Meski

Oude ceder

We hebben vandaag een mobiel internetmodem gekocht, maar niet overal is de ontvangst goed. Met veel moeite krijgen we dit bericht er door. De foto's zijn er later bij gezet.
We zijn de Midden-Atlas en de Hoge Atlas (die hier helemaal niet zo hoog is) overgereden en zijn bij Errachidia aangekomen. Eigenlijk nog iets zuidelijker in Meski, bij de bekende Source Bleu de Meski. We staan min of meer in een palmentuin bij de rivier de Ziz.
De route hier naar toe was fraai, met onder andere veel cederbossen en aan het einde de kloof van de Ziz.
Het weer is niet geweldig. We hebben wat buien gehad en mede vanwege de hoogte was het vandaag niet warmer dan 17 graden en vaak een stuk lager. De zon hebben we weinig gezien.

In de Ziz-kloof

Ook hier in het woestijngebied heeft het behoorlijk geregend want het is modderig. We hopen dat het hier snel beter zal worden.

Azrou

Medresse in Meknés

De dag begint opnieuw mooi. We rijden naar de stad Meknés, wat ongeveer 20 km is en parkeren bij het Ibis-hotel. Van daar is het een korte wandeling naar het centrum van de oude stad. Na een kopje koffie op het centrale plein bezoeken we enkele bezienswaardigheden, waaronder een museum en een medresse, een 650 jaar oude Koranschool. Er zijn er diverse van in Marokko en dit is ook niet de grootste of mooiste, maar het houtsnijwerk waarmee de dakranden en dergelijke zijn versierd is altijd erg indrukwekkend.

We zien ook nog de ondergrondse gevangenis waarin destijds honderden christenen tegelijk werden opgesloten.

Meknés

Het bezoek aan Meknés sluiten we enigszins decadent af met een sundae-ijsje bij de MacDonalds, die hier nogal prominent aanwezig is en veel klanten trekt. We doen nog wat inkopen bij de Marjane supermarkt voordat we 60 km naar Azrou rijden. Daar overnachten we op de kleine camping Amazigh.

Tot nu toe komen we alleen maar kleine campers en terreinwagens tegen op de campings. De stroom overwintercampers zie je hier niet, die gaan meest langs de kust of naar Marrakech.

Voor de komende dagen wordt slechter weer voorspeld met in elk geval buien. Het idee om te fietsen in het gebied ten zuiden van Azrou zullen we waarschijnlijk laten varen en we gaan de Atlas oversteken naar de woestijn.

Moulay-Idriss

Op de bijna lege, luxe veerboot van Balearia

Het is alweer onze 4e reis naar Marokko in 3 jaar tijd. We zijn de tweede dag aangekomen in Moulay-Idriss, 15 km van Meknés.

De reis ging voorspoedig, maandag 700 km van Denia naar Algeciras, dinsdag de veerboot en 300 km naar Meknés. Toen zat het even tegen, want de camping in Meknés blijkt al een paar jaar gesloten, maar bij het verschijnen van onze reisgidsen blijkbaar nog niet. In het donker moesten we toen de camping bij Moulay-Idriss zoeken, wat wel lukte, al was het meer geluk dan wijsheid hoe we Meknés in de goede richting uitreden. 's Avonds moet je ook niet rijden in Marokko, want heel wat auto's rijden in het donker zonder licht, om over andere voertuigen maar te zwijgen.

De campingbaas bracht ons Marokkaanse thee

Het weer was de eerste dagen wisselvallig, soms hadden we de airco aan in de auto en soms de verwarming. Regen en zon wisselden elkaar af. Op de camping was het 's avonds nog boven de 20 graden.

Op de camping is geen wifi, zodat dit bericht vanuit een internetcafé is verstuurd. We zijn nog op zoek naar een Marokkaans draadloos modem, maar dat is nog niet gelukt.,

Vandaag, woensdag, hebben we Volubilis bezocht en het dorp Moulay-Idriss.

In de Romeinse stad Volubilis

Volubilis is een Romeinse stad geweest van 20.000 inwoners en is de belangrijkste archeologische plek van Marokko. Er zijn onder andere veel mozaiek

en te zien.

Het weer vandaag is prachtig, veel zon en boven de 20 graden. Heerlijk dus.

Hercules

Moulay-Idriss is een bedevaartoord,vergelijkbaar met Mekka. Veel Marokkanen gaan hier naar toe in plaats van naar Mekka. Dat vindt één keer per jaar plaats. Nu is het in elk geval een rustig dorp.

Mountainbiken rond Denia

De afgelopen week stonden serieuze mountainbike tochten op het programma met Jos en Frans, die een jaar geleden hier ook waren. In totaal legden we zo'n 250 km en 5000 hoogtemeters af. De eerste dag was meteen bikkelen, het onverharde rondje naar de Bernia. De tweede dag ging rond de Montgo en daarna de fraaie route langs de Serpis met een klim van 14 km en ruim 600 hoogtemeters. De vierde dag was een zware route in de buurt van Castell de Castells. Tenslotte de langste route (78 km) onder andere naar Tormos, Parcent en Alcalali. Prachtig, ook het weer. Elke dag zonnig en zo'n 25, 27 graden.

Terugblik Vuelta a Murcia

De laatste 42 km gingen met 13,4 km/u want we moesten een 500 meter hoge berg over en ook vandaag hadden we weer heel wat onverhard. We volgden zelfs nog een stukje waar we de fietsen moesten duwen, maar het was slechts een paar honderd meter. We kwamen opvallend veel mountainbikers tegen; het is dan ook een aantrekkelijk gebied, zo dicht bij stad en in mooie natuur. De auto stond er nog. In ruim 2 uur waren we weer terug in Denia.

We kijken terug op een zeer geslaagde mountainbikevakantie, want zo mag je het wel noemen. We schatten dat de helft van de bijna 500 kilometer over onverharde wegen en paden ging. Gemiddeld fietsten we 54 km per dag. We hebben geen problemen gehad met de fietsen, zelfs geen lekke band.

De provincie Murcia heeft ons aangenaam verrast. Het is een echte landbouwprovincie, maar het westelijke deel is bergachtig met prachtige natuur. En er zijn ongelofelijk veel rustige wegen, zowel asfalt als zand- en gravelwegen. De route die we volgden was van alles wat en met heel verschillende landschappen. De kustroute was overweldigend, vooral tussen Mazarrón en Águilas. De dagen met lange klimmen waren ook prachtig en niet al te zwaar. De via verde van bijna 90 km ging ook door zeer fraaie landschappen.

De provincie Murcia is zeer aan te raden voor fietsers die geen echte topprestaties willen of kunnen leveren maar wel een mooie fietservaring willen hebben. Er zijn voldoende accommodaties als je zonder tent wilt reizen. Campings zijn er zeer beperkt, maar vrij kamperen is probleemloos.

We hebben niet alles gedaan van het voorbeeld wat we gevolgd hebben. We kunnen in Murcia nog een tweede rondje maken, dus wie weet.

Murcia (2)

Vandaag genieten we een rustdag, hoewel een dagje slenteren door de stad ook vermoeiend is. Het was een goed moment om te proberen een beeld van de economische crisis te krijgen. De deelstaat heeft een werkloosheid die ruim boven het landelijke gemiddelde ligt. We zagen de gebruikelijke verschijnselen als bedelaars en lege winkelpanden en een groepje wachtenden voor de charitatieve eetzaal. Maar verder bruist de stad behoorlijk. De Spanjaarden bezoeken nog dagelijks enthousiast kun stamkroeg en er wordt veelvuldig in restaurants geluncht en tot laat in de avond gedineerd. De werklozen die dat niet neer kunnen betalen, lijden in stilte of ze proberen als straatmuzikant hun kostje bij elkaar te verdienen, zoals de 'accordionist', die een repertoire heeft van welgeteld één lied. De hele tijd speelt hij 'Besame mucho'.

We hebben de stad te voet verkend, onderweg op een terrasje geluncht en wat gewinkeld, kortom wat je meestal doet met een stedenbezoek. De musea waren dicht op deze maandag. Murcia is een relaxte en aangename stad om een dagje door te brengen.

Murcia

Over de via verde hebben we de hoofdstad bereikt, de oude stad Murcia. Het kostte niet al te veel moeite de 63 km af te leggen, want klimmen hoefde vandaag niet. Met een gemiddelde van 18 km/u was dit een snelle etappe. Ook nu was er nog heel wat gravel, maar het was gemakkelijk om vooruit te komen. In de stad ligt een opvallend goed net van fietspaden.

De via verde komt ook dit gedeelte door een mooi gebied, o.a veel sterk geërodeerde badlands. De viaducten en tunnels bestaan allemaal nog, de enige omwegen zijn op plekken waar de via verde onderbroken is door bebouwing of nieuwe wegen.

Murcia is een historische stad met mooie oude gebouwen, zoals de kathedraal. Morgen zullen we er meer van zien want we hebben twee overnachtingen geboekt hier. Het hotel Arco de San Juan is in het hart van het centrum en biedt moderne kamers in een historisch gebouw. En dat voor €49 per overnachting.

Bullas

De route heeft twee gezichten. De eerste 45 km naar Caravaca de la Cruz zijn behoorlijk pittig maar ook erg mooi. Er zit een bijzonder lang onverhard stuk in door een kloof waarvan de eerste kilometer omhoog niet te fietsen was vanwege de losse stenen en de steile helling. Er komen waarschijnlijk motorcrossers en quadrijders, die zulke routes voor ons fietsers verpesten. Naar beneden was vrijwel alles wel te fietsen. Janny krijgt steeds meer vertrouwen in de afdalingen, zodat ze steeds minder hoeft af te stappen.

Enkele keren moesten we de rivier passeren, waarbij de eerste de diepste bleek. Jan lukte het om met droge voeten over te komen, gebruik makend van enkele dikke stenen. Janny was overmoedig... We kwamen ook nog een groep mountainbikers tegen.

In Moratalla was de eerste stop. We namen niet de moeite om een halve kilometer te klimmen om in het centrum te komen. In het volgende stadje, Caravaca de la Cruz deden we dat wel (foto).

Het is een enigszins toeristisch stadje. Na een colaatje op een van de terrassen begonnen we aan het tweede deel, de via verde. De voormalige spoorbaan is veranderd in een goed berijdbaar fietspad. Dankzij de bruggen en de tunnels loopt het traject vrijwel vlak. Tegenwind speelde ons wel wat parten. De route gaat door een weids dal, mooi, maar we zijn de laatste dagen wel verwend...
In Bullas, aan de via verde, overnachten we in een goed pension, San José genaamd, met o.a. behoorlijk snel internet. Het dorp heeft niet veel, maar er zijn altijd wel wat bars open waar je tapas kunt eten.
Vandaag hebben we 72 km afgelegd in ruim 5 uur, gemiddeld 13,8 km/u.

El Sabinar

In de etappe van vandaag zat de hoogste pas van onze vakantie, 1510 meter hoog. Het was weer een extreem rustige route, de tweede helft kwamen we helemaal niemand meer tegen, de eerste helft af en toe een auto of trekker. Landschappelijk was ook dit een zeer fraaie route.

Een bijzondere ontmoeting was een varkensboerderij waar we langs kwamen. Alle varkens liepen buiten en wentelden zich in de modder. Het grappige waren de schuilhutten (tegen de zon) waar de beesten zich kunnen terugtrekken.

De route vandaag had 1000 hoogtemeters (dus 1000 meter omhoog) en ook nu was het bijna de hele dag klimmen. De helft van de tijd fietsten we onverhard.
In het kleine dorp El Sabinar is een bescheiden pension voor een wat te hoge prijs. We legden 66,5 km af met een gemiddelde van 14,5 km/u.

La Almudema

Vandaag hebben we 63,5 km gefietst met een gemiddelde van 13,7 km/u. Circa 50 km was over gravel en zandwegen en we hadden 700 meter te klimmen, waarvan wel 50 km aan één stuk. Toch was het een bijzonder relaxte dag want steile klimmen kwamen niet voor, het wegdek was goed en de wind was gunstig.

We kwamen door een aantrekkelijk golvend landschap met veel graanvelden, die nog net een beetje groen zijn. Ook passeerden we een stuwmeer.

Onderweg kwamen we door enkele dorpen voor de afwisseling. Het eindpunt is in La Almudema, een klein dorp met een fantastische 'albergue'. Het gebouw is vrijwel nieuw, de kamers zijn spic and span en we konden er bij aankomst ook nog eens lekker eten.

Opnieuw hebben we vandaag geen wolkje gezien en de temperatuur was aangenaam warm. Kortom een topdag.

Onze route is ontleend aan de website van Zinaztli (zinaztli.blogspot.com) Hierbij het hoogteprofiel van de afgelopen dag.

Lorca

Deze stad beleefde een jaar geleden een aardbeving waarbij behoorlijk wat schade ontstond. De gevolgen zijn nog steeds goed zichtbaar en ze zijn nog volop bezig met het herstel. Het is een mooie stad met veel historische gebouwen. Wat je niet gemakkelijk vindt is een restaurant waar je 's avonds goed kunt eten. Wij hebben lang gezocht en waar we terechtkwamen stelde teleur.

De weg er naar toe was probleemloos.

We hadden behoorlijke stukken gravel en zwaar fietsend rivierzand, maar zware beklimmingen zaten er niet bij en de wind hielp ook een handje. De temperatuur liep voor het eerst wel op tot boven de 30 graden. Onderweg zagen we onder andere watermeloenen en druiven verbouwd worden.
De 52 km legden we af met een gemiddelde van 14,4 km/u. We hebben weer een pension (Carmen), iets duurder dan de vorige nachten, maar wel goed en schoon.

Águilas

De kustroute naar Águilas is bijzonder fraai. De grotendeels onverharde weg voert ons van het ene naar het andere prachtige baaitje. In Mazarrón begon het meteen al met de rotsen van Bolnuevo. De vreemde sculpturen kun je vanaf de weg bewonderen.

Daarna de fraaie en goed berijdbare, onverharde kustweg, die we houden tot Calnegre. Een minpunt is dat er een stuk wandelpad in zit waar maar kleine stukjes van te fietsen zijn. Ook vandaag moeten we dus regelmatig de fietsen duwen. Er zijn verderop ook wat stukjes bij waar je de fiets over de rotsen heen moet tillen, maar we hebben het allemaal voor elkaar gekregen.

Het weer werkte ook mee, ondanks de tegenwind. Opnieuw stralende zon en een lekkere temperatuur. We legden 46 km af met een gemiddelde van 10,8.

De overnachting kost in Águilas ook 30 euro, maar de kwaliteit is duidelijk minder dan de vorige nachten. Het is een 'pension' en de gedachten die je daarbij krijgt kloppen wel.

Puerto de Mazarrón

De route vandaag is het totale tegenbeeld van gisteren, want geen kilometer was vlak. De 39 km legden we af in een gemiddelde van 10,5 km/u, waarbij we minstens 3 km moesten lopen. De route was voor een groot deel onverhard en zeker de pas van 450 meter hoogte was een extreem steil pad waar je met bepakking (maar ook zonder bepakking) niet tegenop fietst.

Dichtbij Cartagena zagen we nog diverse mountainbikers, maar halverwege waren die allemaal uit beeld verdwenen. De laatste 10 km naar de kust was een lekkere onverharde weg die steeds een beetje daalt, zodat trappen nauwelijks nodig was. Het kustgebergte tussen Cartagena en Mazarron vonden we zeker mooi.

Hier in Puerto de Mazarron hebben we een leuk hotelletje gevonden, dichtbij de haven, voor slechts 30 euro. Het is een niet zo toeristische plaats, maar wel aangenaam om een dagje te zijn. Bij aankomst namen we een menu bij een Mexicaans restaurant (met veel bier). Het restaurant heet El Guacamole, maar uitgerekend de guacamole was op... Het weer was uitstekend, zonnig, niet te warm en een flinke bries.
Voor degenen die de foto's bestuderen, het klopt dat Jan alle bagage mee heeft deze keer. Dat brengt wat evenwicht in de snelheid waarmee we fietsen. Bovendien hebben we weinig bij ons, zodat Janny geen tassen mee hoefde te nemen.

Cartagena

De eerste fietsdag van 42 vlakke kilometers gingen probleemloos. De opnieuw stevige wind was niet al te vaak tegen ons, dus het gemiddelde beliep rond de 20 km/u. Murcia is voor een belangrijk deel een provincie van land- en tuinbouw. We zagen vandaag eindeloze velden met artisjokken.

Cartagena was vandaag op zondag natuurlijk rustig, maar we hebben wel een wandeling door het centrum gemaakt. Ons vielen de vele standbeelden op en de statige architectuur in de hoofd-winkelstraten. Jammer genoeg was het nog steeds erg winderig en fris en af en toe spetterde het zelfs een beetje. Dat terwijl wij enige angst hadden voor de hoge temperaturen in Murcia...

Cartagena is erg oud. Er zijn zelfs ruïnes te zien van een Romeins amfitheater. We doen een kleine tapas-toer. Voor ons terrasje stopt een schoonmaakautootje waar twee schoonmaakmannen uit stappen. Binnen eten ze hun meegebrachte belegde broodje op. Als ze weer naar buiten komen verwachten we natuurlijk dat ze meteen weer aan het werk gaan, maar blijkbaar is de tijd nog niet gekomen, want er worden nog minstens twee sigaretten gerookt in het autootje.

Als goede daad voor de werkgelegenheid gooien ze de peuken op straat voor hun collega straatvegers. We wandelen terug naar het hotel.

Valladolises (Murcia)

We zijn bij een bed & breakfast neergestreken van Vlaamse eigenaren (www.casa-veraneo.com) op een plek op het platteland waar je zoiets nooit zult verwachten. Ze hebben er in 4 jaar iets moois van gemaakt en er komen nog klanten ook. De foto toont het bijgebouwtje waarin 2 kamers zijn gemaakt. Er is in totaal plaats voor 9 personen. Het enorm grote zwembad maakt vooral indruk, maar hier hebben we geen tijd voor gehad. Hier laten wij de auto staan gedurende de komende fietstocht. Morgen maken we een schuchter begin door de ca. 35 km naar Cartagena af te leggen.

La Marina (Alicante)

Hier begint onze 'mei-vakantie', aan het strand van La Marina, een eindje ten zuiden van Santa Pola. We vertrokken gisteren vanuit Denia na steeds opnieuw vertraging, zodat we uiteindelijk pas om 17 uur weg waren. Maar wat maakt het uit, na een tijdje hard werken mogen we het nu even heel rustig aan doen. Het is vandaag zo'n 25 graden, met veel zon. Er staat wel een straffe zeewind.

La Marina is een onooglijk maar relaxt oord van enkele hotelletjes, huisjes en de onvermijdelijke rij campers. Duinen en dennenbossen zorgen voor een lieflijk decor. Vannacht stonden we hier met slechts enkele campers, maar vanochtend bleken er een paar gezellig dicht naast ons gekomen.