30.10.24

Atlántida (Uruguay)

Het is begonnen, onze derde reis door Zuid-Amerika.

Camping La Chacra Holandesa

Gisteren kwamen we aan op de luchthaven van Montevideo, na een enigszins nerveuze vliegverbinding. Dat kwam omdat onze eerste vlucht naar Parijs anderhalf uur vertraging had. Toen we aankwamen was de checkintijd voor de vlucht naar São Paulo eigenlijk al voorbij, maar bij de douane dacht men dat we het wel zouden halen maar dan moesten we wel rennen. Dat is natuurlijk niet zo'n goed idee voor zeventigplussers met elk 12 kg bagage. Bij de gate bleek dat iedereen nog stond te wachten, dus we hadden het wel wat rustiger aan kunnen doen. Het vliegtuig vertrok uiteindelijk een uur te laat maar kwam wel op tijd aan.

In São Paulo ging het allemaal vlot al is men hier erg streng met wat je mee mag nemen in de cabine. Een fles zonnebrandcrème mag in Europa mee, maar in Brazilië blijkbaar niet. Echt maximaal 100 ml per verpakking.

We hadden 40 kg aan spullen bij ons
Op de luchthaven in Uruguay werden we opgewacht door Diego die ons naar UY Storage bracht waar onze camper 6 maanden heeft gestaan. Gelukkig de laatste 5 maanden wel binnen.

Hoewel daar ook een camping bij is kozen we ervoor meteen door te gaan naar Chacra Holandesa, de camping van Jan en Marieke. Hier waren we al tweemaal eerder en het is er altijd gezellig. Het is een komen en gaan van reizigers, hoewel sommigen ook wel weken blijven. Veel Nederlanders uiteraard hier, maar er is nu ook een Franse en een Duitse camper.

Het weer is verrukkelijk met alleen maar zon en temperaturen al boven de 25 graden. Je moet al de schaduw opzoeken. Deze mededeling is voor de lezers niet bedoeld om jaloers te maken, gewoon het is zoals het is. 

De jetlag van 4 uur tijdsverschil en het slaaptekort zorgde ervoor dat we al vroeg op bed lagen en we sliepen als een blok, voor het eerst weer in ons 1,20 meter brede bedje.

Vandaag stonden er diverse klussen op het programma. Allereerst moeten alle meegebracht spullen, waaronder kleding, weer een plekje krijgen. Maar de camper verdient ook enige aandacht. 

Het blijkt na de vorige reis dat er nog wel eens wat lostrilt. We zagen dat een wielbout ontbreekt en we hopen snel een vervanging te krijgen.

De accu stond los vanwege een ontbrekende bout en die kon gelukkig worden vervangen. Een veer in de voorste schijfrem ontbrak al een tijd met vervelend geratel tot gevolg en die is nu weer aangebracht. Een van de mistlampen is kapot gegaan door een paaltje dat te dicht in de buurt kwam. Die hebben we ook meegenomen in de bagage en die kan nu vervangen worden. Het gereviseerde laadapparaat is weer gemonteerd, zodat de accu ook weer van het net kan worden opgeladen. Tenslotte zijn nieuwe luchtfilters gemonteerd.

Er wacht nog een grote klus, namelijk om de koelkast weer goed werkend te krijgen. Deze moet er uit en dan moet een nieuwe meegebrachte sensor worden gemonteerd. Zo zal hij hopelijk weer vanzelf afslaan als het koud genoeg is. Dat gebeurt nu namelijk niet zodat de koelkast steeds doorgaat en bevriest. 

Andere klussen laten we doen, zoals olie verversen en het monteren van nieuwe stuurstangen. 

24.9.24

Zuid-Amerika 2024-2025

Het duurt nog een maand tot ons geplande vertrek naar Uruguay. In Nederland is de zomer voorbij en de herfst met regen en wind begint zich aan te dienen. Dan begint het bij ons weer te kriebelen. 

Maar voor het zover is hebben we nog heel wat activiteiten voor de boeg en van veel mensen nemen we weer voor een halfjaar afscheid. Wat een voorrecht toch dat je zo je tijd kunt verdelen tussen Nederland en zoveel andere interessante delen van de wereld.

We gaan dus voor de derde keer naar Zuid-Amerika en het is (voorlopig?) ook de laatste keer. Van Uruguay reizen we naar Colombia via allerlei omwegen. In Cartagena willen we onze camperbus terug verschepen naar Nederland. 

Onze route voor dit derde traject ziet er ongeveer uit als op deze kaart ingetekend. 

Globale geplande route oktober 2024 - april 2025

11.6.24

Ede-Berlijn 2024 (fiets)

Klaar voor de start; de regenjassen bleken niet nodig

Voor het zevende achtereenvolgende jaar doen we een fietsreis in of vanuit Nederland. Deze keer willen we naar Berlijn en we denken er 12 dagen over te doen. De terugreis gaat per trein. 
Stoomtreinen in Beekbergen


Dag 1 Ede-Deventer, 61 km

De editie van vorig jaar, dezelfde periode in juni, begon tropisch, nu haalden we amper 15 graden. Gisteren was een verregende dag maar vandaag wisten we zowaar alle buien te omzeilen. Ook de wind was ons gunstig gezind.

Waterfront Deventer

Via Hoenderloo, Beekbergen en Bussloo bereikten we de Hanzestad Deventer. Het pontje brengt je in het centrum. Onze standplaats vandaag is bij Nico en Ine, familie. Ze wonen in de buitenwijk Colmschate. Gezelligheid en gastvrijheid verzekerd. 

De afgelopen jaren hebben we steeds meer elektrische fietsen zien verschijnen, ook in het wereldje van de vakantiefietsers. Wij blijven volharden met onze oude gewone fietsen, zonder ondersteuning. De Giant Expedition en Cube mtb hebben bewezen hun taak naar behoren uit te voeren.


Dag 2 Deventer - Haaksbergen, 55 km

Kasteel Ampsen

Via Neede fietsten we naar Haaksbergen. Het is bewolkt met af en toe een spat regen en het is uitgesproken koud, vinden wij. Het ideale fietsweer laat nog even op zich wachten.

De route door het Twentse land is heel afwisselend, met weidegrond, bossen en twee keer een landgoed.

Watermolen Haaksbergen

Behalve Neede zien we op deze route geen enkel dorp. We komen nogal wat onverharde fietspaden tegen en enkele stukken moeilijk te fietsen zandweg, maar het grootste deel bestond uit rustige asfaltwegen.

Ten zuiden van Haaksbergen hebben we een leuk adres van Vrienden op de Fiets. Het is een tuinhuis in het beboste buitengebied. 

Hier dichtbij is de watermolen en het naastliggende restaurant de Watermölle is de plek waar we een lekker diner genieten. 


Dag 3 Haaksbergen - Salzbergen, 70 km

Lunchstop
De temperatuur is wat hoger en er is geen dreiging van regen meer. Ideaal fietsweer. We reden via Enschede en Bad Bentheim naar Salzbergen, een dorp aan de Ems. Voorbij het dorp, maar wel aan de rivier hebben we opnieuw een gastvrij adres van Vrienden op de Fiets. Nog niet eerder hadden we een dergelijk adres met een diner, maar dat is in dit geval een uitkomst omdat het adres wat afgelegen is. 

Het is wel de laatste keer deze reis bij Vrienden op de Fiets. Verder Duitsland in vind je die bijna niet. 

De route was vergelijkbaar met die van gisteren met een afwisseling van bos en boerenland. Bad Bentheim is bekend van de burcht die boven het stadje uittorent. 

Gildehauser Venn

Dag 4 Salzbergen - Bad Iburg, 64 km

Hoewel bewolkt was het vandaag goed fietsweer.
Markante, eeuwenoude hoeve
 We kwamen in duidelijk heuvelachtig terrein met als gevolg dat de route een stuk pittiger was dan de vorige dagen. We kwamen opvallend veel vakantiefietsers tegen. 
Het landschap is opnieuw afwisselend. Regelmatig komen we langs oude boerderijen met kenmerkende vakwerkmuren.
Bad Iburg staat bekend als een bronnenbadplaats en heeft een enorm groot slot. Misschien nemen we er morgen nog even een kijkje. 
Ons overnachtingsadres is een comfortabele studio met keuken, zodat we voor het eerst deze reis zelf koken.
 

Dag 5 Bad Iburg - Lage, 65 km

We fietsen in het Teutoburger Woud, de beboste heuvelruggen, maar de route gaat eigenlijk steeds door de bewoonde dalen. 
Af en toe een beetje zon vandaag

We moesten even de buien vanochtend afwachten en die kwamen daarna gelukkig ook niet terug. Het was dus opnieuw een bewolkte en frisse dag. Er stond ook een straffe wind maar die hadden we schuin achter. 
Het landschap is nog steeds lieflijk en afwisselend met af en toe een dorp en vandaag ook een grote stad, Bielefeld. We gunden ons niet echt de tijd het centrum goed te bekijken. 
Twintig kilometer voorbij de stad overnachten we in een modern, nieuw en ruim appartement in een woonwijk. 
De muizenvanger
Er is een terras bij met muren er omheen en daar troffen we een muis aan die niet weg kon. Wel even gevangen en zijn vrijheid teruggegeven. 


Dag 6 Lage - Bad Pyrmont, 50 km

Het was vandaag een echt zondagsritje qua afstand, maar niet zo qua zwaarte. Er zaten heel wat hoogtemeters in de route. 
Het centrum van Lemgo

Een mooie onderbreking was het museumstadje Lemgo waar heel veel historische gebouwen staan. 
Daar in de buurt troffen we ook veel fietsers aan in alle soorten en maten. Het weer was ook heel redelijk om naar buiten te gaan. Later kregen we toch nog een buitje. 
In Bad Pyrmont hebben we een ruim appartement, maar duidelijk minder modern dan het vorige. Omdat er geen winkels op zondag open zijn in Duitsland, konden we geen boodschappen doen en koken; het werd een pizzeria. 
Duitsland kan nog heel wat leren van Nederland qua elektronisch betalen. We hebben inmiddels al vaak meegemaakt dat in een horecagelegenheid je bankpas niet wordt geaccepteerd. Alleen contant. 



Dag 7 Bad Pyrmont - Hildesheim, 79 km

Het wemelt van de kastelen in Midden-Duitsland
(Schloss Hämelschenburg)

Ondanks de langere etappe was het een mooie fietsdag.
Veel van deze stenen in de rattenvangerstad

De temperatuur was aangenaam en de zon overheerste zowaar. We fietsten onder andere een stuk langs de rivier de Weser, tot Hamelen, de stad van de rattenvanger. 
Hamelen telt veel van dergelijke monumenten

Het verhaal van de rattenvanger is een oude sage met mogelijk een historische achtergrond, maar het is in de loop der tijd vaak veranderd, het laatst door de gebroeders Grimm. De rattenvanger in het verhaal was eerst een fluitspeler, maar dat hij 130 kinderen ontvoerde is wel een constante in de sage. 

Tegenwoordig is Hamelen een aantrekkelijke oude stad met vele historische gebouwen. We hadden er een koffiepauze.
Hierna hadden we nog een flink stuk voor de boeg, voor een groot deel over fietspaden langs doorgaande routes. Het voordeel van deze routes is dat ze het meest direct zijn en ook de minste klimmen hebben. Toch hadden we ook nog leuke boerenweggetjes. 

De universiteitsstad Hildesheim is onze etappeplaats en we hebben weer een leuk appartement, in het centrum. 


Dag 8 Hildesheim - Cremlingen, 56 km

De warmste dag tot nu toe, dus jassen zijn niet nodig, zonnebrandcrème wel.
Raadhuis/museum in Braunschweig

De route was vrijwel vlak en het was een afwisseling van graanvelden en dorpen. Niet zo speciaal. 
De belangwekkendste onderbreking was de stad Braunschweig met in het centrum een aantal monumentale panden. 

We hebben een Airbnb-adres, geen heel appartement nu maar één kamer. 
Na aankomst begon het te regenen. 
De graanvelden hebben soms mooie randen met bloemen


Dag 9 Cremlingen - Haldensleben, 56 km

Oud straatje in Königslutter

Vandaag hadden we dan toch nog een serieuze regendag, al was het motregen. Het hield wel meerdere uren aan. Veel memorabels is er ook niet te melden. 
Er was wel weer een leuk stadje onderweg, Königslutter. Er staat onder andere een domkerk. 
De deling van Europa en Duitsland tot december 1989


Daarna ging het verder naar de vroegere grensplaats Helmstedt. Daar liep de grens met de DDR. Wij passeerde die nu denkbeeldige lijn even later, alleen nog herkenbaar aan een bord. 

Voor het eerst overnachten we deze reis in een typisch Duits familiepension, in het dorpje Süplingen, even voor Haldensleben.  
Een beetje oubollig is het, maar toch wel comfortabel. 
De regen is gestopt en er komt zowaar weer wat zonneschijn. We mogen kersen plukken in de tuin. 


Dag 10 Haldensleben - Tangermünde, 71 km

Langs het Mittellandkanal

Het was een grotendeels zonnige dag met weinig wind, dus heerlijk om te fietsen. 
Na het inkopen doen bij de Aldi in Haldensleben volgde we een heel stuk het Mittellandkanal. Er loopt een goed berijdbare gravelweg langs die is afgesloten voor al het verkeer behalve fietsers. 
Het pension in Buch

De tweede helft van de route ging langs de Elbe. Aan beide zijden van de rivier zijn lange-afstand-fietsroutes. Wij volgden de westelijke oever. Er zijn regelmatig picknickvoorzieningen. We zagen enkele tientallen fietsers met bagage, de meeste elektrische van de nieuwste generatie. We voelen ons soms wat armoedig met onze simpele fietsen van 15 en 30 jaar oud. 

We overnachten in een pension in een verbouwde boerderij in het dorpje Buch, niet ver van Tangermünde. We hebben een terrasje voor onze kamer waar we dankbaar gebruik van maken.  


Dag 11 Tangermünde - Brandenburg, 80 km

Het was een dag met twee gezichten. De ochtend begon met lekker zonnig weer. Na de middag werd het steeds meer bewolkt en begon het zachtjes maar gestaag te regenen. 
Bij Tangermünde staken we de Elbe over


In de stad Brandenburg hebben we een leuk onderkomen met eigen terras, vlak bij het water. 
We liepen het centrum in om wat te eten, bij de Kartoffelkäfer. Het is een restaurant met alleen gerechten met aardappel, maar dan wel op verschillende manieren. Het was lekker. 

Het is inmiddels weer droog geworden; hopelijk was dit de laatste regen.  


Dag 12 Brandenburg - Berlijn, 73 km

Berlijn bereikt

De eindbestemming is bereikt. Na 780 km (65 km gemiddeld per dag) is het gelukt. Vorig jaar hadden we de zelfde afstand en het zelfde gemiddelde. 
Deze editie was een stuk koeler en natter dan vorig jaar, maar wel met een gunstige windrichting. 
Ook vandaag begon de dag nat maar toen we op de fiets stapten was het droog en dat bleef het. De zon ging later schijnen, zodat het een aangename fietsdag werd.
Potsdam


We volgden de meest directe route, via Potsdam. Deze stad staat vol met paleizen en andere statige gebouwen. Dat geeft deze stad allure maar niet per se gezelligheid. 

Bij de nadering van Berlijn zagen we erg veel fietsers, vooral op racefietsen. 

We hebben voor vier dagen een airbnb-appartement geboekt, een stuk buiten het centrum, want we gaan de stad nog wat uitgebreider bekijken. 





Dag 13, 14, 15 en 16 Berlijn

Het bezoek aan Berlijn was behoorlijk intensief de afgelopen drie dagen. 
Zondag bezochten we eerst een herinneringsplek van de Berlijnse Muur. Er is daar een stuk van de muur en de ervoor liggende dodelijke zone bewaard. Je kunt er van boven op kijken. Er is een museum bij waar de geschiedenis van de muur goed wordt uitgebeeld. 
Een stukje muur met daarachter wachttorens en de zone des doods

Daarna fietsten we naar een grote rommelmarkt in het Mauerpark. Het is daar op zondagen een drukte van belang. 
Een klein stukje van het panorama van Asisi, Die Mauer


Checkpoint Charly, tegenwoordig een belangrijke toeristische attractie, was onze volgende stop. Er is strikt genomen weinig te zien, maar daar tegenover is in een gashouder een enorm panorama gemaakt door de kunstenaar van Iraanse afkomst Asisi. Het wordt geprojecteerd op de ronde wand en is een digitale fotocollage met geluidseffecten die een prachtig sfeerbeeld geeft van beide kanten van de muur. De westkant het stadsgewoel van de zeventiger jaren en de oostkant een troosteloze verlatenheid met alleen wat grenswachten. We waren onder indruk. 
Uit dik staalplaat zijn duizenden gezichten gesneden,
slachtoffers van de Holocaust verbeeldend


Zo mogelijk nog indrukwekkender is het Joodse Museum dat de Joodse diaspora in Europa weergeeft. De bloeitijd met belangrijke mensen in de kunst, wetenschap en handel wordt met trots getoond en natuurlijk ook de verschrikkingen van de daaropvolgende Holocaust. 
Onopvallend geblindeerd busje, gebruikt
als arrestantenwagen door de Stasi


De maandag hadden we als doel om naar de Stasigevangenis te gaan in het oostelijke deel van Berlijn. Je wordt daar rondgeleid en krijgt zeer uitgebreide uitleg, in het Duits, van de gids. We leerden er dat de Stasi nooit lichamelijk geweld gebruikte bij de ondervragingen maar ze waren niettemin meesters in het psychische druk uitoefenen zodat ze toch van vrijwel alle politieke arrestanten een valse bekentenis loskregen. 
De immense gebouwen van Tempelhof


We bezochten ook nog het door de nazi’s gebouwde vliegveld Tempelhof. Het reusachtige gebouw, destijds het grootste ter wereld, heeft veel betekend in de geschiedenis van Berlijn, vooral door de fameuze luchtbrug, die na de blokkade van Berlijn door de Sovjets de West-Berlijners uit hun isolatie moest houden en van voedsel en dergelijke moest voorzien. 
De grote hal van museum Hamburger Bahnhof;
het duin is een kunstwerk!



Vandaag bezochten we het museum voor moderne kunst, gevestigd in het voormalige Hamburger Bahnhof. We zagen bijzondere dingen, zacht gezegd. 

Morgenmiddag nemen we de ICE naar Nederland en dan zit deze vakantie erop. Waarschijnlijk zullen we met veel teleurgestelde Nederlandse voetbalfans in de trein zitten. 
Een van de waterwegen in Berlijn

17.4.24

Uruguay (terugblik)

Los dedos (de vingers) in Punta del Este
De zon is weer gaan schijnen na drie dagen regen. Weliswaar staat er een stevige wind, maar alles beter dan miezerregen.
Kunst in de toiletruimte

De camping van UY Storage biedt wat we nodig hebben en het is hier een komen en gaan van campers, meest Duitse, want de eigenaren, drie broers, zijn ook Duits. Ze hebben dus een camping, een garage, een werkplaats om campers te bouwen op basis van trucks en een stalling. De stalling is al behoorlijk vol, dus hopelijk krijgen we morgen een plekje in de binnenstalling. 

Beeld met als titel Freud

Gisteren zijn we naar een kunstmuseum Ralli in Punta del Este geweest. Het was zeer de moeite waard, met zowel figuratieve als abstracte kunst waaronder veel beelden. Zoals wel vaker bij musea van mecenassen is ook dit museum gratis voor de bezoekers.

Een schildpad als helm?
 

Vandaag zijn we hard bezig geweest met schoonmaken en sorteren.

Terugblikkend op de afgelopen zes en halve maand kunnen we gewoon positief zijn, ondanks de twee grote tegenslagen, de zes weken pauze vanwege het wachten op een autoonderdeel en onlangs de besmetting met dengue.

In het begin hadden we trouwens ook te kampen met ziekte, waarschijnlijk corona of griep. Na de gedwongen stop in La Serena begon onze tweede reis in Zuid-Amerika echt op stoom te komen. We hadden fraaie overnachtingsplekken aan de Chileense kust en het sterrenkijken in de buurt van Vicuña maakte ook indruk.

Daarna kwam de indrukwekkende Atacamawoestijn in beeld, met mooie kerkjes en oases, maar ook prachtige rotsformaties in de omgeving van San Pedro de Atacama.

Na het oversteken van de Jama pas werd het in Argentinië alleen nog maar mooier. De zoutvlaktes en de gekleurde rotsen in de Humahuacavallei waren weergaloos. 

De omweg via Cachí was ook zo'n hoogtepunt, ondanks de af en toe vreselijke ripiowegen met nooit ophoudend wasbord. In de omgeving van Cafayate genoten we van de Quebrada de las Conchas.

Af en toe werd het flink heet maar de woestijnhitte was voor ons draaglijk. Zo ook in het nationale park de las Quijadas met zijn mooie rode rotsen en het nationale park de las Condoritas waar we condors zagen.

Na de interessante stad Córdoba ging het langzamerhand, via het nationale park Iberá, naar een laatste hoogtepunt, Iguazú, de immense watervallen. Maar ook de missies in de provincie Misiones waren aan ons besteed, zeker de licht- en geluidsshow in San Ignacio.

Deze reis duurde 199 dagen en we hebben 11.629 km gereden, of gemiddeld 59 km per dag. De eerste reis was 137 dagen met 13.851, of gemiddeld 101 km per dag. 

Verdeeld per land was het deze reis in Argentinië 7442 km, Chili 3133 km, Uruguay 943 km, Paraguay 131 km en ook nog een miniem stukje Brazilië, 15 km.

Nu hopelijk genieten van mooi weer in Nederland en dan in oktober terug voor het derde deel van de rondreis in Zuid-Amerika.

Zuid-Amerika heeft veel muurschilderingen; deze zagen we in Iguazú

14.4.24

Punta del Este

Punta Ballena
De oostpunt, dat is de letterlijke vertaling van Punta del Este, de plek waar de Atlantische Oceaan officieel begint. Daar zijn we zojuist aangekomen. 

Gezien het slechte weer hebben we voor twee dagen een hotelletje geboekt in deze toeristische stad. Het zou namelijk twee dagen achtereen gaan regenen. Het is weliswaar miezerregen maar je wordt wel nat.

 

 
We zijn dus sinds de vorige blogpost helemaal langs de zuidkust van Uruguay naar het oosten getrokken. Dinsdag reden we 240 km naar Atlántida, naar de camping Chacra Holandesa, de plek waar we anderhalf jaar geleden begonnen met onze camperreis. De Nederlandse eigenaren, Jan en Marieke, verwelkomden ons weer hartelijk. Tijdens ons driedaagse verblijf was het een echt Nederlands trefpunt want er waren nog drie andere Nederlandse campers en een Belgische. Sinds tijden konden we dus onbeperkt Nederlands praten. Een van de vrouwen bleek ook dengue gehad te hebben en had een week in het ziekenhuis gelegen. Het kan dus nog heel wat ernstiger verlopen.

Deze camping is voor velen de ideale plek om de Zuid-Amerika-reis te beginnen, te onderbreken of te beëindigen, want de luchthaven en de haven zijn niet ver weg.

Na Atlántida reden we een stukje verder langs de kust om een nacht op de camping van de Duitse Sabine te verblijven en gisteren stonden we vrij aan de winderige kust van Punta Ballena (walvispunt). Dat is een van de weinig plekken waar de kust rotsachtig is, met grotten en klimroutes. Het was er ondanks het weer opvallend druk, maar de afgelopen nacht was het eenzaam en rustig.

Het weer is dus enorm omgeslagen. Waren we in Colonia nog in tropische sferen en hadden we last van veel muggen, nu is het al dagen winderig, met veel bewolking en vandaag dus regen. De temperatuur is gedaald van 25 naar ongeveer 19 graden, dus dat valt nog mee. Uruguay heeft duidelijk zijn seizoenen; het is nu herfst.  

Langzamerhand komt het tweede deel van onze Zuid-Amerika-reis ten einde. Vrijdag vliegen we terug. We zijn nog drie dagen op de camping van UY Storage, de plek waar we de camper de komende maanden stallen. Tijd om alles eens goed schoon te maken en de bagage te sorteren voor de vlucht.

Over enkele dagen komt nog een laatste post met een terugblik.  

We reden sinds 4 april 830 km door Uruguay

8.4.24

Colonia

Overnachtingsplek in Carmelo aan de Rio Uruguay
De stad Colonia is een oude Portugese vestingstad en is als zodanig vrij uniek in dit deel van Zuid-Amerika. Er is heel wat bewaard gebleven ondanks de aanvallen van de Spanjaarden en Britten op de stad. Het nieuwere deel van Colonia doet erg Europees aan met zijn imposante platanenlanen. Je waant je in Frankrijk.
Ooit waren er spoorwegen in Uruguay, nu nog wat
schamele restanten van wagons, rails en gebouwen

Designcamping bij Paysandú

Om hier te komen moesten we nog bijna 500 km afleggen door een niet zo interessant heuvellandschap. We onderbraken de reis in Paysandú en overnachtten daar op een niet-officiële camping bij een villa. Zowel de villa als de tuin en de campingvoorzieningen hadden  fraai design. We kunnen ons niet herinneren in zo'n luxe omgeving te hebben gekampeerd. Er is ook een professionele keuken bij, blijkbaar in gebruik bij evenementen die hier worden georganiseerd.
Amateur in professionele keuken

Met onze kleine pannetjes voelde Jan zich wat verloren in de enorme keuken. 

De eigenaar vertelde dat Uruguay twee zeer droge jaren heeft gekend met veel branden in de eucalyptusbossen. Ze zijn blij met de huidige relatieve natte periode.

's Nachts hadden we het geluid van kikkers.

De volgende stop was Carmelo, een stadje aan de Rio Uruguay, waar we leuk aan het water hebben overnacht. We maakten kennis met het fenomeen dat in het weekend honderden mensen in auto's en op brommers langs het water rijden, kennelijk met als enige doel langs het water te rijden. Tegen zonsondergang nuttigen groepjes hun yerba mate tijdens het chillen. Wij vonden het allemaal best want na een uur of 10 werd het rustig en konden we probleemloos slapen. Deze plek is wel vergeven van de muggen, zodat wij binnen bleven achter de horren. De mevrouw van het toeristenbureau had ons wel verzekerd dat hier geen dengue heerst.

Vestingmuur en poort in Colonia

Ook in Colonia hebben we een overnachtingsplek aan het water, ook weer met muggen. Er stond nog een andere camper, wat niet veel gebeurt de laatste tijd.

Colonia is zeker toeristisch, maar niet overlopen. Mensen komen hier naar toe vanuit Montevideo met de bus of Buenos Aires, een uur met de veerboot. De Rio Uruguay ligt achter ons; we kijken nu uit op het brede estuarium van Rio de la Plata. 

Het weer is perfect. Veel zon, weinig wind en de temperatuur maximaal 24 graden. In de nacht koelt het af tot 14 graden.

En, niet onbelangrijk, de denguepatiënt is vrijwel hersteld.

Platanen

Aan opknappandjes geen gebrek in Colonia

Typerend straatje in Colonia

Een Opel Olympia;
Uruguay is het land van de antieke auto's

 
Vuurtoren in Colonia, ingeklemd tussen ruïnes