De weg langs zee naar Sidi Ifni is maar 32 km lang, maar heeft wel veel heuveltjes, zodat we in totaal zo'n 400 meter moesten klimmen. In twee uur waren we er. De stad is gesticht door de Spanjaarden, die het tot 35 jaar geleden als enclave nog in bezit hadden. Veel gebouwen en zelfs straatnamen getuigen er nog van. We zitten in het hotel Belle Vue, dat zijn naam eer aan doet, want vanuit de kamer en het dakterras is er fraai uitzicht over de oceaan en het strand. Beneden ons is ook een camping met veel Franse overwinteraars in hun campers.
We hebben in het hotel, of liever gezegd op het terras, heerlijk vis gegeten. Zelfs een flesje wijn ontbrak deze keer niet.
Het was lastig om een internetcafé te vinden en het is er erg krap en warm, maar we blijven trouw ons weblog bijhouden en onze mail beantwoorden. De computer doet het weer normaal.
Morgen resteren nog 50 km naar Fort Bou Jerif waar we ons camperbusje hopen aan te treffen. Er is geen internet, dus dat slaan we hierna een dagje over.
28.2.11
27.2.11
Mirleft
We hebben de oceaan bereikt. Vandaag hebben we een kort stukje gefietst, althans vergeleken met de afgelopen trajecten. Na 45 km hielden we het voor gezien (18 km per uur gemiddeld). Mirleft is een badplaats met een relaxte sfeer. Er wordt veel aan paragliding gedaan en mede daardoor was het hotel van onze keuze helemaal volgeboekt. We hebben nu een wat minder hotel, maar wel met uitzicht op de groentenmarkt, waar het de hele dag een drukte van belang is.
We hebben vanavond spiesjes met kamelenvlees gegeten. Lekker. Het weer is nog steeds zonnig met aangename temperaturen. De rit vandaag was door heuvelachtig gebied.
We hebben vanavond spiesjes met kamelenvlees gegeten. Lekker. Het weer is nog steeds zonnig met aangename temperaturen. De rit vandaag was door heuvelachtig gebied.
26.2.11
Tiznit
Deze keer wisten we wel hoe lang het was, namelijk 106 km. Behalve de lengte was het vandaag ook wel zwaar vanwege de vele klimmen die er in zaten. Ook een prachtige afdaling vanaf de Col de Kerdous, maar de laatste 40 km kregen we ook nog tegenwind. Kortom, af en toe denken we wel eens of het zo leuk is, elke dag een zware etappe.
Er is gelukkig genoeg te zien onderweg. Regelmatig zagen we grondeekhoorns, die holen graven maar er verder uitzien als eekhoorns. We hebben gelukkig niet gezien dat ze levend te koop aangeboden werden, zoals in de reisgids staat. De bedoeling is dat je ze meeneemt naar een restaurant dat er voor zorgt dat ze als delicatesse op je bord komen...
Ook leuk is altijd dat je vriendelijke mensen ziet onderweg. In een cafeetje zeiden ze tegen ons dat we de fietsen in het zicht moesten plaatsen, want niet iedereen is te vertrouwen.
We werden vandaag ook geconfronteerd met stenengooiers, iets waar je wel vaker over leest. Eigenlijk was het maar één kind dat een steen in de richting van Jan gooide. Janny zag het gebeuren, reed op het groepje af en gaf hem een uitbrander in enkele duidelijke Nederlandse zinnen.
De jongen die gooide maakte dat hij wegkwam. De anderen waren onder de indruk en gebaarden dat niet zij, maar die ene jongen gooide. Hopelijk doen ze zoiets nooit weer.
Tiznit is een druk en gezellig stadje, maar we zullen er niet zo veel van meekrijgen, want hier is geen rustdag gepland. We zitten in hotel Assaka, heel wat luxer dan we gewend zijn. Onder andere een ligbad weten we als vermoeide fietsers wel te waarderen.
Morgen is het korter en vlakker en hopelijk ook weer met rugwind.
Onze eigen netbook computer lijkt averij opgelopen te hebben door alle schokken, want de netwerkverbinding doet het niet meer en wifi is lang niet overal te krijgen. Op het Marokkaanse toetsenbord is het altijd lastig typen want de letters zitten op andere plaatsen.
Er is gelukkig genoeg te zien onderweg. Regelmatig zagen we grondeekhoorns, die holen graven maar er verder uitzien als eekhoorns. We hebben gelukkig niet gezien dat ze levend te koop aangeboden werden, zoals in de reisgids staat. De bedoeling is dat je ze meeneemt naar een restaurant dat er voor zorgt dat ze als delicatesse op je bord komen...
Ook leuk is altijd dat je vriendelijke mensen ziet onderweg. In een cafeetje zeiden ze tegen ons dat we de fietsen in het zicht moesten plaatsen, want niet iedereen is te vertrouwen.
We werden vandaag ook geconfronteerd met stenengooiers, iets waar je wel vaker over leest. Eigenlijk was het maar één kind dat een steen in de richting van Jan gooide. Janny zag het gebeuren, reed op het groepje af en gaf hem een uitbrander in enkele duidelijke Nederlandse zinnen.
De jongen die gooide maakte dat hij wegkwam. De anderen waren onder de indruk en gebaarden dat niet zij, maar die ene jongen gooide. Hopelijk doen ze zoiets nooit weer.
Tiznit is een druk en gezellig stadje, maar we zullen er niet zo veel van meekrijgen, want hier is geen rustdag gepland. We zitten in hotel Assaka, heel wat luxer dan we gewend zijn. Onder andere een ligbad weten we als vermoeide fietsers wel te waarderen.
Morgen is het korter en vlakker en hopelijk ook weer met rugwind.
Onze eigen netbook computer lijkt averij opgelopen te hebben door alle schokken, want de netwerkverbinding doet het niet meer en wifi is lang niet overal te krijgen. Op het Marokkaanse toetsenbord is het altijd lastig typen want de letters zitten op andere plaatsen.
24.2.11
Tafraoute
Gebrek aan internetmogelijkheden is de oorzaak dat we een paar dagen geen verslag konden publiceren. Na Guelmim was de afstand tot de oase Aït Bekkou (of Tighmart) niet ver meer. We fietsten de eerste dag 60 km met een gemiddelde van 15,7 km/u.
We vonden onderdak in het authentieke Maison Saharaouie. Het eten was heerlijk en we aten met de familie mee, met je handen uit een grote schaal. Het huis van leem en stro bevat 5 gastenkamers, maar wij waren de enigen. Het is alles basaal en goedkoop.
De volgende ochtend was het ontbijt "petit dejeuner simple" ook lekker en uitgebreid. Voldoende voor de vele kilometers die zouden volgen.
Op een of andere manier was de lengte van de route tot Amtoudi verkeerd berekend. Het bleken veel meer dan de verwachte 80 te zijn. Uiteindelijk kwamen we pas na 104 km aan.
De route was heerlijk rustig, de wind was rustig, de hellingen voornamelijk vals plat. Het landschap bestond grotendeels uit halfwoestijn met heel veel stenen en af een toe een bedoeïenentent of een kudde geiten, een beetje saai eigenlijk.
Omdat we niet erg getraind waren viel de rit ons zwaar, door de lengte en het toch wel steeds een beetje klimmen. Het gemiddelde was ook maar 15,4 km per uur.
Amtoudi is een fantastische plek, een dorpje in een kloof met spectaculaire steile wanden. In de smalle kloof is een mooie palmeraie, palmentuin. We zitten in een gemeenschappelijke tent, die we echter voor ons zelf hebben en waarin bedden staan. Het is onderdeel van OnDiraitLeSud, een soort auberge die ook kamers heeft (alles vol) en een restaurant. Het eten was de eerste avond prima, rundvlees tajine. Internet is er niet in Amtoudi.
De geluiden van ezels, geiten, kinderen en gebedsoproepen weerklinken tegen de rotswanden hier.
We werden wakker van de vroege gebedsoproep die begeleid werd door meehuilende honden. Na een wat lang uitgevallen nachtrust op onze eerste rustdag maakten we een wandeling door de kloof en door de palmentuinen. Erg mooi, maar we merkten dat onze pijnlijk benen nog niet helemaal klaar waren voor een stevige wandeling. De verderweg gelegen waterval hielden we voor gezien.
We hadden gezien dat er ook een piste loopt van Amtoudi naar Tafraoute, 63 km stond op het bordje. De eigenaar vertelde ons dat het onverharde deel 20 km is, de rest is asfalt. Dat moet dus lukken dachten we en dus besloten we deze route te doen in plaats van een langer alternatief waar we 3 dagen langer over zouden doen.
Vandaag hebben we inderdaad Tafraoute gehaald, maar vraag niet hoe. Het onverharde gedeelte was 26 km met een stevige klim er in van zo'n 550 m hoogteverschil. Dat was al redelijk slopend voor ons. Het onverharde deel was wel een erg fraaie piste. Onderweg maakten we nog de geboorte mee van een tweeling geiten. We hebben niet afgewacht tot de kleintjes op hun poten konden staan, maar het was al wel bijna zover.
Het eerder genoemde bordje met 63 km zat er helemaal naast, want we hadden aan het eind van de dag 92 km op de teller. Zouden ze de 6 in 63 omgedraaid hebben? Ook het asfaltgedeelte kende veel hoogteverschillen en het resultaat was dat we pas om 20.00 uur, dus in het pikkedonker aankwamen. We zitten in hotel Tanger, centraal gelegen, maar van wat povere kwaliteit, een backpackershotel zouden we zeggen.
Het eten was wel lekker en de douche lekker warm.
We blijven een dagje in Tafraoute om alle e-mails te beantwoorden (een stuk of 20) en het dorp en de omgeving te verkennen. En om uit te rusten natuurlijk.
We vonden onderdak in het authentieke Maison Saharaouie. Het eten was heerlijk en we aten met de familie mee, met je handen uit een grote schaal. Het huis van leem en stro bevat 5 gastenkamers, maar wij waren de enigen. Het is alles basaal en goedkoop.
De volgende ochtend was het ontbijt "petit dejeuner simple" ook lekker en uitgebreid. Voldoende voor de vele kilometers die zouden volgen.
Op een of andere manier was de lengte van de route tot Amtoudi verkeerd berekend. Het bleken veel meer dan de verwachte 80 te zijn. Uiteindelijk kwamen we pas na 104 km aan.
De route was heerlijk rustig, de wind was rustig, de hellingen voornamelijk vals plat. Het landschap bestond grotendeels uit halfwoestijn met heel veel stenen en af een toe een bedoeïenentent of een kudde geiten, een beetje saai eigenlijk.
Omdat we niet erg getraind waren viel de rit ons zwaar, door de lengte en het toch wel steeds een beetje klimmen. Het gemiddelde was ook maar 15,4 km per uur.
Amtoudi is een fantastische plek, een dorpje in een kloof met spectaculaire steile wanden. In de smalle kloof is een mooie palmeraie, palmentuin. We zitten in een gemeenschappelijke tent, die we echter voor ons zelf hebben en waarin bedden staan. Het is onderdeel van OnDiraitLeSud, een soort auberge die ook kamers heeft (alles vol) en een restaurant. Het eten was de eerste avond prima, rundvlees tajine. Internet is er niet in Amtoudi.
De geluiden van ezels, geiten, kinderen en gebedsoproepen weerklinken tegen de rotswanden hier.
We werden wakker van de vroege gebedsoproep die begeleid werd door meehuilende honden. Na een wat lang uitgevallen nachtrust op onze eerste rustdag maakten we een wandeling door de kloof en door de palmentuinen. Erg mooi, maar we merkten dat onze pijnlijk benen nog niet helemaal klaar waren voor een stevige wandeling. De verderweg gelegen waterval hielden we voor gezien.
We hadden gezien dat er ook een piste loopt van Amtoudi naar Tafraoute, 63 km stond op het bordje. De eigenaar vertelde ons dat het onverharde deel 20 km is, de rest is asfalt. Dat moet dus lukken dachten we en dus besloten we deze route te doen in plaats van een langer alternatief waar we 3 dagen langer over zouden doen.
Vandaag hebben we inderdaad Tafraoute gehaald, maar vraag niet hoe. Het onverharde gedeelte was 26 km met een stevige klim er in van zo'n 550 m hoogteverschil. Dat was al redelijk slopend voor ons. Het onverharde deel was wel een erg fraaie piste. Onderweg maakten we nog de geboorte mee van een tweeling geiten. We hebben niet afgewacht tot de kleintjes op hun poten konden staan, maar het was al wel bijna zover.
Het eerder genoemde bordje met 63 km zat er helemaal naast, want we hadden aan het eind van de dag 92 km op de teller. Zouden ze de 6 in 63 omgedraaid hebben? Ook het asfaltgedeelte kende veel hoogteverschillen en het resultaat was dat we pas om 20.00 uur, dus in het pikkedonker aankwamen. We zitten in hotel Tanger, centraal gelegen, maar van wat povere kwaliteit, een backpackershotel zouden we zeggen.
Het eten was wel lekker en de douche lekker warm.
We blijven een dagje in Tafraoute om alle e-mails te beantwoorden (een stuk of 20) en het dorp en de omgeving te verkennen. En om uit te rusten natuurlijk.
21.2.11
Guelmim
Het was een hele rit nog van Guelmim naar Fort Bou Jerif. Het laatste stuk was onverhard en niet vlot te berijden. Maar we zijn er gekomen. Het is een mooie accommodatie, netjes onderhouden en ongelooflijk afgelegen en dus rustig. Een mooie sterrenhemel is hier mogelijk, maar de maan scheen volop.
Vanochtend zijn we al vroeg opgestaan om alles voor te bereiden voor het fietsen. Om 10 uur vertrokken we. We moesten wel de dezelfde weg terug naar Guelmim, waar we nu de administratie weer afhandelen in het internetcafé. De stad is op een enkele uitzondering na levenloos, want er schijnt een algemene staking te zijn in Marokko. Bijna alle winkels zijn dicht. Maar eens kijken of we nog ergens een kop koffie kunnen krijgen. Daarna is het nog 15 km naar de palmentuin in de buurt waar we een overnachting hebben gereserveerd. Het weer is prachtig en er is weinig wind.
Vanochtend zijn we al vroeg opgestaan om alles voor te bereiden voor het fietsen. Om 10 uur vertrokken we. We moesten wel de dezelfde weg terug naar Guelmim, waar we nu de administratie weer afhandelen in het internetcafé. De stad is op een enkele uitzondering na levenloos, want er schijnt een algemene staking te zijn in Marokko. Bijna alle winkels zijn dicht. Maar eens kijken of we nog ergens een kop koffie kunnen krijgen. Daarna is het nog 15 km naar de palmentuin in de buurt waar we een overnachting hebben gereserveerd. Het weer is prachtig en er is weinig wind.
20.2.11
Taghazout
We hebben even een stop gemaakt onderweg in dit surfersplaatsje, even ten noorden van Agadir. We willen hierna verder rijden naar Bou Jerif, in de buurt van Guelmim. Daar is een camping in het midden van de woestijn, waar we morgen willen beginnen met de fietstocht.
Het weer is nog steeds prachtig, in tegenstelling tot het noorden van Marokko. We lazen dat er demonstraties zijn in de regen. Hier is van enige onrust niets te merken.
Het weer is nog steeds prachtig, in tegenstelling tot het noorden van Marokko. We lazen dat er demonstraties zijn in de regen. Hier is van enige onrust niets te merken.
19.2.11
Essaouira
Vanochtend hebben we het werelderfgoed van El Jadida bezocht, een ommuurd stadje met 4 bastions, gesticht door de Portugezen. De bezienswaardigheid die je gezien moet hebben is de cisterne, een waterbekken met fraaie gewelven.
Daarna volgden we de kustweg via Safi naar Essaouira. Dit is een mooie ommuurde stad aan zee. We staan met de camper op een betaalde parkeerplaats en mogen daar overnachten voor 40dhm (€3,50). Het is met zeezicht en vlak bij de stadsmuur.
Het is iets warmer dan gisteren en de zon schijnt uitbundig.
Daarna volgden we de kustweg via Safi naar Essaouira. Dit is een mooie ommuurde stad aan zee. We staan met de camper op een betaalde parkeerplaats en mogen daar overnachten voor 40dhm (€3,50). Het is met zeezicht en vlak bij de stadsmuur.
Het is iets warmer dan gisteren en de zon schijnt uitbundig.
18.2.11
El Jadida
Gisteren zijn we vanuit Denia tot Algeciras gekomen. Het weer onderweg was soms stormachtig en we hadden zelfs neerslag in de vorm van sneeuw. Vandaag zijn we met een snelle boot (1 uur) overgevaren naar de haven Tanger Med. Vervolgens hebben we een paar honderd kilometer snelweg afgelegd tot El Jadida. Het is avond, dus de bezichtiging van de Portugese citadel doen we morgen. In Marokko is het weer mooi, met temperaturen tot 19 graden.
14.2.11
Denia
Vandaag zouden we naar Marokko vertrekken voor een vakantie van drie en halve week. Helaas wordt deze met drie dagen bekort, want gisteren kwamen we er achter dat de wielophanging van de VW California kampeerbus ineens steeds meer gaat rammelen. Vandaag bleek bij de garage dat er iets aan de vering gerepareerd moet worden en het is pas woensdag klaar.
We vertrekken dus pas donderdag.
Het ligt in de bedoeling naar Sidi Ifni te rijden, nu in wat minder dagen dan eerst gedacht. Daar beginnen we dan met de geplande fietstocht van circa 12 dagen. Wat we verder doen zal wel onderweg blijken.
Gelukkig is het in Denia mooi weer en hier is voor ons best nog het nodige te doen.
We vertrekken dus pas donderdag.
Het ligt in de bedoeling naar Sidi Ifni te rijden, nu in wat minder dagen dan eerst gedacht. Daar beginnen we dan met de geplande fietstocht van circa 12 dagen. Wat we verder doen zal wel onderweg blijken.
Gelukkig is het in Denia mooi weer en hier is voor ons best nog het nodige te doen.
30.1.11
Amerongen
Na enkele jaren mountainbiken nog aan een clinic meedoen lijkt wat gek, maar het was met deze groep van de Wereldfietsers leuk om te doen. We fietsten de drukke mtb-route over de Amerongse Berg, het was zondag.
Het lijkt wel of heel mountainbikend Nederland in de weekenden samenklontert op de mtb-routes.
Onderweg stopten we diverse keren om instructie te krijgen van James over hoe je efficiënter kunt fietsen in het terrein.
Het lijkt wel of heel mountainbikend Nederland in de weekenden samenklontert op de mtb-routes.
Onderweg stopten we diverse keren om instructie te krijgen van James over hoe je efficiënter kunt fietsen in het terrein.
15.1.11
Appelscha
Sinds lange tijd heb ik weer eens een mtb-route in Nederland gefietst, deze keer bij Appelscha. Officieel is deze 16,6 km en hij is speciaal voor de mountainbikers gemaakt. Na dagen van regen is het lage deel van route inmiddels erg modderig geworden, maar de stukken door de stuifzand bodem zijn prima te fietsen. Elk duintje is in de route opgenomen, soms meerdere malen, zodat je af en toe flink moet terugschakelen en aanzetten. Voor Nederlandse begrippen is dit een leuke route, maar als je Spanje gewend bent is het technisch gezien simpel. Maar de zuigende modder maakt het toch nog redelijk zwaar. Met het heen en terugfietsen naar het startpunt was het vandaag 40 km.
Jan
Jan
22.3.10
Marrakech opnieuw (2)
Vandaag zijn we op de fiets naar het centrum gereden, zo'n 12 km. Het verkeer is redelijk druk, maar men is hier wel gewend aan brommers en fietsen op de weg, dus het ging redelijk ontspannen. Fietsen in de smalle straatjes in de medina is leuk om eens te doen.
We hebben deze keer het centrum voor kunstnijverheid bezocht en daar maar liefst 3 paar schoenen gekocht. Daarna op het grote plein couscous gegeten, voor het eerst in Marokko. Tenslotte hebben we nog een paleis bezocht, mooi maar enigszins overlopen door de toeristen.
We hebben nog een paar uur te gaan morgen, over de snelweg naar Tanger en dan de veerboot. Hopelijk ook morgen, anders een dag later.
Marokko is ons goed bevallen. We hebben erg genoten van de landschappen, zowel vanaf de fiets als vanuit de camper. De vooroordelen over de Marokkanen, vooral ingegeven door de reisgids, zijn niet bewaarheid. We hadden weinig last van hinderlijke handelaars of vasthoudende gidsen. Eigenlijk hebben we geen enkele echt negatieve ervaring gehad, bijna alleen aardige mensen.
Het eten was heerlijk, de campings waren goedkoop en boden vaak veel waar voor het geld. Kortom, binnenkort willen we nog wel wat meer van het land zien. Drie weken was wel wat kort...
We hebben deze keer het centrum voor kunstnijverheid bezocht en daar maar liefst 3 paar schoenen gekocht. Daarna op het grote plein couscous gegeten, voor het eerst in Marokko. Tenslotte hebben we nog een paleis bezocht, mooi maar enigszins overlopen door de toeristen.
We hebben nog een paar uur te gaan morgen, over de snelweg naar Tanger en dan de veerboot. Hopelijk ook morgen, anders een dag later.
Marokko is ons goed bevallen. We hebben erg genoten van de landschappen, zowel vanaf de fiets als vanuit de camper. De vooroordelen over de Marokkanen, vooral ingegeven door de reisgids, zijn niet bewaarheid. We hadden weinig last van hinderlijke handelaars of vasthoudende gidsen. Eigenlijk hebben we geen enkele echt negatieve ervaring gehad, bijna alleen aardige mensen.
Het eten was heerlijk, de campings waren goedkoop en boden vaak veel waar voor het geld. Kortom, binnenkort willen we nog wel wat meer van het land zien. Drie weken was wel wat kort...
21.3.10
Marrakech opnieuw
Na een langdurige rit over de Atlas zijn we weer in Marrakech aangekomen. Onderweg hebben we eerst een bezoek aan een bezienswaardige kashba gebracht, Aît Benhaddou.
Het was er behoorlijk toeristisch, een plek waar toeringcars komen, dan weet je het wel. Niettemin was het wel de moeite waard. We moesten wel een rivier doorwaden om bij de plek te komen, wat dus met een omzwachtelde voet geen goed idee is. Dus lieten we ons per ezel door het water vervoeren.
De daaropvolgende bergetappe was erg fraai, maar de zwaarbeladen busjes en vrachtauto's maken dat het verkeer soms stapvoets gaat. Net voor donker waren we in Marrakech bij de Marjane (kenners weten wat we bedoelen) om wat inkopen te doen.
Nu staan we weer op de camping Le Relais de Marrakech, waar we op de heenweg ook waren en waar wifi nu wel werkt.
En dan was er nog het 'wijnincident'. Onze wijnvoorraad was al dagen geleden opgeraakt en zoals bekend kun je in dit land moeilijk aan alcoholische dranken komen. Maar bij de Marjane zagen we iemand groot inslaan. Dus Janny op zoek naar de wijn en ze dacht een goedkoop wijntje gevonden te hebben. Meteen maar 2 flessen naar de kassa gekomen en toen bleek na afrekening dat de wijn 10 keer zo duur was als gedacht. Ze had een klein rekenfoutje gemaakt. Zuinig als we zijn hebben we de flessen bij de klantenservice weer ingeleverd...
Het was er behoorlijk toeristisch, een plek waar toeringcars komen, dan weet je het wel. Niettemin was het wel de moeite waard. We moesten wel een rivier doorwaden om bij de plek te komen, wat dus met een omzwachtelde voet geen goed idee is. Dus lieten we ons per ezel door het water vervoeren.
De daaropvolgende bergetappe was erg fraai, maar de zwaarbeladen busjes en vrachtauto's maken dat het verkeer soms stapvoets gaat. Net voor donker waren we in Marrakech bij de Marjane (kenners weten wat we bedoelen) om wat inkopen te doen.
Nu staan we weer op de camping Le Relais de Marrakech, waar we op de heenweg ook waren en waar wifi nu wel werkt.
En dan was er nog het 'wijnincident'. Onze wijnvoorraad was al dagen geleden opgeraakt en zoals bekend kun je in dit land moeilijk aan alcoholische dranken komen. Maar bij de Marjane zagen we iemand groot inslaan. Dus Janny op zoek naar de wijn en ze dacht een goedkoop wijntje gevonden te hebben. Meteen maar 2 flessen naar de kassa gekomen en toen bleek na afrekening dat de wijn 10 keer zo duur was als gedacht. Ze had een klein rekenfoutje gemaakt. Zuinig als we zijn hebben we de flessen bij de klantenservice weer ingeleverd...
20.3.10
El Kelaa (2)
Vandaag is Janny 60 geworden, bijna weer in blakende gezondheid. In elk geval was ze goed in staat om de geplande fietstocht te doen. Het was 45 km met weer aardig wat klimmetjes. De bedoeling was eigenlijk een rondrit, maar de kaart gaf verkeerde afstanden aan, zodat het te lang zou worden. Na 30 km zijn we naar een restaurantje gegaan en hebben we voor de zoveelste keer een tajine gegeten, deze keer met kip en diverse groenten.
Ook erg lekker.
Omdat het in de zon behoorlijk warm is kozen we voor een plekje in de berbertent die op het terras staat.
19.3.10
El Kelaa
We hebben op de fiets de Gorges de Dadès bezocht. Een tocht van heen en terug bij elkaar 36 km. Er zit een fikse klim in, waardoor je 100 meter boven de rivier komt met een fraai uitzicht op de kloof. Verderop gaat de weg door een erg smal deel van de kloof.
Er komt nog zoveel smeltwater van de Atlas dat de weg 20 cm onder water staat. Omdat de voet in verband van Janny niet nat mag worden heeft Jan zijn schoenen en sokken uitgetrokken en haar door het water geduwd. Daarna nog een stukje verder door de vallei gefietst.
De camping waar we overnacht hebben is op 23 km van Boumalne. Dus zijn we wat verder naar het westen, stroomafwaarts van de Dadès. Morgen zijn we van plan nog een laatste fietstocht te maken. Het weer is onverminderd zonnig en redelijk warm. Het wordt overdag circa 22 graden en 's nachts koelt het af tot 12 graden.
Er komt nog zoveel smeltwater van de Atlas dat de weg 20 cm onder water staat. Omdat de voet in verband van Janny niet nat mag worden heeft Jan zijn schoenen en sokken uitgetrokken en haar door het water geduwd. Daarna nog een stukje verder door de vallei gefietst.
De camping waar we overnacht hebben is op 23 km van Boumalne. Dus zijn we wat verder naar het westen, stroomafwaarts van de Dadès. Morgen zijn we van plan nog een laatste fietstocht te maken. Het weer is onverminderd zonnig en redelijk warm. Het wordt overdag circa 22 graden en 's nachts koelt het af tot 12 graden.
18.3.10
Boumalne de Dadès
De afstand naar Boumalne hebben we op een manier gedaan die vrijwel niemand doet, namelijk met een omweg via Iknioun. De eerste 50 km naar Iknioun is onverhard en gaat door een afwisselend en soms indrukwekkend landschap.
De afdaling naar Boumalne is wel over asfalt en gaat door een kaal landschap. In Boumalne zitten we even in een internetcafé en hebben we boodschappen gedaan, maar het is de bedoeling een flink eind het dal van de Dadès in te rijden , waar we een mooie camping hopen te treffen.
Het weer is onveranderlijk mooi, maar het wordt wel snel fris als de zon weg is. We zitten op een hoogte van ca. 1400 meter, vandaar. In het veel lager gelegen Marrakech schijnt het al tropisch te zijn.
De afdaling naar Boumalne is wel over asfalt en gaat door een kaal landschap. In Boumalne zitten we even in een internetcafé en hebben we boodschappen gedaan, maar het is de bedoeling een flink eind het dal van de Dadès in te rijden , waar we een mooie camping hopen te treffen.
Het weer is onveranderlijk mooi, maar het wordt wel snel fris als de zon weg is. We zitten op een hoogte van ca. 1400 meter, vandaar. In het veel lager gelegen Marrakech schijnt het al tropisch te zijn.
16.3.10
Tineghir (2)
We zijn van camping veranderd. We staan nu 7 km noordelijk van het stadje in de palmentuin op camping Atlas. Het is een erg leuk plekje boven de rivier en aan de overkant de palmen. Tegenover de camping is een goedwerkend internet, dus we zijn helemaal tevreden. De Todrakloof hebben we vandaag bezocht op de fiets en we hebben er meteen een heel stuk aan vast geknoopt naar het dorp Tamtatouchte. We hebben daar lekker gegeten in auberge Les Amis.
Het staat op 1600 m hoogte en het was er vrij fris. Alles bij elkaar was het een route van 46 km. De route werd na 6 km, dus na de spectaculaire kloof een heel stuk rustiger en aangenaam om te fietsen. Het loopt langzaam omhoog en je volgt steeds het mooie rivierdal. Je kunt, als je de weg blijft volgen helemaal het Atlasgebergte doorsteken.
We zijn in principe van plan hier nog een dagje te blijven.
Het staat op 1600 m hoogte en het was er vrij fris. Alles bij elkaar was het een route van 46 km. De route werd na 6 km, dus na de spectaculaire kloof een heel stuk rustiger en aangenaam om te fietsen. Het loopt langzaam omhoog en je volgt steeds het mooie rivierdal. Je kunt, als je de weg blijft volgen helemaal het Atlasgebergte doorsteken.
We zijn in principe van plan hier nog een dagje te blijven.
15.3.10
Tineghir
Het internet functioneert lang niet overal goed, dus elke dag een berichtje zit er niet in. Gisteren hebben we een korte maar leuke fietstocht gedaan aan weerszijden van de Draa. Het is een vruchtbare vallei met veel dadelpalmen. Vooral de stille kant is leuk om te fietsen, een deel was trouwens onverhard.
In Agdz hebben we een succesvolle poging ondernomen om een stuk schapenvlees te kopen. De slagersjongen sprak nauwelijks Frans of Engels maar uiteindelijk kregen we een homp van aanvaardbare grootte en voor weinig geld. Dat er vliegen op hadden rondgelopen, ach, het wordt toch gestoofd. Het was erg lekker.
Daarna hebben we de rustige route naar Nekob en Tazzarine gereden met de camper.
In Tazzarine stonden we op een schattig en schaduwrijk campinkje, zo goed als onbereikbaar voor grote campers. Mede hierdoor stonden we met 5 Volkswagenbusjes hier en verder niets. En dat terwijl we tot nu toe nog maar één enkele VW hadden gezien.
We zijn nu aanbeland in Tineghir, een vrij grote plaats, aan het begin van de route door de Todrakloof, die we nog willen gaan bezoeken.
Vanwege de voet van Janny die maar slecht wil herstellen, beperken we het fietsen tot relatief korte ritjes. Een meerdaagse trektocht zit niet meer echt in de planning.
In Agdz hebben we een succesvolle poging ondernomen om een stuk schapenvlees te kopen. De slagersjongen sprak nauwelijks Frans of Engels maar uiteindelijk kregen we een homp van aanvaardbare grootte en voor weinig geld. Dat er vliegen op hadden rondgelopen, ach, het wordt toch gestoofd. Het was erg lekker.
Daarna hebben we de rustige route naar Nekob en Tazzarine gereden met de camper.
In Tazzarine stonden we op een schattig en schaduwrijk campinkje, zo goed als onbereikbaar voor grote campers. Mede hierdoor stonden we met 5 Volkswagenbusjes hier en verder niets. En dat terwijl we tot nu toe nog maar één enkele VW hadden gezien.
We zijn nu aanbeland in Tineghir, een vrij grote plaats, aan het begin van de route door de Todrakloof, die we nog willen gaan bezoeken.
Vanwege de voet van Janny die maar slecht wil herstellen, beperken we het fietsen tot relatief korte ritjes. Een meerdaagse trektocht zit niet meer echt in de planning.
13.3.10
Agdz
Over de afgelopen twee dagen valt niet zo veel te vertellen. We hebben ongeveer 400 km gereden door eenzame landschappen, bij tijd en wijle desolaat. Gisteren was de weg op verschillende plaatsen weggeslagen door de rivier, want het is erg slecht weer geweest de laatste weken. Dankzij provisorische reparaties konden we wel overal langs. Vannacht waren we op een camping in Taliouine, waar we in het restaurant gegeten hebben. Voor de derde keer tajine nu, maar wel steeds totaal anders. Het is een stoofschotel. De aardewerk schotel wordt met een puntig deksel er op verhit en opgediend.
In Agdz aan de rivier de Draa, staan we op een kale camping met 4 bomen. Ja we zitten in de schaduw, want het is zonnig en redelijk warm. Helaas ontbreekt hier wifi, zodat we het tegenovergelegen internetcafé bezoeken.
In Agdz aan de rivier de Draa, staan we op een kale camping met 4 bomen. Ja we zitten in de schaduw, want het is zonnig en redelijk warm. Helaas ontbreekt hier wifi, zodat we het tegenovergelegen internetcafé bezoeken.
11.3.10
Tafraoute (4)
Vier dagen op dezelfde plek, dan moet het wel mooi zijn. Inderdaad, dat is het ook. We hebben met de camper eerst 35 km gereden door een prachtig berglandschap naar een al even mooie oase Aït Mansour. Deze ligt ingeklemd tussen hoge rotswanden en het geheel is bijzonder idyllisch. We hebben een fietstocht gemaakt van 48 km, helaas wel heen en terug dezelfde weg, maar erg mooi. Omdat er behoorlijk geklommen moest worden en de tegenwind later ons parten speelde, werd het nog redelijk inspannend. Tegen het eind werd de lucht steeds donkerder en begon het wat te spetteren, maar we werden niet echt nat, hooguit onze voeten vanwege de vele beek-oversteken.
In Tafraoute hebben we de patisserie maar eens bezocht, want de Marokkaanse deegwaren hebben een naam op te houden.
Gisteren aten we in l'Etoile d'Agadir. Smakelijk en goedkoop was de tajine met vlees, pruimen en amandelen.
Terug op de camping is het bewolkt. Tijd om de nieuwssites te lezen, e-mails te beantwoorden. Het meenemen van een laptop is voor ons essentieel gebleken. Zakelijk gezien is internet bijna onmisbaar voor ons. Gisteren op een dag liefst 3 boekingen afgerond. We zijn dus ook helemaal niet op vakantie, we hebben alleen ons kantoor verplaatst...
In Tafraoute hebben we de patisserie maar eens bezocht, want de Marokkaanse deegwaren hebben een naam op te houden.
Gisteren aten we in l'Etoile d'Agadir. Smakelijk en goedkoop was de tajine met vlees, pruimen en amandelen.
Terug op de camping is het bewolkt. Tijd om de nieuwssites te lezen, e-mails te beantwoorden. Het meenemen van een laptop is voor ons essentieel gebleken. Zakelijk gezien is internet bijna onmisbaar voor ons. Gisteren op een dag liefst 3 boekingen afgerond. We zijn dus ook helemaal niet op vakantie, we hebben alleen ons kantoor verplaatst...
10.3.10
Tafraoute (3)
's Ochtends is het fris en bewolkt, maar in de loop van de dag komt er steeds meer zon. Ook vandaag was het weer uitstekend fietsweer. Eerst bezoeken we nog even de weekmarkt in Tafraoute. Het is er gezellig druk.
We hebben vervolgens een rondje van 45 km gedaan door de vallei van de Ammeln. Het is een groen dal met veel dorpjes en uitzicht op de rotsen verder weg. De weg is helemaal geasfalteerd en bijzonder rustig. Af en toe moeten we door een beek maar we krijgen net geen natte voeten.
Helaas zijn we wat te laat vertrokken zodat we niet voor etenstijd in Tafraoute terug zijn. De restaurants zijn al gesloten. Dat houden we tegoed voor vanavond.
We hebben vervolgens een rondje van 45 km gedaan door de vallei van de Ammeln. Het is een groen dal met veel dorpjes en uitzicht op de rotsen verder weg. De weg is helemaal geasfalteerd en bijzonder rustig. Af en toe moeten we door een beek maar we krijgen net geen natte voeten.
Helaas zijn we wat te laat vertrokken zodat we niet voor etenstijd in Tafraoute terug zijn. De restaurants zijn al gesloten. Dat houden we tegoed voor vanavond.
9.3.10
Tafraoute (2)
Een supermarkt heeft Tafraoute niet, dus maken we een ronde langs de kleine winkeltjes en over de markt om het nodige in te slaan. Het is altijd weer de vraag of je geen toeristenprijzen betaalt en sommige winkeliertjes verdenken we van minder eerlijke praktijken.
Vandaag laten we de camper staan om eens een rondje te rijden met de fiets. We kiezen voor een bescheiden start, zo'n 22 km naar de beschilderde rotsen. Wel de helft onverhard, maar niet al te veel klimmen, dus het is en blijft een rondje waar we ons misschien voor moeten schamen.
De omgeving is prachtig met al die afgeronde rotsen. Een kunstenaar is op een bepaalde plek ooit begonnen rotsen blauw te verven. De meeste verf is er weer af maar blijkbaar wordt er nog steeds geverfd, want we zagen rotsen die erg strak in de verf zaten en een hele verzameling verfbussen.
Hoe dan ook, naturel vinden wij de rotsen zeker even mooi.
Tijdens het fietsen snuiven we de heerlijke geur op van bloeiende struiken. Het weer is aangenaam, zonnig en een briesje.
Vandaag laten we de camper staan om eens een rondje te rijden met de fiets. We kiezen voor een bescheiden start, zo'n 22 km naar de beschilderde rotsen. Wel de helft onverhard, maar niet al te veel klimmen, dus het is en blijft een rondje waar we ons misschien voor moeten schamen.
De omgeving is prachtig met al die afgeronde rotsen. Een kunstenaar is op een bepaalde plek ooit begonnen rotsen blauw te verven. De meeste verf is er weer af maar blijkbaar wordt er nog steeds geverfd, want we zagen rotsen die erg strak in de verf zaten en een hele verzameling verfbussen.
Hoe dan ook, naturel vinden wij de rotsen zeker even mooi.
Tijdens het fietsen snuiven we de heerlijke geur op van bloeiende struiken. Het weer is aangenaam, zonnig en een briesje.
8.3.10
Tafraoute
We hebben een flink stuk gereden om in een landschappelijk interessanter gebied te komen en een geschikte omgeving te vinden waar we de fietsen willen gebruiken. Tafraoute leek ons een goede plaats daarvoor.
Tussen Marrakech naar Agadir wordt gewerkt aan een nieuwe tolweg, maar er is nog maar een klein stukje open. De rest is dus tweebaans en dat schiet niet zo erg op. Van Agadir naar Tafraoute moesten nog ruim 100 erg bochtige kilometers worden overwonnen over een smalle weg.
Het is een erg fraaie route over Aït Baha, met canyonachtige landschappen. We zagen ook enkele versterkte dorpen, kashba's onderweg. Uiteindelijk waren we pas na zessen in Tafraoute en staan hier op een camping in een betoverende omgeving.
In deze omgeving hebben we ook veel campers vrij zien staan, zo ongeveer naast de camping.
Wij verkiezen nu de camping, o.a. omdat we internet (wifi) willen gebruiken en zo af en toe een douche nemen en de was doen is ook belangrijk voor ons.
Het weer is nu behoorlijk, vrij veel zon en temperaturen tot 21 graden. 's Avonds koelt het af tot ca. 14 graden. Vanmorgen vertrokken we wel met mist maar die was snel opgelost.
De mensen zijn hier weer veel traditioneler gekleed dan in Marrakech. We zien veel vrouwen in het zwart en zwaar gesluierd.
De eerste foto laat een arganboom zien, in dit geval in een soort bonsaïvorm.
Tussen Marrakech naar Agadir wordt gewerkt aan een nieuwe tolweg, maar er is nog maar een klein stukje open. De rest is dus tweebaans en dat schiet niet zo erg op. Van Agadir naar Tafraoute moesten nog ruim 100 erg bochtige kilometers worden overwonnen over een smalle weg.
Het is een erg fraaie route over Aït Baha, met canyonachtige landschappen. We zagen ook enkele versterkte dorpen, kashba's onderweg. Uiteindelijk waren we pas na zessen in Tafraoute en staan hier op een camping in een betoverende omgeving.
In deze omgeving hebben we ook veel campers vrij zien staan, zo ongeveer naast de camping.
Wij verkiezen nu de camping, o.a. omdat we internet (wifi) willen gebruiken en zo af en toe een douche nemen en de was doen is ook belangrijk voor ons.
Het weer is nu behoorlijk, vrij veel zon en temperaturen tot 21 graden. 's Avonds koelt het af tot ca. 14 graden. Vanmorgen vertrokken we wel met mist maar die was snel opgelost.
De mensen zijn hier weer veel traditioneler gekleed dan in Marrakech. We zien veel vrouwen in het zwart en zwaar gesluierd.
De eerste foto laat een arganboom zien, in dit geval in een soort bonsaïvorm.
7.3.10
Marrakech
In slecht weer hebben we de weg naar het zuiden genomen, gisteren. Ook bij aankomst op de camping Le Relais de Marrakech kregen we nog vele buien over ons heen, maar vandaag is het gelukkig vriendelijk weer. Het beloofde internet op de camping werkte niet, maar verder is het een nette camping, voor 7 euro per nacht.
We hebben een taxi naar de stad genomen, hoewel het ook wel te fietsen was geweest. Dit bericht komt dus weer uit een internetcafé.
Wij vinden Marrakech een prettige stad. In de souks worden we vrijwel geheel met rust gelaten. Geen opdringerige gidsen en handelaren.
Wel moet je weten wat iets mag kosten. We hebben bij iets afgedongen tot een zesde van de vraagprijs. En het ging eigenlijk nog te gemakkelijk...
Marrakech is aan de zuidkant omgeven door besneeuwde bergen. We weten nog niet goed hoe we verder gaan. Misschien moeten we de bergen nog even mijden na al dat slechte weer van de laatste tijd.
We hebben een taxi naar de stad genomen, hoewel het ook wel te fietsen was geweest. Dit bericht komt dus weer uit een internetcafé.
Wij vinden Marrakech een prettige stad. In de souks worden we vrijwel geheel met rust gelaten. Geen opdringerige gidsen en handelaren.
Wel moet je weten wat iets mag kosten. We hebben bij iets afgedongen tot een zesde van de vraagprijs. En het ging eigenlijk nog te gemakkelijk...
Marrakech is aan de zuidkant omgeven door besneeuwde bergen. We weten nog niet goed hoe we verder gaan. Misschien moeten we de bergen nog even mijden na al dat slechte weer van de laatste tijd.
5.3.10
Témara
We zijn vandaag tot even ten zuiden van Rabat gekomen. Het was een stuk met hindernissen, veroorzaakt doordat we de snelweg wilden mijden. Op een gegeven moment werden we van de oude route afgeleid en kregen zo'n 30 kilometer een weg met bijzonder veel gaten en modder. De weg was totaal kapotgereden. In Sale, net boven Rabat wilden we naar een camping, maar die was onvindbaar of bestaat nier meer. Door Rabat heen vonden we onze weg weer naar de kustweg aan de zuidkant. We kunnen hier op de camping een draadloos internetsignaal oppikken, dus lekker gemakkelijk. Verdere luxe ontbreekt geheel. De camping verkeert in deplorabele staat. In Sale was trouwens een grote Carrefour voor de broodnodige fourage.
4.3.10
Marokko 2010
Gisteren, 3 maart, zijn we vertrokken met de camper naar Algeciras. Tijdens deze 700 km vanaf Denia hadden we diverse regenbuien. In Algeciras kochten we een retourtje voor de veerboot voor € 120 en dat viel ons erg mee.
Wat ons vandaag niet meeviel was de duur van de overtocht naar Tanger van 3,5 uur. We rekenden op ruim 2 uur want dat was ons beloofd. En op het kaartje stond de snelle boot van 1 uur.
Maar goed, we zijn op Afrikaanse bodem en het is mooi weer.
In Algeciras stonden we bij de Lidl met 30 andere campers en hier in het leuke dorp Asilah, aan zee, ook met ongeveer 30.
Helaas nog geen WiFi, dus dit bericht komt uit een internetcafe.
Wat ons vandaag niet meeviel was de duur van de overtocht naar Tanger van 3,5 uur. We rekenden op ruim 2 uur want dat was ons beloofd. En op het kaartje stond de snelle boot van 1 uur.
Maar goed, we zijn op Afrikaanse bodem en het is mooi weer.
In Algeciras stonden we bij de Lidl met 30 andere campers en hier in het leuke dorp Asilah, aan zee, ook met ongeveer 30.
Helaas nog geen WiFi, dus dit bericht komt uit een internetcafe.
29.12.08
Terugblik Azië
Terwijl we vandaag nog wat de toerist uithingen in Bangkok (paleis en markten) hebben we nog even op een rijtje gezet wat ons is bijgebleven van de drie landen die we bezocht hebben.
Thailand
De gladde asfaltwegen, vaak met vluchtstrook.
De ongelofelijke aantallen brommers, logisch ook wel, want het is prettig je zo te verplaatsen met het meestal mooie weer.
De bushokjes, bij vrijwel elk dorp, zodat je onderweg altijd een plekje hebt voor een rustpauze.
De altijd attente bediening.
De 7-eleven winkels en soortgelijke, op bijna elke straathoek, waar je de meeste dingen kunt kopen die je dagelijks nodig hebt en de vele etens- en fruitstalletjes.
Het heerlijke en afwisselende eten. Zelfs een standaardgerecht als kip met cashewnoten krijg je steeds weer op een andere manier voorgeschoteld. Bangkok is helemaal geobsedeerd door eten, zo lijkt het, zo ongelofelijk veel mogelijkheden heb je daar om te eten, al vanaf 60 cent voor een maaltijd.
De fantastische levendige markten, vooral de weekendmarkt in Bangkok die we twee keer bezochten vonden wij leuk. In een van de koffiestalletjes maakten ze echte kunstwerken van de cappucino en café latte, die ook nog eens voortreffelijk smaakte.
Verder is Thailand in veel opzichten een westers gelijkend land, zeker in de steden.
Cambodja
De verbazingwekkende aantallen kinderen, die bijna zonder uitzondering hello en bye bye tegen je roepen.
Heel veel jongens die in droogvallende poelen de achtergebleven vissen vangen met een net.
De afwezigheid van verkeersregels of in elk geval worden ze niet nageleefd. Zelfs rechts van de weg rijden wordt lang niet altijd gedaan. Helmen draagt men niet.
Het altijd maar toeteren.
De bruiloften met keiharde en meestal volledig vervormde muziek.
De brommer is een universeel vervoermiddel al dan niet met zijspan of aanhanger, wat gaat er eigenlijk niet mee. We herinneren ons de matrassenverkoper die 4 tweepersoonsmatrassen achterop vervoerde. Later zagen we hem weer, met eentje minder: goede zaken gedaan die dag.
Ook wordt er veel gefietst, vooral schoolkinderen zie je in grote groepen in hun uniformen langs de weg fietsen.
Een levensritme van opstaan tussen 5 en 6 uur en tussen 8 en 9 uur naar bed. Restaurants sluiten vaak al om 7 uur.
Overdreven veel personeel in restaurants. Heel vaak meer personeel dan klanten en soms komen ze je uitvoerig gadeslaan als je je bord leeg eet.
De chaos en vervuiling op straat. De smerigheid is in Phnom Penh wat minder, maar alles lijkt onder een laag vuil bedekt, zelfs veel hotelkamers.
Het grotendeels ontbreken van straatverlichting.
De afdingcultuur. Je moet zeker als buitenlander bij bijna alles eerst de prijs vragen en vaak afdingen, wil je niet te veel betalen. Je wordt ook nogal eens genept met wisselgeld.
De alom aanwezige dollar. Geldlades in kassa's bevatten altijd dollars en Cambodjaanse rielen en er is een vaste koersverhouding. Geldautomaten geven dollars.
Laos
De mooie natuur met onder andere veel watervallen, waarbij dan vaak weer een romantisch restaurant.
Mooie hotels.
Lekkere koffie en in de steden stokbrood.
Iedereen die 'sabaidy' tegen je roept.
Redelijk vaak word je toegesproken in het Frans.
Ondanks de armoede die hier ook bestaat is het een net en geordend land.
Nog een paar tips voor degenen die ook willen fietsen in deze landen:
- valuta meenemen is niet nodig; je kunt in alle drie de landen volop pinnen (in de steden)
- malariapillen lijken ons overbodig; we hebben bijna geen mug gezien en we zijn gestopt met slikken wegens de bijwerkingen
- de wind is vrijwel altijd uit het noordoosten
- het moessonseizoen duurt langer naarmate je zuidelijker bent
- fietsen meenemen in de trein kan meestal probleemloos, maar informeer wel of er een bagagerijtuig meegaat, anders wordt het lastig.
Abonneren op:
Posts (Atom)
















