La Almudema

Vandaag hebben we 63,5 km gefietst met een gemiddelde van 13,7 km/u. Circa 50 km was over gravel en zandwegen en we hadden 700 meter te klimmen, waarvan wel 50 km aan één stuk. Toch was het een bijzonder relaxte dag want steile klimmen kwamen niet voor, het wegdek was goed en de wind was gunstig.

We kwamen door een aantrekkelijk golvend landschap met veel graanvelden, die nog net een beetje groen zijn. Ook passeerden we een stuwmeer.

Onderweg kwamen we door enkele dorpen voor de afwisseling. Het eindpunt is in La Almudema, een klein dorp met een fantastische 'albergue'. Het gebouw is vrijwel nieuw, de kamers zijn spic and span en we konden er bij aankomst ook nog eens lekker eten.

Opnieuw hebben we vandaag geen wolkje gezien en de temperatuur was aangenaam warm. Kortom een topdag.

Onze route is ontleend aan de website van Zinaztli (zinaztli.blogspot.com) Hierbij het hoogteprofiel van de afgelopen dag.

Lorca

Deze stad beleefde een jaar geleden een aardbeving waarbij behoorlijk wat schade ontstond. De gevolgen zijn nog steeds goed zichtbaar en ze zijn nog volop bezig met het herstel. Het is een mooie stad met veel historische gebouwen. Wat je niet gemakkelijk vindt is een restaurant waar je 's avonds goed kunt eten. Wij hebben lang gezocht en waar we terechtkwamen stelde teleur.

De weg er naar toe was probleemloos.

We hadden behoorlijke stukken gravel en zwaar fietsend rivierzand, maar zware beklimmingen zaten er niet bij en de wind hielp ook een handje. De temperatuur liep voor het eerst wel op tot boven de 30 graden. Onderweg zagen we onder andere watermeloenen en druiven verbouwd worden.
De 52 km legden we af met een gemiddelde van 14,4 km/u. We hebben weer een pension (Carmen), iets duurder dan de vorige nachten, maar wel goed en schoon.

Águilas

De kustroute naar Águilas is bijzonder fraai. De grotendeels onverharde weg voert ons van het ene naar het andere prachtige baaitje. In Mazarrón begon het meteen al met de rotsen van Bolnuevo. De vreemde sculpturen kun je vanaf de weg bewonderen.

Daarna de fraaie en goed berijdbare, onverharde kustweg, die we houden tot Calnegre. Een minpunt is dat er een stuk wandelpad in zit waar maar kleine stukjes van te fietsen zijn. Ook vandaag moeten we dus regelmatig de fietsen duwen. Er zijn verderop ook wat stukjes bij waar je de fiets over de rotsen heen moet tillen, maar we hebben het allemaal voor elkaar gekregen.

Het weer werkte ook mee, ondanks de tegenwind. Opnieuw stralende zon en een lekkere temperatuur. We legden 46 km af met een gemiddelde van 10,8.

De overnachting kost in Águilas ook 30 euro, maar de kwaliteit is duidelijk minder dan de vorige nachten. Het is een 'pension' en de gedachten die je daarbij krijgt kloppen wel.

Puerto de Mazarrón

De route vandaag is het totale tegenbeeld van gisteren, want geen kilometer was vlak. De 39 km legden we af in een gemiddelde van 10,5 km/u, waarbij we minstens 3 km moesten lopen. De route was voor een groot deel onverhard en zeker de pas van 450 meter hoogte was een extreem steil pad waar je met bepakking (maar ook zonder bepakking) niet tegenop fietst.

Dichtbij Cartagena zagen we nog diverse mountainbikers, maar halverwege waren die allemaal uit beeld verdwenen. De laatste 10 km naar de kust was een lekkere onverharde weg die steeds een beetje daalt, zodat trappen nauwelijks nodig was. Het kustgebergte tussen Cartagena en Mazarron vonden we zeker mooi.

Hier in Puerto de Mazarron hebben we een leuk hotelletje gevonden, dichtbij de haven, voor slechts 30 euro. Het is een niet zo toeristische plaats, maar wel aangenaam om een dagje te zijn. Bij aankomst namen we een menu bij een Mexicaans restaurant (met veel bier). Het restaurant heet El Guacamole, maar uitgerekend de guacamole was op... Het weer was uitstekend, zonnig, niet te warm en een flinke bries.
Voor degenen die de foto's bestuderen, het klopt dat Jan alle bagage mee heeft deze keer. Dat brengt wat evenwicht in de snelheid waarmee we fietsen. Bovendien hebben we weinig bij ons, zodat Janny geen tassen mee hoefde te nemen.

Cartagena

De eerste fietsdag van 42 vlakke kilometers gingen probleemloos. De opnieuw stevige wind was niet al te vaak tegen ons, dus het gemiddelde beliep rond de 20 km/u. Murcia is voor een belangrijk deel een provincie van land- en tuinbouw. We zagen vandaag eindeloze velden met artisjokken.

Cartagena was vandaag op zondag natuurlijk rustig, maar we hebben wel een wandeling door het centrum gemaakt. Ons vielen de vele standbeelden op en de statige architectuur in de hoofd-winkelstraten. Jammer genoeg was het nog steeds erg winderig en fris en af en toe spetterde het zelfs een beetje. Dat terwijl wij enige angst hadden voor de hoge temperaturen in Murcia...

Cartagena is erg oud. Er zijn zelfs ruïnes te zien van een Romeins amfitheater. We doen een kleine tapas-toer. Voor ons terrasje stopt een schoonmaakautootje waar twee schoonmaakmannen uit stappen. Binnen eten ze hun meegebrachte belegde broodje op. Als ze weer naar buiten komen verwachten we natuurlijk dat ze meteen weer aan het werk gaan, maar blijkbaar is de tijd nog niet gekomen, want er worden nog minstens twee sigaretten gerookt in het autootje.

Als goede daad voor de werkgelegenheid gooien ze de peuken op straat voor hun collega straatvegers. We wandelen terug naar het hotel.

Valladolises (Murcia)

We zijn bij een bed & breakfast neergestreken van Vlaamse eigenaren (www.casa-veraneo.com) op een plek op het platteland waar je zoiets nooit zult verwachten. Ze hebben er in 4 jaar iets moois van gemaakt en er komen nog klanten ook. De foto toont het bijgebouwtje waarin 2 kamers zijn gemaakt. Er is in totaal plaats voor 9 personen. Het enorm grote zwembad maakt vooral indruk, maar hier hebben we geen tijd voor gehad. Hier laten wij de auto staan gedurende de komende fietstocht. Morgen maken we een schuchter begin door de ca. 35 km naar Cartagena af te leggen.

La Marina (Alicante)

Hier begint onze 'mei-vakantie', aan het strand van La Marina, een eindje ten zuiden van Santa Pola. We vertrokken gisteren vanuit Denia na steeds opnieuw vertraging, zodat we uiteindelijk pas om 17 uur weg waren. Maar wat maakt het uit, na een tijdje hard werken mogen we het nu even heel rustig aan doen. Het is vandaag zo'n 25 graden, met veel zon. Er staat wel een straffe zeewind.

La Marina is een onooglijk maar relaxt oord van enkele hotelletjes, huisjes en de onvermijdelijke rij campers. Duinen en dennenbossen zorgen voor een lieflijk decor. Vannacht stonden we hier met slechts enkele campers, maar vanochtend bleken er een paar gezellig dicht naast ons gekomen.

Marrakech (4)

Het is een aardig stukje met de trein van Fes naar Marrakech, ruim 7 uur. We hebben daarom een eersteklaskaartje genomen. De treinreis wordt daarmee comfortabel en de trein rijdt ook stipt op tijd deze keer.
We delen de coupé met twee Japanse meisjes en een Libanese man.
Het is in Marrakech lekker weer, 's avonds kunnen we weer op een terrasje eten.
We zitten in een hotel in de wijk Gueliz, niet ver van het station. Het is er druk, veel winkels e.d. Het dakterras heeft uitzicht op de besneeuwde toppen van de Atlas.
Verder is er niet zo veel meer te zeggen over de terugkeer naar Marrakech. Er rest ons nog vroeg op staan, in de taxi naar het vliegveld en dan naar huis.

Marokko is ons weer goed bevallen, alleen jammer dat we de vakantie gepland hebben tijdens het offerfeest. Het blijft een fascinerend land waarin de middeleeuwen en de moderne tijd steeds naast elkaar en door elkaar leven.

We hebben nog wat dirhams overgehouden die we niet terug konden wisselen, want we hadden geen bonnetje van de geldautomaat bewaard.
We zullen dus nog een keer terug moeten...

Fes (3)

Vandaag zijn we niet meer verdwaald. We beginnen al wat gewend te raken in dit doolhof.
We hebben in deze korte tijd al een favoriet restaurant gevonden, namelijk restaurant Kasbah, vlakbij de poort Bab Boujloud, die een blauwe buitenkant en groene binnenkant heeft. Voor de tweede keer hebben we ontbeten op het dakterras en vandaag ook geluncht, want het eten bevalt ons goed en de ontvangst is sympathiek.

Elke dag lijken er wat meer winkeltjes open te gaan.

Het is hierdoor behoorlijk levendig geworden in de medina.

Vandaag hebben we de Attarin-medresse bezocht. Medresse, of medersa, is een koranschool. Deze is onlangs gerestaureerd en is heel mooi. Wel is hij een stuk kleiner dan de Bou Inania-medresse die we de eerste dag hier zagen en helemaal vergeleken met de gigantische Ben Youssef-medresse in Marrakech.

We hebben ook nog een paleisje bezocht, wat voor officiële ontvangsten wordt gebruikt, maar we mochten nu ook een kijkje nemen.

Verder hebben we koffie gedronken op het Seffarine-pleintje, waar je lekker in de zon de mensen kunt observeren.

In de namiddag hebben we nog een wandeling gemaakt door het park tegenover ons hotel, dat nu voor het eerst open was. Het was er een drukte van belang.

Het is al weer het einde van ons bezoek aan Fes, want morgen willen we vrij vroeg de trein terug naar Marrakech nemen.

Fes (2)

Fes heeft de reputatie dat er altijd hulpeloos ronddwalende toeristen zijn op zoek naar een uitgang. Dat kunnen we ons goed voorstellen. Het is een labyrint van allemaal op elkaar lijkende straatjes, zonder veel duidelijke herkenningspunten. We waren dus ook twee keer aardig de weg kwijt.

Als je vertwijfeld op een plattegrond staat te kijken, waarvan je het stratenpatroon in overeenstemming probeert te krijgen met het echte, dan is er altijd wel een hulpvaardige Marokkaan die met je mee wil lopen, maar die wij juist van ons af proberen te slaan. We willen niet achter iemand lopen die daar vervolgens ook nog een keer geld voor verlangt.
We zijn uiteindelijk overal geweest waar we wilden zijn zonder pseudogids, maar door af en toe de weg te vragen aan een ouder iemand. Een probleem is ook dat je nauwelijks straatnaamborden ziet.

We liepen op de terugweg achter een Nederlands gezelschap aan, maar dat bracht ons bij de verkeerde poort. Een Marokkaan wilde ons wel met een taxi bij de juiste plek brengen, want het was volgens hem twee uur lopen (in werkelijkheid 20 minuten). Er wordt nogal fantasievol met de feiten omgesprongen om aan toeristen te kunnen verdienen.

Na ons ontbijt bezochten we eerst een museum en daarna de fantastische medresse, eigenlijk een van de stuk of 6 die hier zijn. Daarna liepen we via de grote moskee naar twee locaties waar leer bewerkt wordt, haast een verplicht onderdeel van een bezoek aan Fes en inderdaad gegarandeerd goed voor dramatische indrukken.

We zagen een gezelschap met takjes munt voor de neuzen want het stinkt inderdaad.
We vingen op dat er wel 100 families leven van de looierij.

Ons hotel heeft een minder rustige ligging dan de vorige twee, want we zitten aan een doorgaande weg met aardig wat verkeer. We slapen er echter niet minder om.

Fes

We hebben de riad in Rabat (foto) ingeruild voor een gewoon hotel in Fes. Een comfortabele treinreis van 3 uur , zonder vertraging deze keer, brengt ons weer een heel stuk het binnenland in. We merken het meteen aan de temperatuur, het is vooral 's avonds een heel stuk kouder.

Rabat (2)

Er hangt een rookwolk boven de stad, want het offerfeest is in volle gang. Gisteren zag je nog overal schapen staan in afwachting van hun lot, maar vandaag zien we overal schappenvellen, vuurtjes midden op straat waarboven schappenkoppen verkoold worden. We kunnen ons niet voorstellen dat er nog iets van opgegeten wordt.

Rabat

We hebben de trein (foto is van station Marrakech)

naar Rabat genomen en zouden 4:15 uur later moeten aankomen. Helaas deden we er 5:30 uur over. De trein is lang, maar na Casablanca helemaal vol. Het wordt ons langzamerhand duidelijk dat er een feestdag op komst is, het offerfeest.

We hadden in Marrakech al veel mensen gezien die een schaap vervoerden en ook in Rabat is dat zo. Op sommige plekken worden ze te koop aangeboden.

Hoewel onze reisgids zegt dat het offerfeest op 6 november 2011 is, wordt ons door de eigenaar van de riad, waar we nu zijn, verzekerd dat het morgen pas feest is.

We hebben gegeten in restaurant Liberation, op advies van de reisgids. Het is het type budgetrestaurant, kaal en simpel. We zijn er om 19 uur, net voor sluitingstijd en de keuze is beperkt.

Het eten is verder wel goed en goedkoop.
De riad is iets minder leuk dan die we in Marrakech hadden, maar het internet is hier wel sneller. Handig om radio te beluisteren en uitzendinggemist te zien.

Marrakech (3)

In deze stad ben je niet snel uitgekeken. Vandaag hebben we even de laatste regenbui afgewacht en zijn daarna te voet naar een kunstnijverheidscentrum en de Majorellatuin gegaan, een hele wandeling.

Marrakech (2)

Het weer is erg wisselend vandaag, met enkele buien, maar ook zon. Het ontbijt genieten we in de zon. We bezoeken de indrukwekkende Medressa, een koranschool, die 450 jaar geleden is gebouwd en nog steeds in mooie staat is. Er zijn 100 kamers waar de jongens moesten verblijven om de koran uit het hoofd te leren. Ze zaten wel met 8 op een kamer. Het gebouw is prachtig met een fantastische binnenplaats. Er is veel bewerkt cederhout verwerkt.

Eén van de kamers is ingericht met de koran, kaarsen e.d. zodat we ons kunnen voorstellen wat die jongens de hele dag moesten doen.
We waren trouwens een beetje verdwaald voor we hier waren. De kunst is dan om geen verloren indruk te maken, want dan val je in de handen van hulpvaardige gidsen die je er tegen betaling de weg wijzen.
Vlakbij de koranschool staat ook nog een paleis wat we bezocht hebben, veel nieuwer maar ook met een mooi interieur.

Dan zoeken we ons weer een weg door de soeks naar het Earth Café, een vegetarisch restaurant. We eten er lekker.
Het is dan inmiddels geen prettig weer meer, met flinke buien, zodat we ons hotel opzoeken.

Marrakech

We hebben Marokko deze keer als vliegbestemming, zonder onze fietsen mee te nemen trouwens. Het moet een stedentrip worden langs enkele koningssteden. Met Ryanair vlieg je simpel en goedkoop van Valencia naar Marrakech. Het was wel vroeg opstaan, want de vertrektijd is 7.15 uur.
Omdat Jan zijn wekker nog op zomertijd had staan, stond hij ook nog eens een uur te vroeg op. Beter dan andersom.
We zitten in een riad, een traditioneel huis met binnenplaats, gerenoveerd tot bed and breakfast.

Na een wandeling door de soeks passeren we het grote Djema el Fna plein, met de trieste overblijfselen van restaurant Argana, dat verwoest werd door een bomaanslag. De vorige keer hebben we er nog koffie gedronken. Daarna bezoeken we de ruïnes van het Badiapaleis, tegenwoordig in bezit genomen door heel wat ooievaars.

We eten vervolgens couscous en gaan dan op onze kamer maar eens wat slaap inhalen.
Het weer was eerst zonnig en warm, maar later bewolkt met enkele buien.

Sagra - Benidoleig

Jos en Frans zijn als vijftigers opmerkelijk fanatiek met hun hobby. Het liefst elke dag een pittige route.
Afgezien van een rustdag worden ze op hun wenken bediend. Vandaag alweer de laatste dag. We starten in Ondara en gaan om de berg Segaria heen.

Vanaf de pas ten noorden van Sagra gaan we een extreem steil weggetje omhoog om daarna een mooie onverharde afdaling te doen naar Sagra. Er blijkt trouwens een wielerwedstrijd over dezelfde pas te gaan, zo merken we later.
Na een terrasje in Orba onder de op hol geslagen torenklok volgt de zwaarste klim van de dag, 4,7 km lang en bijna 300 meter hoogteverschil. Er zitten lastige stukken in, zoals Jos merkt.

Hij valt stil op een stenig stukje en valt met zijn fiets, niet de eerste keer deze week. Maar het loopt allemaal goed af. Na 53 km en 900 hoogtemeters zijn we terug in Ondara.

Jalon

Deze week fietsen Jos en Frans uit Brabant bij ons. Ze zijn goed getraind en ondanks het gebrek aan bergen in de Kempen kunnen ze de Spaanse bergen goed aan. Ook de technische paden kosten niet al te veel moeite.

Rond de Montgó

Niet elk ritje wordt hier vermeld, dus we hebben de afgelopen weken niet stilgezeten. Vandaag hebben we een rit rond de Montgó gefietst, 40 km, voornamelijk asfalt en een gemiddelde van 18 km/u. Met ons mee ging dochter Marije, goed getraind en jong, dus niet gemakkelijk bij te houden.

In Javea bleek de eindstreep te zijn van een mtb-koers, maar geen idee wat voor route die gefietst hebben.

Benichembla

De route vandaag begint en eindigt in Ondara en gaat via Orba en Murla naar Benichembla. Daar doen we een klim met een onverhard gedeelte in een mooi gebied. Verder is dit ritje redelijk ontspannen. We fietsen 47 km met een gemiddelde van 17 per uur.