Tafraoute (4)

De weg slingert omhoog naar Tagdicht

We zijn gisteren verhuisd naar een camping 5 km ten noorden van Tafraoute. Hier is het rustig en hebben we voorzieningen als douche, elektriciteit en wasplaats.
Foto’s van volhangende waslijnen zullen we hier niet plaatsen en over gisteren valt ook niet veel te zeggen.

De route naar Tagdicht

We zijn nu in de Ameln-vallei die bekend staat om de vele dorpjes die tegen de bergketen lijken te zijn geplakt.
We hadden gehoord dat het hoogstgelegen dorp, Tagdicht, per elektrische fiets bereikbaar is. Dan moet het met een mountainbike ook kunnen, zo dachten wij.

De weg wordt hobbelig

Dat hadden we goed gedacht want de weg die ongeveer 500 meter hoogteverschil overbrugt en zo’n 6 km lang is, werd door ons vandaag bedwongen.

Het is een bijzonder fraaie bergweg, smal, met veel haarspeldbochten en af en toe nogal hobbelig.
We namen er de tijd voor en stopten regelmatig om foto’s te nemen.
Enkele auto’s passeerden ons en we werden in diverse talen aangemoedigd.

Boodschappen doen in Tagdicht

In het dorpje Tagdicht is een cafeetje waar we op adem konden komen. Er komen hier wel vaker toeristen die dan een dagwandeling doen naar een bergtop in de buurt.

Het onderste deel van de route

Eenmaal terug in de vallei lunchten we in een aantrekkelijk restaurant, Bio Beldi. We moesten weliswaar lang wachten, want alles wordt na de opgave van de bestelling pas bereid. Maar het wachten werd beloond met heerlijke harira en vistajine.

Tafraoute (3)

Tazka

Op ruim 2 km ligt een oud dorp, Tazka, en daar zijn we naar toe gelopen.

Vanaf het dakterras zien we meerdere ruïnes

Potten en pannen met alle een eigen toepassing

Bekend is daar het oude berberhuis en dat kun je bezoeken. De gids vertelde ons dat het huis al 600 jaar oud is en dat hij de zestiende generatie van de familie is die dit huis in bezit heeft.

Dergelijke huizen zijn van leem en stenen opgebouwd en als je geen onderhoud pleegt dan zakken ze na verloop van tijd vanzelf in elkaar. Deze man heeft er zijn opgave van gemaakt om dit historische huis als erfgoed in stand te houden, want de meeste van dergelijke huizen zijn al lang geleden verlaten en zijn tot ruïnes vervallen.

Huizen op de rotsen

Palmentuin / campertuin

Het was een interessant bezoek. Hij vertelde ook dat Tazka eigenlijk de eerste nederzetting in dit gebied is en later is overvleugeld door Tafraoute.
De mensen in deze regio kunnen zich moeilijk staande houden, vooral door de klimaatverandering. Het is de laatste jaren zichtbaar droger geworden. Landbouw is hier nauwelijks meer mogelijk. De palmen hebben het ook moeilijk.

Het lyceum in drie talen

We kwamen langs een middelbare school en zagen opschriften in drie talen, Frans, Berber en Arabisch. Deze talen hebben ook nog eens hun eigen schrift. We vroegen de gids hoe het onderwijs dan gaat. Volgens hem varieert dat per dag. De ene dag in de ene taal en daarna weer een andere taal. Als je bedenkt dat er vaak ook nog Engels wordt gegeven dan wordt er hier van de jongeren heel wat verwacht.

We aten vandaag heel simpel een pizza met zeevruchten.

Tafraoute (2)

Overal rotsblokken rond Tafraoute

We hebben een serieuze wandeling gedaan vandaag.

We kochten eerst wat noten voor onderweg;
de verkoper heeft een schep aan een stok

Voorzichtig afdalen

Vanaf de camperplaats liepen we in noordelijke richting een pas over waarna het stenige pad in een reeks scherpe bochten afdaalde naar de Ameln-vallei.

 

De omgeving is weergaloos met al die enorme afgeslepen rotsblokken. Hier en daar zie je kuddes met geiten en schapen. De geiten vreten van de arganbomen, zodat de onderste 2 meter van deze bomen altijd kaal zijn.
Na 11 kilometer waren we terug, waarbij we wel een stukje langs de rustige asfaltweg liepen.

Avondrood in Tafraoute

We staan blijkbaar legaal op ons plekje want gisteren en vandaag kwam iemand langs om het staangeld op te halen, €1,50 per dag.

Het weer blijft nog onveranderlijk mooi. Alleen maar zon. Overdag rond de 25 graden, in de nacht afkoelend tot 8 graden. Meestal is er een lichte bries.

Tafraoute

De omgeving van Tafraoute

Voor ons is dit een zekere stop in Marokko en we blijven er ook altijd meerdere dagen.
Het gezellige dorp temidden van een ongekend mooie omgeving verleidt veel toeristen met een camper. De drie campings hier staan zo goed als vol en ook de vrije camperplaats is behoorlijk gevuld. Er staan daar meer dan 100 campers.
Zelf staan we daar nu ook, zij het ver naar de rand en we zijn eigelijk niet zeker of het hier wel is toegestaan. We wachten het wel af.

We aten bij Chez Nadia, een goed, goedkoop en gezellig restaurantje. Het was er half 2 helemaal vol zodat we een halfuur later pas terecht konden.
We spraken met Nederlanders die we bleken te kennen van hun weblog over hun reizen, o.a. naar de VS en Mexico. Net als wij met hun eigen camper.

Volgende week donderdag begint hier een cultureel festival, dus tot en met volgende weekend blijven we hier waarschijnlijk, maar tussendoor zullen we ook naar een camping gaan.

Een leuke vrije plek tussen de palmen

Tarsouate

De oase van Igmir

De weg 107 naar Tafraoute is tegenwoordig helemaal verhard en uitstekend te berijden. Het is ook een heel fraaie route vooral het zuidelijke deel.

Uitzicht vanaf weg 107

In een dorpje onderweg dronken we koffie. De man maakte koffie met de espressomachine en we namen er een lekker broodje bij. De rekening was €2,50. We verbazen ons toch nog steeds dat goede dienstverlening hier vaak zo weinig kost.

Na de oase van Igmir gaat de weg steil omhoog in een aantal haarspeldbochten. Daar zijn we gestopt om foto’s te maken.

Muurschildering bij een school 

We zijn niet helemaal doorgereden naar Tafraoute. Twintig kilometer ervoor zijn we gestopt op de camping in het dorpje Tarsouate. We staan er helemaal alleen. Dat zal de komende dagen in Tafraoute wel anders zijn.

Icht

De campingpauw

Gisteren zijn we naar het oosten gereden over een weg met vrijwel geen verkeer.
De camping in Icht kennen we al van een vorige reis. Het is een goede camping met een restaurant en zelfs een zwembadje. Het water is nog wat fris.

Half in de schaduw,
Camping Borj Biramane

Handelaar op het dorpsplein van El Hisn

Ouderenhangplek in El Hisn

Vandaag fietsten we even naar El Hisn, nog geen 10 km verwijderd. Het is wat bedrijviger dan Icht. Er was onder andere een markt en diverse winkeltjes, een bank en een postkantoor. Dan stel je als dorp al heel wat voor in deze contreien.

We hadden op de camping een couscous besteld en die smaakte heerlijk.

De momenteel droge rivierbedding

Daarna wandelden we nog door de oued (rivierbedding) die vlak langs de camping loopt, naar het dorp Icht en de palmentuinen.  In tegenstelling tot vorige keer stroomde er nu geen water in de bedding. Het is hier blijkbaar te lang droog geweest.

Palmentuin Icht

Daarentegen wordt er nog voldoende water opgepompt naar de bevloeiingskanaaltjes in de palmentuinen.

Guelmim

Camping La Vallée

Ten noorden de stad Guelmim hebben we een leuke camping gevonden bij het dorp Abaynou. De relatief groene vallei waar deze camping zich bevindt is tussen de rode bergen, zoals op zoveel plekken in Marokko. Het grote voordeel gisteren was dat we af waren van de storm. Er was hier bijna geen wind en ook vandaag niet.

Onderweg zagen we de bergen gehuld in zandwolken. Het zand wordt honderden kilometers meegevoerd en zorgt onder andere op Tenerife dat er geen vliegtuigen konden landen, zagen we in het nieuws.

Eten op de camping

In Guelmim hebben we natuurlijk inkopen gedaan bij de Marjane supermarkt. Hier in het zuiden krijg je niet zo vaak de kans op zo’n uitgebreid assortiment.
We kochten onder ander een vis van een halve kilo. Die maken ze voor je schoon en ze fileren hem zelfs als je wilt. De rekening is €1,50 en het smaakte heerlijk.
Groenten en fruit zijn hier echt goedkoop. Mandarijnen 50 cent per kilo, sinaasappels 60 cent, wortelen 30 cent en paprika’s 80 cent per kilo.

Fietstocht door landelijk gebied

Vandaag hebben we een korte fietstocht gedaan, verder de vallei in. Er is niets bijzonders over te melden, gewoon een mooi landschap en ontzettend rustig.

Hoewel er vandaag bewolking is voorspeld is het vrijwel steeds zonnig. De temperatuur bereikt nu bijna elke dag 25 graden of meer. In Nederland zou men dit zomer noemen.

Wij zien dat in Nederland de ene na de andere storm over het land trekt en dat het veel regent. Dus er is geen reden om snel naar het noorden te rijden.

Een filmpje:

Bou-Jerif (2)

Winderig zuid Marokko

Gisteravond begon het langzamerhand steeds harder te waaien. Door de windstoten schudde de camper behoorlijk heen en weer, zodat een ongestoorde nachtrust er niet in zat.

Op weg naar Fort Bou-Jerif

Door de storm stuift er zand mee. We hadden de ventilatieroosters opengelaten vanwege de warmte. Het wordt nu ‘s nachts niet kouder dan 18 of 19 graden. Vanochtend zagen we dat er toch aardig wat zand door de horren binnengewaaid was. Niet meer doen dus.

Een deel van de ruïnes en daarachter de oase

In de loop van de dag werd de wind minder sterk en konden we naar het fort wandelen.  Het is een groot fort, 85 jaar geleden gebouwd door de Franse overheersers hier. Er waren 200 soldaten gelegerd.

Het meertje

Langs het fort loopt een riviertje dat ter plaatse opgestuwd wordt tot een klein meer. Het is een kleine oase in deze vrij onherbergzame streek.

De oase

We bedachten dat dit pas de eerste overnachtingsplek op onze reis is waar we eerder zijn geweest. Alle ander campings en camperplaatsen waren tot nu toe nieuw voor ons.

Naast het toiletgebouw

Vannacht gaat het ook weer stevig waaien maar we staan nu wat gunstiger, in de lei van het toiletgebouw. Er zijn inmiddels twee kampeerbusjes bij gekomen.

Bou-Jerif

Muurschildering in Sidi Ifni

Gisteren reden we in ruim een halfuur naar Sidi Ifni. Het is een leuk stadje met Spaanse invloeden. Het was ooit in Spaanse handen en nog steeds hebben diverse straten Spaanse namen.

Dekens worden gelucht

Het is hier, zoals overal aan de kust, druk met vooral Franse campers. Er zijn hier twee campings naast elkaar en die staan toch wel voor 90% vol. Opvallend genoeg is er nog een camping die maar voor kwart is gevuld, terwijl je daar pal aan zee staat. Misschien vanwege de ochtendmist.

Hoe dan ook, we hebben een nachtje gestaan op camping Gran Canaria. De voorzieningen zijn prima maar er is geen enkel boompje geplant. Wij zijn hier de enigen met een kleine buscamper, de rest is allemaal 7 meter of langer en voorzien van een satellietschotel.

Het strand in Sidi Ifni

Vanochtend hebben we een strandwandeling gedaan en dat is misschien wel de laatste keer in Marokko omdat we nu het binnenland ingaan.

We hebben in het stadje gegeten in het restaurant Gran Canaria, jawel, van de zelfde eigenaar als de camping.
We waren hier enkele jaren geleden ook al eens en we herinnerden ons de mooi opgemaakte borden en de smakelijke gerechten.
We namen nu samen een rijstsalade en een zeevruchtenpizza en een fles water. We konden het maar net allemaal op. We verlieten het restaurant tevreden en met een rekening van €10 kun je de prijs-kwaliteitverhouding dik in orde noemen.

Zoals 50 jaar geleden bij de kruidenier in Nederland

We zijn vandaag verder gereden naar het Franse fort Bou-Jerif, dat we morgen gaan bezoeken. Daar vlakbij is een camping die we ook ooit bezocht hebben. Ook hier zijn prima voorzieningen, al is het terrein uitgesproken kaal. Je bevind je wel in een bijzonder afgelegen plekje in Marokko, met de dichtstbijzijnde stad op 40 km. In volledige tegenstelling met de vorige plek zijn we hier de enige kampeerders. Er zijn ook huisjes, kamers en berbertenten op dit complex maar ook daar is het niet druk.

Hotel-restaurant-camping Bou-Jerif

Mirleft (2)

Het dakterras is voorzien van ligstoelen

Het bevalt nog goed op deze minicamping.
Regelmatig komen er nieuwe gasten. Naast ons staat nu een huurauto met twee jonge Belgische wielrenners.  Ze dachten een bestelbusje gehuurd te hebben waarin ze onderweg wilden slapen op twee luchtbedden. Het bleek helaas een nogal kleine bestelauto te zijn waarvan ze 's nachts de achterdeuren open moeten houden om er languit in te kunnen slapen.
Van het fietsen genieten ze in elk geval wel en als je jong bent weet je misschien beter te improviseren.

Straatbeeld van het centrum van Mirleft

Gisteren aten we een lekkere vistajine in een restaurantje aan het strand. Het duurde wel vrij lang voor we konden gaan eten, maar het was het wachten waard.
De eigenaar sprak Duits tegen ons, want hij had als kok in Duitsland gewerkt. Hij was niet bepaald een visitekaartje voor zijn restaurant want zijn gebit bestond uit drie bruine tanden.

Don't worry, be hippy

Er blijken maar liefst drie ezels bij de camping te horen. Ze hebben hier een slaaphok en overdag trekken ze er op uit. Het groente- en fruitafval krijgt hier een nuttige bestemming. Daarnaast lopen er zo'n vijf katten rond en vlakbij kondigen enkele hanen aan wanneer we dienen op te staan. Echt landelijk hier.

Vanaf het dakterras

De temperatuur is deze dagen iets gedaald. We halen niet meer de 20 graden. Gelukkig is het zonnig en hierna gaat het weer de goede kant op.

Mirleft

Muntthee als welkom op camping Le Nomade

Opnieuw zijn we iets verder naar het zuiden gereden en we staan nu op een minicamping in het dorp Mirleft.
We zijn eerder, in 2011, in Mirleft geweest, toen tijdens een negendaagse fietstocht. We hebben toen overnacht in een niet zo aantrekkelijk hotel.

Vanaf het dakterras kijk je over de minicamping

Mirleft is nog steeds een stoffig dorp met zelfs onverharde straten midden in het centrum.
De aantrekkingskracht zit in het strandje met een mooie surfersbranding. Niet dat er nu erg veel surfers komen, maar het is hier wel mogelijk. Er zijn enkele surfscholen.

De campingezel (rechts)

De camping, Le Nomade, is bij een hostel en er is ook een keuken die je mag gebruiken.
Er is plek voor 5 of 6 campers. Er komen wat alternatievere mensen op af dan we tot nu toe hebben gezien. Ook wat fietsreizigers zien we hier. De sfeer is goed hier en de voorzieningen zijn prima in orde en schoon.

Het strand

Het is mooi weer, maar aan zee was het een tijdje mistig.

Sidi Rbat (2)

Vissershuisje

Gisteren deden we een fietstocht langs zee naar het volgende dorp. Op de mountainbike is het goed te doen, al is het hier en daar wat ploeteren door het mulle zand.

De eerste fietstocht in Marokko

Het is opvallend dat er bijzonder veel hutjes en primitieve huisjes zijn gebouwd langs het strand, onderaan de klif. Deze worden gebruikt door vissers, hengelaars.

Onze vrije plek

Vandaag verhuisden we van de camperplaats naar een vrije plek aan zee. Dat doen er meer hier en blijkbaar wordt het toegestaan. We hebben een mooi uitzicht en de branding maakt hier nog wat meer lawaai.

Zonsondergang boven de lagune

We zijn ook nog weer naar de lagune gewandeld maar we zagen wat minder vogels dan eergisteren.

Vandaag was het opnieuw een prachtige dag, met een iets hogere temperatuur dan gisteren. We hebben nog niets te klagen over het weer.

Morgen gaan we weer verder want onze etensvoorraden zijn op.