Gran Canaria

Playa de las Canteras

De overtocht van Huelva naar Las Palmas de Canarias verliep redelijk vlekkeloos. We hadden bij vertrek een uur vertraging en de eerste uren was er veel deining. Voor Jan is dat altijd problematisch want die wordt snel zeeziek, ook nu. En het tabletje tegen zeeziekte hielp dus ook al niet. 

El Atlante, metershoog kunstwerk uit lavasteen

Maar goed, na een paar uur was het over en verliep de reis van 32 uur verder naar wens. De hut was comfortabel, het eten redelijk en we konden films kijken op de tablet of computer. Het gratis internet beperkte zich tot Whatsapp. Als je meer wilde moest je een tientje betalen. Dat snappen we ook wel want internet op een schip gaat via de satelliet. 

De paardenfluisteraar

We hebben in Las Palmas eerst maar eens ontbeten in een churreria. Vervolgens hebben we over de Playa de las Canteras gelopen, een bijzonder druk strand, als je bedenkt dat het november is. De temperatuur is er ook wel naar om naar het strand te gaan, 24 graden. 

We hadden via internet een eerste overnachtingsplek gevonden, een finca waar overnachtingen worden aangeboden in verschillende voertuigen en huisjes, maar waar wij in onze camper kunnen overnachten. Het geheel maakt een wat provisorische indruk en de sanitaire voorzieningen zijn ook nogal primitief. 

De hondenfluisteraar

Daarentegen is de locatie met uitzicht op zee wel heel mooi. Er zijn 5 honden en een paard die nieuwsgierig zijn naar de nieuwe gasten.

Aan ruimte geen gebrek

Huelva-haven

Geen badgasten maar sportvissers op het strand

Na een strandwandeling bij de camping zijn we naar de stad Huelva gereden om wat laatste boodschappen te doen en te lunchen. 

De replica’s van Columbus’ vloot

De stad is niet interessant vinden wij. Wel gingen we naar de Columbus-expositie. De ontdekking van Amerika werd vanuit Huelva gedaan met een vloot van drie houten schepen.

 

Het leuke is dat deze drie schepen, Santa Maria, Pinta en Niña, zijn nagebouwd en nu in een meertje liggen om te worden bezichtigd. Er is ook een museum. 

Columbus gebogen over zijn zeekaarten

Na de bezichtiging reden we naar de veerhaven waar we nu enkele uren moeten wachten om in te schepen. De zee lijkt rustig, dus we hopen er het beste van. 

Hoewel er internet op het schip schijnt te zijn verwachten we daar niet veel van, dus het volgende bericht komt waarschijnlijk vanaf Gran Canaria.   

Huelva

Cadiz, zonsondergang vanaf de camperplaats

Het is nog 25 km naar de veerhaven van Huelva. We hebben een camping gevonden in de buurt en aan zee. Deze camping heeft het enorme aantal van 900 plaatsen. We kunnen ons waarschijnlijk niet goed voorstellen wat voor heksenketel het hier in de vakantieperiode zal zijn. 

Nu is het rustig met hooguit 20 campers. 

We hebben even een fietstocht gedaan naar het 10 km verderop liggende dorp. Ook daar is het tamelijk uitgestorven. We zijn in een streek met droge zandgrond en dennenbossen.

In Cádiz staan reusachtige ficusbomen

Gisteren hebben we de stad Cádiz bezocht. We hebben er overnacht op een camperplaats aan zee, helemaal aan de westzijde van de stad, die feitelijk op een schiereiland ligt. Het is wat hectisch om er te komen, maar de plek met uitzicht over de oceaan is leuk.

Uitzicht op het strand vanaf het fort in Cádiz

We hebben een wandeling door de oude provinciehoofdstad gedaan, die geen uitgesproken hoogtepunten telt, maar we waren deze reis ook al erg verwend met stedenschoon. 

Meer campers met zeezicht

Vlak bij de camperplaats hebben we nog even het fort bezocht dat de stad vroeger moest beschermen tegen aanvallen vanuit zee. 

Wij stonden ook eerstelijns

Er was een tentoonstelling over de enorme explosie van een munitiedepot in 1942. Een deel van stad werd toen verwoest en er waren 150 doden.

We verlieten Cádiz over een 3 km lange brug

 

Zahora

Voorbijgangers zetten steeds platte stenen rechtop voor een bijzonder effect

Na het vertrek uit Denia zien we sinds bijna een week de zee weer, de Atlantische Oceaan ten zuiden van Vejer de la Frontera.  

Camperplaats

We staan op een goed verzorgde en vrij nieuwe camperplaats, die vanwege de goede beoordelingen druk bezocht wordt. Het is een zeer gemengd internationaal gezelschap dat hier staat. Er zijn opvallend veel jongere mensen die in een camper of busje onderweg zijn, dus niet alleen de gepensioneerden.

Het is niet ver lopen naar het strand waar we wat surfers in de golven zien. De zee is eigenlijk heel rustig, te rustig om goed te kunnen surfen, denken we.  

Strandwandeling naar Cabo de Trafalgar

Er staat een vuurtoren op de Cabo de Trafalgar, een kaap die een beetje in zee uitsteekt.

Ronda

Trapstraatje in Setenil met huizen onder de rotsen

We bezochten Setenil nog eens, nu op een rustige maandagochtend. Dat maakt een enorm verschil. Je kunt  dan zelfs foto's maken zonder mensen er op.  

Daarna reden we het korte stukje naar Ronda, een van de belangrijkste toeristenmagneten in Zuid-Spanje. Ook nu was het nog redelijk druk.

We bezochten de Arabische baden, een complex uit de 14e eeuw dat heel mooi bewaard is gebleven. Er was een animatiefilm te zien die toonde hoe zo'n badhuis destijds z'n rol in het sociale leven vervulde. 

De zuidelijke poort van Ronda met imposante stadsmuren

We zijn midden tachtiger jaren ook eens door Ronda gekomen en hebben toen het badhuis gemist.

Weerzien met de stier, na circa 35 jaar

Wel wist Janny zeker dat ze toen een beeld van een stier had gezien. Inderdaad is dat beeld er nog steeds, naast de arena. 

Hemingway heeft bijgedragen aan het toerisme in Ronda

Het stierenvechten was een van de passies van Ernest Hemingway, die hij ook beschreef in zijn boeken. Het is dus niet toevallig dat dicht bij de arena een passage naar hem is vernoemd. 

De beroemde Puente Nuevo

De bruggen over de kloof die de stadsgedeelten met elkaar verbinden zijn wel het meest beeldbepalend voor Ronda. Daar concentreert zich de toeristenmenigte dan ook. De breedste en hoogste brug is de Puente Nuevo. Maar vroeger moest men het doen met twee bruggen van meer bescheiden afmetingen, ook mooi. 

We staan op een mooie camperplaats ten zuiden van de stad. Het was bijna 2,5 km wandelen om bij de bruggen te komen. 

Het weer is nog steeds fantastisch. We vragen ons al bijna af waarom we vrijdag helemaal naar Gran Canaria willen varen. 

Setenil (2)

Het Romeinse theater Acinipo

Het is een prachtige dag, opnieuw volledig zonnig. We blijven mede daarom een tweede dag op de camping. 

Jan deed een rondje op de mountainbike van 30 km, waarvan de helft onverhard en met fikse klimmen. 

Mooi heuvellandschap voor een mountainbiketocht

Het einddoel was de Romeinse vindplaats Acinipo. Die wordt ten onrechte ook wel aangeduid als Ronda la Vieja.  

Het ligt 400 meter hoger dan Setenil, op een heuveltop. Het opvallendste overblijfsel is het theater, wat er nog goed uitziet en zelfs bruikbaar is voor voorstellingen. 

Er waren nog ongeveer 20 andere bezoekers op het zelfde moment. 

Intussen had Janny op de camping allerlei werkzaamheden gedaan, zoals schoonmaken. De taken zijn bij ons goed verdeeld!

De camping heeft een goed restaurant en daar hebben we vanmiddag geluncht. Het zat helemaal vol, want zondagmiddag is traditioneel voor Spanjaarden het moment om met de familie uit eten te gaan. Toch was het relaxter dan in het dorpscentrum waar het nog drukker was dan gisteren. 

Setenil

De grotwoningen in Guadix; onder elke schoorsteen bevindt zich een keuken

De afgelopen nacht waren we in een natuurpark zonder internetdekking, dus hierbij onze ervaringen van twee dagen.

Grotwoning

Gisteren, in Guadix, ontbeten we eerst in restaurant Versailles, churros die gedoopt wordt in dikke chocoladedrank. Heerlijk was het, maar misschien niet erg gezond die gefrituurde deegstengels. Na het betalen van de rekening vroegen we de ober voor de zekerheid toch maar even of het bedrag klopte want wij konden ons niet voorstellen dat 2 espresso's en een kop chocola met 10 churro's maar €3,40 kostten en toch was het zo.

We wandelden vervolgens door de buurt van de grotwoningen in Guadix. Er is een authentieke woning sinds 30 jaar opengesteld als museum. In deze streek bestaan duizenden van dergelijke woningen. Het principe is dat er kamers worden uitgehakt en met elkaar verbonden. Er is een toegangsdeur en een schoorsteen die een ventilatie geven. Er is geen verwarming en vaak ook geen raam; het licht komt door de openstaande deur. Er is het jaar door een temperatuur van 19-21 graden, dezelfde als de versteende klei waar de woningen in zijn uitgehakt. 

Tegenwoordig worden nog steeds veel van deze woningen bewoond en ook gerenoveerd en gemoderniseerd. Andere worden verhuurd als gastenwoningen.

Wandeling door El Torcal de Antequera

We vervolgden onze reis naar Antequera en dan speciaal het natuurpark El Torcal, ten zuiden van de stad.

Er gaat een weg omhoog naar het bezoekerscentrum. Het was gisteren te laat voor een wandeling, maar het uitzichtpunt was veelbelovend. We overnachtten op de parkeerplaats, wat gedoogd schijnt te worden. Er waren nog twee andere busjes.

Vandaag is het zaterdag, eigenlijk een verkeerde dag voor een bezoek aan zo'n park want binnen korte tijd was vanochtend de parkeerplaats vol en ging men massaal de route wandelen door het park. Op 5 km afstand is nog een grotere parkeerplaats en vandaar brengt een shuttlebus nog meer bezoekers.

Hoe het ook zij, we hadden toch een opvallend rustige wandeling want de meeste mensen blijven in de buurt van het bezoekerscentrum annex restaurant. 

De wandeling is werkelijk schitterend. De rotsen herinneren ons aan een park in Arizona, maar dichter bij huis kun je ook van zoiets genieten. De foto's spreken voor zich.

De wandeling duurde anderhalf uur over een stenig pad

We reden vanmiddag verder naar een kleine maar zeer nette camping bij het dorp Setenil de las Bodegas, 20 km ten noorden van Ronda. 

Woningen onder overhangende rotsen in Setenil

We gingen even op de fiets naar het centrum, 2 km slechts. We schrokken wel van de enorme mensenmassa die zich door de straatjes voortbeweegt en op de terrassen zit. Setenil is dan ook een beroemd dorp in Spanje. Het is bijzonder door de huizen die onder de overhangende rotsen zijn gebouwd. Maar ja, het toerisme heeft het dorp wel helemaal overgenomen, zeker in de weekeinden.

Comfortabele camping in Setenil

De afgelopen nachten was het koud, ongeveer 2 graden als minimum temperatuur, maar overdag wordt het rond de 20 graden met vrijwel onafgebroken zon. Heerlijk.  

Guadix

Vele haarspeldbochten brengen je naar de Puerto de Velefique

We hebben Denia verlaten, gisteren al. Het weer leek verder naar het zuiden beter te zijn dan in Denia en we moeten toch een keer weer op reis, dus dan maar met het slechtere weer als excuus. 

Graffiti in Denia

De afgelopen dagen was het nog wel mooi. We hebben weer een wandeling gedaan naar La Plana en het bekende tot ruïnes vervallen appartementencomplex.

 

Graffiti staat nu op alle muren en dat geeft in het natuurpark een zonderling beeld.

Jan deed zijn laatste mountainbiketocht, maar het idee om een modderpaadje op te nemen in de route was niet voor herhaling vastbaar. In plaats van modder stond er hier en daar 30 cm water, waar de mannen door heen moesten waden met de fietsen.

Er werden nog wat afspraken afgewerkt, met Marina, Karin en Erdmut en toen was het tijd om te gaan.

Restaurant Route 66, Tabernas

We reden zo'n 350 km naar het zuiden en voorbij Alicante begon de zon al te schijnen. Het eindpunt gisteren was Tabernas, een plek waar we in een grijs verleden wel eens geweest waren. In deze woestijnachtige omgeving werden vele spaghettiwesterns opgenomen en veel van de filmsets is bewaard gebleven en wordt nu aan toeristen getoond.

We overnachtten de afgelopen nacht op het terrein van restaurant Route66, van Belgische eigenaren. Ze proberen een Texaanse entourage te scheppen. 

We aten er heerlijke vegetarische hamburgers. Voor de geïnteresseerden, het merk Beyond Hamburger is in Nederland in de supermarkt te koop. 

Filmlocatie Fort Bravo

Vandaag bezochten we de filmset Fort Bravo. Het is leuk om rond te dwalen in een nagebouwd westerndorpje. 

Show in Fort Bravo

De echte attracties zijn toch de shows die acteurs verzorgen met veel spektakel, pistoolschoten en grappen in het Spaans. We konden de teksten maar gedeeltelijk begrijpen, maar de ruim 100 toeschouwers konden er hartelijk om lachen.

Kerkje in Fort Bravo

Over een spectaculaire bergweg zijn we verder gereden in noordwestelijke richting via de Puerto de Velefique en de stad Baza. Uiteindelijk zijn we gestopt in Guadix, een stadje dat bekend is om zijn grotwoningen. Die willen we morgen bekijken. We staan op een grote parkeerplaats annex camperplaats. 

In de woestijn bij Tabernas ligt Fort Bravo

Denia (3)

Het slechte weer dient zich aan

Het weer is drastisch veranderd de afgelopen dagen. Zondag werd het nog 27 graden en was het in de nacht ook niet kouder dan 20. Gisteren, vrijdag, was het maar 13 graden als maximum en was er flink wat regen.

Kitesurfers genieten van de wind vandaag

Vandaag is het droog, zonnig, maar stormachtig. De zee gaat als een wilde tekeer. 

Slalommen langs de plassen

Maar we vermaken ons onder alle soorten novemberweer prima. We deden vorig weekend een fietstocht van 55 km door de Marjal, waar we wel wat last hadden van diepe plassen die we niet altijd konden ontwijken.

Het leprasanatorium Fontilles

Jan deed donderdag weer een tocht met zijn fietsmaten, in totaal 70 km. Ook hebben we nog een wandeling gedaan in de buurt van Fontilles.

Tunnel van Isbert

Karin kwam langs met een probleem aan haar telefoon

Vandaag hebben we een bescheiden deel van de tapasroute gedaan. Dat is een initiatief van de gemeente en 40 restaurants. Je kunt dan langs diverse restaurants gaan en daar voor 3 euro een tapa en een (alcoholisch) drankje krijgen. Dat klinkt eenvoudiger dan het is. Allereerst zijn de meeste tapas met vlees en dat willen we niet. Dan moet je verder rekening houden met de openingstijden die heel verschillend zijn. Tenslotte moet je oppassen niet aangeschoten te raken, want bij deze formule horen alleen alcoholische drankjes...

We hielden het uiteindelijk bij twee.

's Avonds tijd voor een spelletje

Janny had de afgelopen week ook nog twee afspraken met oude kennissen, Johanna en Heike.