23.3.25

Barichara

De camping Guaimaro in Barichara is vernoemd naar deze boom
Tijdens de wandeling vandaag
Na Villa de Leyva hebben we een soortgelijk dorp op onze route, hoewel met een kleine omweg. Barichara is wat minder bekend, iets minder toeristisch maar ook authentiek.

 
Voor we hier aankwamen verbleven we nog op de camping van de Zwitserse Marina en haar man.  Ze hebben drie jaar in Zuid-Amerika op motoren gereisd en sinds kort zijn ze een camping begonnen op een gehuurd stuk grond met huis. Het is allemaal prima voor elkaar en via de app iOverlander komen er regelmatig bezoekers op hun camping La Cabra Gris. Hoewel het 's nachts flink regende hebben we genoten van de camping met de vele bloemen en fruitbomen. We deden een wandeling vanaf de camping naar een watervalletje. 

Nu waren er ook nog andere reizigers, een Brits stel in een Landrover. Ze zijn een paar maanden geleden in Cartagena begonnen en willen een groot deel van het continent bereizen en daarna doorgaan naar Zuid-Afrika. Ze hadden een tijd in Nederland gewoond, dus "goedemorgen" konden ze in elk geval zeggen.

Op een plateau ligt het door de Spanjaarden gestichte Barichara

Gisteren reden we 150 km verder naar Barichara, aan een zijweg vanaf San Gil. Het is hier een stuk warmer en droger, een echt subtropisch klimaat, wat je ook aan de plantengroei kunt zien, want cactussen en allerlei vetplanten gedijen hier goed.

Mooi plekje op camping Guaimaro

We zijn te gast op de camping van Juul en Joep, Nederlanders die hier sinds 2011 wonen en sinds enkele jaren een camping hebben. Hier klopt alles: goede wifi, warme douches, in de open lucht, en een mooi ruim terrein met bomen, waar je elkaar niet in de weg zit. En een gezellige ruimte met hangmatten en een keuken. 

Steile straatjes in Barichara

Vanochtend zijn we naar het dorp gelopen, ongeveer 2,5 km over een rotsachtig pad. Het is een mooie omgeving met grootse vergezichten. Het dorp wordt deze zondag druk bezocht en het heeft inderdaad veel charme. De weg terug ging per tuktuk. 

De kerk aan het centrale plein

Helaas bleek gisteren dat we een lekke band hebben. Er zit een stuk metaal in. Inmiddels is het reservewiel gemonteerd en moeten we de band gerepareerd zien te krijgen. Dat zal morgen misschien niet lukken omdat er een nationale vrije dag is. Toch willen we morgen wel verder want het is een paar dagen rijden naar de Caribische kust waar we ook nog een tijdje willen zijn, voordat we op 4 april in Cartagena moeten zijn voor een afspraak met verschepingsagent. 

Het aftellen voor de terugvlucht is begonnen, nog vijf weken. 

 

Geen opmerkingen: