in het dorp zelf, in één van de hostels. 

De Duivelsrots

Vandaag dus 10 km gewandeld. Het bevalt ons hier wel. 

Het brede zandstrand ten zuiden van Taghazout

Essaouira

De kust bij de stad Essaouira

We hadden niet het beste weer in El Jadida. We vertrokken ook weer met regen. 

We aten heerlijke dorade in El Jadida

De stad is wat mistroostig in de winter en zeker met het minder goede weer. De hoofdbezienswaardigheid, de beroemde cisterne, is gesloten wegens een aanstaande renovatie, maar we waren er 15 jaar geleden ook al eens geweest. 

Vanuit ons appartement in El Jadida konden we naar het dakterras

Gisteren reden we 280 km naar Essaouira en na een laatste flinke bui bleef het verder droog en begon de zon zelfs af en toe te schijnen. Vandaag konden we zelfs lekker een tijd op een terrasje in de zon zitten. De wind is nog wel een spelbreker. 

Essaouira

Essaouira kenden we nog niet echt en we zitten nu midden in de medina in een appartement. Nu wel met verwarming. 

De straatkatten in Essaouira worden gevoederd

De stad is behoorlijk toeristisch en ook zeker aantrekkelijk en levendig. Er is een massa restaurants en winkeltjes met snuisterijen. We kopen daar vrijwel nooit iets van, alleen maar eetbare producten. In een piepklein restaurantje hadden we een heerlijke groententajine.

Op zondag is alles gewoon open dus ook de kappers. De kapper wilde geen prijs noemen en Jan wist ook niet wat gebruikelijk was, dus betaalde hij zeker het dubbele van wat volgens chatgpt de normale prijs is in Marokko. In elk geval één persoon blij gemaakt vandaag. 

We zagen op een plein grote videoschermen en vanavond is het erop of eronder voor Marokko tegen Senegal. Worden ze voor het eerst in 50 jaar voetbalkampioen van Afrika?

We hebben niet veel geluk met de verkeerspolitie, want gisteren reden we volgens de radar 70 in plaats van 60 en een nieuwe boete was ons deel. Volgens ons zijn die radars verkeerd afgesteld...

Zonnig terrasje

El Jadida

De vesting Cité Portugaise in El Jadida

We zijn Casablanca voorbijgereden en zijn nu in het vestingstadje El Jadida. Het is bekend van de Portugese medina, een in de 16e eeuw gestichte ommuurd stadje. Die vestingwerken staan er nog steeds en zijn grotendeels al die eeuwen ongeschonden gebleven. We hebben er vanmiddag een kijkje genomen. 

Een van de toegangspoorten

We hebben onderdak in een Airbnb, want er zijn geen campings of goede camperplaatsen dicht bij de binnenstad. Het appartementje op de begane grond kost maar 25 euro per nacht maar we hadden over het hoofd gezien dat er geen verwarming is. We moeten vanavond dus met de jas aan doorbrengen. Het is ook in andere opzichten sober, maar verder oké.

Ook aan de zeekant moest er verdedigd worden

Onderweg hadden we een snelheidsboete te pakken. Net voor het laatste tolstation mocht je maar 80 km/u en de politie die achter de tolpoort ons stopte zei dat we 92 hadden gereden, dus niet snel genoeg vaart hadden geminderd. Ze hadden laserapparatuur. Dus of we even 15 euro wilden betalen. 

Het weer was gisteren en vandaag goed maar morgen wordt regen verwacht. We blijven hier nog een dag en dan gaat het weer verder naar het zuiden.

Mohammedia

Asilah, met de vestingwerken

Niet ver van Casablanca zijn we nu gevorderd tot de voorstad Mohammedia. We staan op de camping Mimosa, nog bekend van een eerder bezoek. Het is een aangename camping, die zoals bijna elke locatie druk wordt bezocht door vooral Franse campereigenaren. 

Straatje in de medina van Asilah

Gisteren hebben we eerst gewandeld door de medina, de oude binnenstad van Asilah. Het was er erg rustig. 

Pleintje in het levendige centrum van Larache

We reden daarna verder naar het stadje Larache, ook aan zee. 

Camperplaats Larache

We overnachtten op een speciale camperparkeerplaats. We bezochten daar ook de medina. Er is ook een grote burcht of citadel, vlakbij onze standplaats die grondig wordt gerestaureerd.

Asilah (Marokko)

Nog in de haven van Algeciras, met Gibraltar op de achtergrond

Het is zonder problemen gelukt om het Afrikaanse continent te bereiken. Voor de achtste keer alweer, één keer Egypte en nu dus de zevende keer in Marokko.

Gisteren onderweg

De churros in chocola hadden we al eens eerder
geproefd in café Versalles in Guadix

Er is genoeg kritiek mogelijk op Marokko, maar we vinden het toch altijd een prettig land om naar toe te gaan. De mensen zijn bijna zonder uitzondering vriendelijk en behulpzaam, de steden zijn levendig en bezienswaardig en het landschap is veelzijdig en verder naar het zuiden imposant. 

De overtocht kost je een halve dag, waarvan anderhalf uur vaartijd. Gisteren waren we bij een reisbureau waar we altijd heen gaan om de tickets te kopen. Nu was het €250 voor een open retour. Het kostte alleen veel tijd want het was schrikbarend druk in het bureautje. We sliepen op de camperplaats bij de Carrefour en vanochtend zou de boot om 11.15 uur vertrekken. Het werd ruim een halfuur later, hetgeen ons redelijk normaal lijkt. 

In de haven Tanger Med ging het ook vlot. We kochten ter plekke ook een Marokkaanse simkaart zodat we overal kunnen internetten. En er staat tegenwoordig ook een hele rij geldautomaten. Het gaat allemaal wat eenvoudiger dan toen we in 2010 voor de eerste keer Marokko bezochten.

We staan op een camperplaats, de binnenplaats van het grote vakantiecomplex Briech, 8 km ten noorden van Asilah. Het is prima. Het weer is stralend, circa 15 graden en met wind uit zee.

Hotel Briech wil indruk maken met deze zeven meter hoge ode aan het Afrikaanse wild

Baza

We zijn weer op weg naar Marokko!

Pleintje in Baza

Er is nogal veel gebeurd de laatste tijd. Het is niet uitgekomen wat de arts voor Jan's moeder voorspelde. Ze leeft gewoon door ondanks het stopzetten van de hartmedicatie. Daarom kozen wij er voor om na vier weken onderbreking onze reis door Spanje naar Marokko te hervatten.

Intussen hebben wij een sneeuwperiode in Nederland meegemaakt, die onder andere leidde tot het annuleren van de terugvlucht naar Alicante, afgelopen dinsdag. Ook zonder die annulering hadden we niet kunnen vliegen omdat Schiphol onbereikbaar was via het spoor.

Het was gelukkig droog op het vliegveld Eindhoven

Gisteren, donderdag, hadden we meer succes. De treinen reden weer en we kozen voor de zekerheid een vlucht vanaf Eindhoven. 

In Alicante is het mooi weer, veel zon en temperaturen tot 18 graden. We verbleven afgelopen nacht op een nieuwe camperplaats op 10 minuten afstand van de luchthaven. Vandaag hebben we 260 km gereden in de richting van Algeciras waar we morgen hopen aan te komen, want daar vertrekt de veerboot.

Baza is een aardig historisch stadje, maar het nodigt niet uit voor een langer verblijf, ook al omdat het hier op de hoogvlakte flink kouder is dan aan de kust.

We staan op een gratis camperplaats, die inmiddels vol is. Er staan zo'n 15 campers.