Córdoba (2)

Na 625 km fietsen in 9 dagen is het tijd voor de eerste en enige rustdag onderweg. In Córdoba is genoeg te zien om er een dag door te brengen. Ook vandaag hebben we ons gemengd in de stroom bezoekers voor de fiësta van de patio's. Overal zie je groepjes onderweg naar de volgende patio. Nog een paar indrukken.

Van de vele monumenten hier een foto van de 'Romeinse brug' die in de loop der tijd wel gerestaureerd is. Ook waren er ooit diverse watermolens aan de Guadalquivir.

Córdoba

We stonden vroeg op om te kunnen vertrekken om 8 uur. We hebben een mini-apartement gehuurd via airbnb en ze vroegen ons of we om 1 uur konden aankomen. Op zich prima, maar dat gaf dus tijdsdruk. De route was ook langer dan verwacht, namelijk 76 km, die we met een gemiddelde van 20 km/u aflegden, ondanks enkele klimmen maar wel met een klein briesje mee.

Zoals gezegd staat Córdoba in het teken van het patio-feest. Er zijn hier veel huizen in Arabische stijl met de vertrekken rond een binnenplaats. Er is jaarlijks een competitie wie de mooist aangeklede patio heeft, voornamelijk met bloemen. Er zijn routes beschikbaar om langs die patio's te gaan. Daar komen hele hordes toeristen op af, voornamelijk Spanjaarden, maar ook buitenlanders. Vandaar dat we weinig keus meer hadden met onderdak zoeken. Wat we hebben is niet echt schoon en ook te duur, maar we doen het er mee.

Over je eigen schaduw heen fietsen... niet gelukt

De hele stad is trouwens een openluchtmuseum met overal leuke pleintjes en straatjes en natuurlijk de wereldberoemde Mezquita, die we jaren geleden al eens bezochten.

Stadsmuren van Córdoba

Een van de vele patio's

Marmolejo

Het landschap biedt niet zo veel verrassingen deze dagen. Eigenlijk zijn de dorpen en steden interessanter. Zo kwamen we door het stadje Andújar met een aardig centrum. We aten er in een goed restaurant, iets duurder dan we gewend zijn, maar ook meer verfijnd. We zijn nu aanbeland in het stroomdal van een belangrijke rivier, de Guadalquivir, waar overigens maar net genoeg water door stroomt om met een kano te bevaren.
Met volle buik legden we de laatst 10 km af naar het dorp Marmolejo en hebben onderdak in een hotelletje op het dorpsplein. Omdat we de fietsen op de kamer mogen neerzetten heeft Jan ze in de badkamer schoongemaakt. Ze waren namelijk na Albacete nogal vuil geworden omdat we daar door de modder moesten. Modder in het droge Spanje? Ja, veroorzaakt door regeninstallaties die ook de zandweg nat maakten.
Vandaag hebben we in vier uur zo'n 66 km afgelegd met een gemiddelde van 16,5 km/u. Er zaten enkele stevige klimmen in de route, maar verder was het opnieuw een gemakkelijke dag, zonder tegenwind.

Linares

Eindeloze olijfplantages

Na 54 probleemloze kilometers waren we rond 1 uur al Linares, waar we eerst bij een Chinees restaurant hebben gegeten en vervolgens hebben gewinkeld. Linares is een middelgrote stad waar alle ketens zijn vertegenwoordigd.
We waren hier via de website Warmshowers te gast bij David en zijn vriendin Sylvia. We zijn al jaren lid van Warmshowers, een organisatie die fietsers onderdak biedt fietsers. We hebben enkele keren ook gasten gehad en maken er nu voor het eerst zelf gebruik van.
We werden zeer gastvrij onthaald en kregen Andalusische specialiteiten voorgeschoteld. Heerlijk.

Ontbijt in de patio van David

David is operator in een aluminiumfabriek en Sylvia is onderwijzeres en zo zijn al bijna een uitzondering in Linares waar door bedrijfssluitingen de werkloosheid enorm hoog is

We kregen nog tips over Cordoba waar we midden in het bloemenfeest zullen vallen. We begrijpen nu ook waarom het zo moeilijk is daar een hotelkamer te vinden.

Santisteban del Puerto

Plaza Mayor in Santisteban

Na 60 km probleemloos fietsen zijn we nu in het stadje Santisteban de Puerto. We zijn neergestreken in het statige hotelletje Rey Sancho IV, waar we ook geluncht hebben.
We hebben een bijzonder grote kamer van 4 bij 10 meter, weinig kleiner dan ons hele appartement in Nederland.
We zijn in de grote olijvenstreek, de provincie Jaén is een en al olijf. Je ruikt ook regelmatig olijfperserijen.
De route ging door een aantrekkelijk landelijk gebied waar we twee keer een schaapskudde zagen. Alles was vandaag asfalt, dus we kwamen goed vooruit, ondanks de vele heuveltjes die beklommen moesten worden.

Het weer is een constante factor deze vakantie. Elke dag vrijwel steeds zonnig en 's middags vaak wat meer wind, meestal uit het westen, waar we heen gaan. De temperaturen zijn tussen de 20 en 30 graden.

We hebben vandaag 3:45 uur gefietst met een gemiddelde van ruim 16 km/u.

Puebla del Principe

Golvende graanvelden met veelkleurige boemenpracht

De kerk van Villamanrique

Het leek zo simpel te worden vandaag, maar we kregen het voor elkaar opnieuw 85 km te fietsen, waarvan 35 zonder enig nut. Dat kwam als volgt. We wilden naar Villamanrique om daar te lunchen en te overnachten. Lunchen lukte, want we waren er na 57 km om 2 uur. Daarna bleek het hotel dicht en telefonisch onbereikbaar. Iets anders bleek er ook niet te zijn. Tot overmaat van ramp zaten we ook met te weinig kasgeld. Weliswaar heeft elk dorp wel een of meer banken, maar steevast zonder geldautomaat. Omwonenden zeiden ons dat een dorp 7 km verderop wel overnachtingsmogelijkheden en geldautomaten had. Niet op onze route, maar dat moest dan maar. Helaas was er slechts een defecte geldautomaat en twee gesloten pensions. De derde werd alleen maar als compleet huis verhuurd voor 170 euro per dag.

We kwamen er wel achter dat in het dorp wat we om 1 uur al gepasseerd waren wel zeker een hostal was. Dan maar 15 km terug. We kwamen er om 6 uur aan.

We fietsten vandaag ruim 5:30 uur met een gemiddelde van 15 km/u. Ondanks het asfalt de hele dag ging het niet zo snel vanwege tegenwind en een golvend landschap.

Alcaraz

Het viel wat tegen vandaag. Vooral de wind was ons niet gunstig gezind. 

Verder dachten we een vlakke etappe te hebben, wat misschien de eerste 30 kilometer ook zo was, maar daarna was het 50 km vals plat met een hoogteverschil van 400 meter. Dat merk je toch.
We legden weer 85 km af en opnieuw was meer dan de helft onverhard, maar wel goed te fietsen.

 

Een groot deel van de route ging weer over een via verde, die met enkele onderbrekingen helemaal van Albacete tot Alcaraz loopt.  We zaten bijna 6 uur op de fiets en reden een gemiddelde van 14,5 km/u.

 

Janny had wat lichamelijke ongemak, wat haar wel belemmerde. Voor haar is het goed dat er meer asfalt komt en kortere dagafstanden. Dat gaat waarschijnlijk de komende dagen wel gebeuren.

Alcaraz is een historische plaats, met uiteraard kasteelruïnes, maar ook een fraai dorpsplein met arcaden. We zitten in een hostal dat vroeger een Jezuïetenklooster was. Het heeft een prachtige patio.

De imposante Plaza Mayor in Alcaraz

De fraaie patio in het Jezuïetenklooster / hostal

 

Albacete

De dagafstanden worden steeds langer. Vandaag hebben we 85 km afgelegd, waarvan meer dan de helft onverhard. Vooral in het begin zaten er ook nog aardig wat klimmen in zodat het een pittige dag werd.
Een groot deel van de dag volgden we een deel van een St. Jacobsroute naar Santiago. Vanuit alle delen van Spanje heb je deze pelgrimsroutes en we fietsten inderdaad enkele pelgrims voorbij. Om te wandelen leek ons dit traject niet fijn, o.a. vanwege lange rechte stukken asfalt.

Hoe dan ook, voor ons was het opnieuw genieten van het landschap met zijn geweldige vergezichten.  Dichterbij Albacete werd het wel vlakker en saaier. De stad zelf is groot, druk en toch aangenaam met fraaie parken. We hebben er nog niet zo veel van gezien want we reden zo snel mogelijk naar het driesterrenhotel Florida. Vreemd genoeg nauwelijks duurder dan het basale pension waar we gisteren waren.

We zaten vandaag bijna 6 uur op de fiets en reden gemiddeld ruim 14 km per uur.

Almansa

Via Biar (met kasteel, foto), Villena en Caudete zijn we naar Almansa gefietst. Het is een route (zelf uitgestippeld met wikiloc.com), die voor zeker tweederde onverhard is en 65 km met ook nog eens flinke klimmen.
Het landschap is fraai, vooral na Caudete. Langs Biar en Villena loopt een via verde.
We hebben het geluk van mooi weer en meestal een lichte rugwind.
Gisteravond een Spaanssprekende man die belde met een Nederlands nummer. Het nummer stond niet in de telefoon van Jan en hij herkende het ook niet zo snel, maar er werd gebeld met de telefoon van Janny zo drong het tot ons door. Ze was hem verloren en iemand had hem naar de politie gebracht. De politie belde dus en even later bezorgden ze hem terug. Geweldige service van de vinder en de politie.

Castalla

Onze fietsen

In mei 2014 hebben we 14 dagen uitgetrokken voor een fietsreis van Alicante naar Sevilla. Vandaag was de eerste etappe van Alicante naar Castalla.

Via verde

 

Eerst zijn we met de fietsen in de trein naar Alicante gegaan. Van daar uit zijn we gaan fietsen. Eerst nog over rustige asfaltweggetjes, maar later over de fraaie via verde El Maigmo. Het is een onverharde weg die gebruik maakt van een oud spoorwegtracé. Vandaar dat we diverse oude spoorbruggen en tunnels passeerden.
Het landschap is uitgesproken droog, woestijnachtig.
Na 50 km bereiken we Castalla met een markant kasteel op een hoge rots boven de stad.

We fietsen zonder kampeerbagage. We willen meestal in een hotel of pension overnachten. Die we in Castalla treffen is alvast goed. Vrijwel nieuw, schoon en comfortabel.
Janny fietst op een Cannodale mtb met twee kleine achtertassen. Jan op een Santos mtb, met twee grotere achtertassen.

Bloesemtocht

Als je in februari in Denia bent kun je niet om de amandel-bloesem heen. De mooiste bloeiende amandelbomen zie je wat verder het binnenland in. Vandaag was het lekker weer, zo'n 20 graden, weinig wind en af en toe zon. We reden een fantastische route langs de ontelbare 'almendros' vanuit La Jara. We komen achtereenvolgens door Ondara, Fontilles, Murla, Benigembla, Parcent, Jalon en Lliber. We leggen zo'n 55 kilometer af op onze mountainbikes. Een heerlijk ritje.

Montgo

Oktober heeft vaak schitterend weer aan de Costa Blanca. Vandaag vonden we het weer eens tijd rond de berg Montgo te fietsen, deze keer linksom.

Hoewel de route voor ons overbekend is, blijft het met dit weer (zonnig, 26 graden) erg aantrekkelijk om het weer eens te doen. De 42 kilometer zijn niet echt zwaar, hoewel vanaf Javea wel een helling van meer dan 10% moet worden genomen en 180 m hoogteverschil.

De prachtige uitzichten en een terrasje aan zee maken het feest compleet.

Ibiza

Het weekend van 27-30 september was een ontspannen mtb-weekend met Marije. Vrijdag vertrok ik met 2 fietsen vanuit Denia met de veerboot naar Ibiza-stad. Marije kwam daar aan met het vliegtuig vanuit Amsterdam.

De zaterdag maakten we een rondje naar het noorden, via Santa Gertrudis. Een voor mij niet al te zware tocht, maar toch met 1100 hoogtemeters en een afstand van 68 km inclusief een paar keer verkeerd rijden. Het was een route over allerlei asfaltweggetjes en gravelwegen. Ook hadden we enkele leuke single trails, die redelijk goed te fietsen waren. Tegen het eind moesten we nog wel even met de fiets aan de hand een onmogelijke afdaling nemen over rotsblokken heen.

We lunchten in San Lorenzo in de tuin van een druk bezocht restaurant, een aangename onderbreking.

Zondag negeerden we de lichte spierpijn van de vorige dag en fietsten deze keer in westelijke richting, naar San Antonio, nog steeds een toeristenkermis, eind september.
Zowel op de heen- als terugweg merkten we trouwens totaal niets van het feit dat Ibiza ook een eiland van feestvierders is.
Ook deze route was een afwisseling van gravelwegen en verkeersarme asfaltweggetjes.
De route was iets korter dan gisteren, namelijk 62 km en 850 hoogtemeters.

Na een lekker diner in een van de vele restaurants in de oude stad was het alweer tijd om in te pakken en morgen terug te varen naar Denia. Ibiza is een heerlijk eiland om een paar dagen rond te fietsen.
Er zijn trouwens veel bewegwijzerde routes.
De routes die wij fietsten heb ik op Wikiloc gezet:
http://es.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=5354738
http://es.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=5354775

Serpis

De enige rivier in de omgeving van Denia die altijd water voert is de Serpis. Hij stroomt bij Gandia in zee.
In het verleden was er een spoorlijntje langs de rivier, die tegenwoordig een via verde is, een toeristische route die veel gebruikt wordt door wandelaars en mountainbikers. Begrijpelijk, want het traject tussen Villalonga en Lorcha is bijzonder fraai.

We beginnen in Oliva en komen door La Font d'en Carros en Villalonga. Dan wordt het serieus want we moeten 450 meter klimmen om de weg naar Lorcha te nemen die bovenlangs loopt. Ook een landschappelijk zeer aantrekkelijk weggetje, wel volledig asfalt.

In Lorcha nemen we een uitgebreide almuerzo (iets tussen een ontbijt en lunch in).
Dan komen we uiteindelijk op de via verde, die de rivier stroomafwaarts volgt. We komen veel wandelaars en mountainbikers tegen, want het is zondag.

Na 50 km (10 onverhard) en 950 hoogtemeters zijn we weer terug in Oliva. Een perfect fietstochtje met zonnig en warm nazomerweer.

Zondags ritje

Het is vandaag boven de 25 graden en zonnig. Mooie omstandigheden voor een pittig ritje deze zondag. We starten in Pego en rijden over de asfaltweg naar Benitaia over de door fietsers druk bereden route door de Vall de Gallinera. Daar nemen we het steile weggetje naar de Mirador del Xap en dan we zien in het geheel geen fietsers meer...

Onderweg snoepen we van de laatste kersen die zijn blijven hangen. Eenmaal boven wordt de weg slechter met stukken waar het asfalt helemaal verkruimeld is.
Dan volgt de mooie afdaling naar Vall de Ebo. Na een cortado nemen we de asfaltweg naar Pego. Voor en na de pashoogte fiets je over een van de mooiste wegen in de omgeving. De meeste fietsers zijn dan blijkbaar al weer thuis, want we zien niemand meer.
We hadden geen gps mee, maar naar schatting was het 40 km en 800 hoogtemeters.

Reisje in Spanje

Op 15 april zijn we een korte camperreis begonnen door ongeveer het gebied tussen Denia aan de oostkust en Madrid.
Die maandag reden we naar Xorret de Catí een mooi natuurgebied tussen Petrer en Castalla in het achterland van Alicante. We overnachtten iets onder de top bij een mooi recreatiegebied.
De weg tussen Castalla en Petrer is bekend om zijn supersteile gedeelten van 20%. De Vuelta is er diverse keren langs gekomen en we zagen ook aardig wat fietsers de uitdaging aangaan.

Er is zelfs een standbeeld voor de klimmer opgericht.

Wij klommen vanaf onze overnachtingsplek ook naar de top, maar daarna deden we een grotendeels onverharde rondit met onze mountainbikes.

Dat was trouwens zwaar genoeg. Vooral het laatste stuk was stevig klimmen over steentjes en dat gaat niet altijd goed. Diverse malen moesten we van de fiets.

Hierna reden we een paar uur naar het natuurpark Lagunas de Ruidera, een erg fraai gebied met meer dan 10 meren die in elkaar overlopen via watervallen of snelstromende rivieren. We stonden op camping Batanes, pal naast een snelstromende rivier die zoveel lawaai maakte dat je elkaar regelmatig niet verstond.

We hadden een mountainbikeroute gedownload, maar we liepen na een halve kilometer al vast omdat er veel gevelde bomen over het pad lagen, die het onmogelijk maakten om de westelijke kant van de meren te volgen. Wel jammer, want het zag er aanlokkelijk uit.

We namen dus de asfaltweg naar het dorp Ruidera heen en terug en van daar uit nog een mooie rondrit, deels onverhard. Het gebied doet wel iets denken aan de Plitvicemeren.

Op 19 april kwamen we in Toledo aan, een mooie oude stad, fraai gelegen boven de Taag. Het restaurant wat we kozen was niet geweldig, maar Toledo is verder de moeite waard om een wandeling te maken, als je de toeristen even wegdenkt. We bezochten het Greco-huis, gewijd aan de beroemde schilder, die in Toledo lange tijd heeft gewoond en gewerkt.
De overnachting op de parkeerplaats was geen succes, want tegen de ochtend meenden een groep cafébezoekers hun geluidsinstallatie in de auto vlak naast onze bus te moeten testen. Iemand anders  die daar ook sliep verliet onder luid getoeter de parkeerplaats.

De volgende dag overkwam ons dezelfde ellende nog een keer, maar nu in Madrid. Op vrijdag en zaterdag gaat men uit en na sluitingstijd moet je toch even nafeesten.  De tweede nacht, van zondag op maandag, verliep rustig.
Madrid was vanaf onze parkeerplaats, tegenover een camping trouwens, gemakkelijk bereikbaar met de metro. Zaterdag en zondag maakten we een uitgebreide wandeling langs diverse bezienswaardigheden.

Op zondag maakten we gebruik van de gratis openingsuren in het Reina Sofíamuseum en het Pradomuseum. Verder is het beroemde Retiropark een bezoek waard. Op deze mooie zondag werd het park door vele duizenden bezoekers bezocht, en gelijk hebben ze, want het is er fantastisch. Een van de bijzonderheden in het Retiro is het kristallen paleis.

In dit mooie weekend zagen we erg veel fietsers onderweg op het Madrileense fietspadennet. Hele families kwamen voorbij.

Maandag bezochten we nog Ikea aan de weg naar Valencia om wat noodzakelijke inkopen te doen. Daarna linea recta naar Cuenca, of eigenlijk de camping ten noorden van de stad.
Dinsdag deden we een fraaie route van 54 km met de fiets, gedeeltelijk weer onverhard.

De Ciudad Ecantada sloegen we wegens tijdgebrek over, maar die bezienswaardigheid hadden we al eens eerder bezocht. Er is echter genoeg andere natuurschoon te zien in deze omgeving, o.a. de spectaculaire kloof van de rivier de Júcar en de wonderlijke rotsen op de foto hiernaast.
Bij terugkomst waren we het niet helemaal eens over hoe zwaar de tocht nu eigenlijk was geweest, maar dat is vrijwel altijd zo.
Cuenca ligt hoog, ruim 900 meter, zodat het hier 's nachts behoorlijk kan afkoelen. We registreerden 2 graden. Overdag hadden we echter veel zon en temperaturen rond de 20 graden, dus prima om te fietsen.
We zagen op het weerbericht dat het aan de kust slecht weer zou worden na morgen.  Omdat we toch terug moesten naar Denia hebben we dat een dagje eerder gedaan, waardoor deze vakantie in elk geval droog en zeer zonnig is verlopen.