Huasco

Muurschildering in Huasco

De oude vuurtoren van Huasco

Inmiddels zijn we een paar honderd kilometer naar het noorden gereden. We zijn weer aan de kust, dus de temperatuur is weer lager en zonnig is het alleen in de middag. We zijn nu in de regio Atacama, bekend van de Atacamawoestijn, die de droogste woestijn ter wereld zou zijn. 

Zover is het nu nog niet, al wordt de begroeiing steeds spaarzamer. Af en toe is er een groen rivierdal, gevoed door water vanuit de besneeuwde Andes. Zo ook hier, bij het havenstadje Huasco. 

We hebben twee nachten geboekt op de camping Atacama Glamp. Er zijn ook enkele grote tenten die je kunt huren, vandaar de suggestie van "glamping". Zo luxe is het verder niet, maar er is elektriciteit, een warme douche en een keuken. We genieten van het uitzicht op riviermonding en de stranden. 

Gisteravond werden we door het personeel uitgenodigd om wat mee te eten van de barbecue. Er zijn overigens maar weinig gasten. Een Argentijn, die in Chili woont, vroeg hoe het kon dat Nederland een even extreme figuur de grootste heeft gemaakt als de rechtsextreme president Milei. Dat is in het Nederlands al moeilijk uit te leggen, gelet de hoge welvaart en de hoge geluksscore van de Nederlanders, in het Spaans vergt het nog veel meer. De man was trouwens aan het studeren voor technisch directeur betaald voetbal, ook wel bijzonder.

De visverkoper

De zaagvis wordt gefileerd

Vandaag zijn we naar het centrum van het dorp gelopen, waar het ook niet druk was maar waar wel tientallen marktkramen stonden opgesteld. Ons doel was de vismarkt of eigenlijk de visverkopers bij de pier. Ze hebben de vers gevangen vissen opgehangen voor de verkoop. Jan wilde een kleine zaagvis, die 5 euro zou kosten maar het bleek al snel dat de hele bundel van 5 vissen dat bedrag kostte. Dat was echt te veel van het goede. In plaats daarvan namen we een grote zaagvis van 5 euro. We werden doorverwezen naar een winkel verderop waar de fileerder zich voor 1 euro over de vis ontfermde. Wat overbleef, vier forse filets van samen ruim een kilo, namen we mee. We zagen dat de meeste mensen ook de koppen en graten meenemen, waar je natuurlijk een vissoep van kunt maken, maar dit was voor ons voor nu wel even voldoende. 

Vis eten op de camping

Naast de pier zwemmen zeehonden rond in de hoop wat restjes te kunnen meepakken en ook de aalscholvers laten geen enkele kans onbenut. 

We maakten vandaag de helft van de vis op en het smaakte uitstekend.

Rio Hurtado

Klaar voor het sterrenkijken

We verlieten Vicuña gisteren en reden een onverharde bergpas omhoog van 2000 meter.

Door een woestijnachtig landschap met soms een oase

Daar konden we de afgelopen nacht van de sterrenhemel genieten, al moest eerst de maan nog verdwijnen, wat om half 2 gebeurde. 

 

Lekkere vegetarische lunch in Vicuña

Net voor de pas stonden we mooi open in de woestijn en konden we weer eens de Melkweg in volle glorie zien. Het was niet koud en het waaide ook nauwelijks. Er kwam hooguit een handvol auto's langs.

Vandaag zijn we afgedaald naar een ander rivierdal, dat van de Hurtado. Het is een minder toeristische vallei dan de Elqui. Er zijn enkele dorpjes onderweg. We hebben een leuk plekje aan de rivier gevonden waar we ook willen overnachten. Het is dankzij het water een uitgesproken groene omgeving. 

Aan de Rio Hurtado; honden weten ons altijd snel te vinden

Vicuña

Onafzienbare wijngaarden in de Elquivallei rond Vicuña

Zoals gehoopt en verwacht hebben we vandaag La Serena verlaten. De bus was gisteravond door Giorgi in orde gemaakt. Alles lijkt naar behoren te werken en de eerste 65 kilometer hebben we inmiddels afgelegd. 

Het stuwmeer dat La Serena van water voorziet staat laag

We maken eerst een rondje in het berggebied ten oosten van La Serena. Veel mensen bezoeken dit gebied omdat er meerdere sterrenwachten zijn boven op de kale bergen. Het is hier een eind van de kust af veel minder vaak bewolkt dan aan de kust. We hopen hier zelf ook mooie sterrenhemels te treffen, maar naar een observatorium gaan we nu niet.

We kamperen weer

Vicuña is een aardig dorp wat we nog kennen van begin dit jaar. Nu staan we op een minicamping tussen de wijngaarden. De druiven worden gebruikt voor de in Chili beroemde pisco, een brandewijn. 

Het is hier 5 graden warmer dan in La Serena.

Eten aan de overdekte picknicktafel

La Serena (11)

De entree van het archeologisch museum La Serena

Het einde van ons verblijf in deze stad lijkt nu toch echt in zicht. Maandag zijn de onderdelen aangekomen, zoals voorspeld en maandag is ook begonnen met het werk. Dat neemt veel tijd in beslag omdat de reparatie ingewikkeld is. Er moet veel gedemonteerd worden voordat de versnellingsbak verwijderd kan worden en de koppeling vervangen. Het is ook een niet alledaags voertuig voor deze garage, dus geen routineklus, mede doordat de bus een syncro vierwielaandrijving heeft. Giorgi heeft beloofd dat het deze week wel zal lukken, eventueel met een uitloop naar zaterdag.

Wij vinden het inmiddels ook wel genoeg, deze vorm van overwinteren. Vandaag zijn we nog in het archeologisch museum van La Serena geweest. Het was wekenlang gesloten wegens een staking. Het geeft een mooi beeld van de culturen van de volkeren die in het noorden van Chili hebben geleefd vanaf zo'n tienduizend jaar geleden.

La Serena (10)

Het is bijna zomer, dus die winterse kerstsfeer zit er hier niet in

Inmiddels kunnen we wat positiever zijn want de zending wordt door DHL beloofd voor 11 december, aanstaande maandag. De garage gaat ook maandag aan de slag. Als alles meezit kunnen we eind volgende week weer onderweg zijn.

Chili is een vleesland en als je een vegetarisch restaurant vindt is dat een bijzonderheid. Vandaag vonden we er een, een veganistisch restaurant zelfs. Het eten was zeer smakelijk en we zaten op een dakterras, heerlijk ontspannen. Het was ook nog eens druk bezocht. 

Nog even over het weer hier. La Serena heeft een zeer stabiel en voorspelbaar weer, hebben we de afgelopen weken gemerkt. Overdag wordt het rond de twintig graden en 's nachts koelt het af naar 12 graden. De wind komt altijd uit het westen, dus van zee. 's Ochtends is het vrijwel altijd bewolkt en in de middag wordt het dan zonnig. Het regent nooit. Dit is het weer van de afgelopen 5 weken en het ziet er niet naar uit dat het gaat veranderen.

La Serena (9)

De ijzeren Iglesia de Guayacán, een creatie van Gustave Eiffel

De bestelling is door eBay geannuleerd en de betaling wordt ongedaan gemaakt. We zijn na 4 weken dus terug bij het nulpunt. Geen verklaring voor het mislukken van de zending, geen excuses. Voor ons nooit meer eBay.

De wasplaats van de moskee

Inmiddels hebben we een nieuwe bestelling gedaan bij een bedrijf in Letland, dus de EU. Dat heeft als voordeel dat alles met één vervoerder gaat, DHL. Ze beloven dat we de onderdelen eind volgende week hier hebben. We zullen het zien. In Nederland hebben we geen onderdelenbedrijf gevonden dat wereldwijd verzendt.

Gisteren gingen we nog eens naar Coquimbo, de havenstad ten zuiden van La Serena. We gingen met het openbaar vervoer, de bus.

De moskee van Coquimbo

Op een heuvel staat een merkwaardig gebouw, merkwaardig voor het christelijke Chili, namelijk een moskee met minaret. Je waant je even in Marokko. De minaret is een kopie van de beroemde minaret in Marrakech.

De reden van de bouw, voltooid in 2007, is geweest dat Marokko in de persoon van de koning een intercultureel centrum wilde stichten (en betalen) in Zuid-Amerika. Dat is dus Coquimbo geworden. De moskee wordt verder niet als gebedsruimte gebruikt want er wonen nauwelijks moslims hier. 

Coquimbo was en is een echte industriestad, tot bloei gebracht door Engelse immigranten, zo'n anderhalve eeuw geleden. Enkele oude gebouwen waaronder de ijzeren kerk, ontworpen door Eiffel en gebouwd in België, herinneren aan de beginjaren. Nu is het vooral een overslaghaven. Er worden olieproducten opgeslagen en er wordt ijzererts vanuit een naburige mijn verscheept. Een paar keer per dag zien we vanuit ons appartement een ertstrein langsrijden. 

De "Engelse" begraafplaats

Wat ook nog herinnert aan de Engelsen is de Engelse begraafplaats. Daar brachten we ook een bezoekje.

La Serena (8)

Op de Ruta 5, de noord-zuidroute van Chili, staat regelmatig een gitarist met versterker;
als het verkeerslicht op dit drukste kruispunt van La Serena op groen gaat, moet hij aan de kant

We beginnen te beseffen dat het niet slim was om auto-onderdelen via eBay te bestellen. Na 24 dagen is nog steeds niet bekend waar het pakket is gebleven. De garagehouder heeft nu van eBay te horen gekregen dat we nog drie dagen moeten wachten om hopelijk uitsluitsel te krijgen. We kunnen dan eventueel de bestelling annuleren en het geld terugkrijgen.

We houden de moed erin

Of we dan in Nederland de onderdelen bestellen en door iemand hierheen laten sturen weten we nog niet. Normaal gesproken zou dat een week of twee weken kunnen duren. Het alternatief, om de komende maanden 7000 km door te rijden naar Uruguay heeft een risico, maar het is niet goed in te schatten hoe groot dat risico is.

We zitten dus erg te twijfelen wat we moeten doen en dat houdt ons nogal bezig. Hier een tijd vastzitten vinden we niet het ergste maar dat we niet weten hoe het verder moet is heel vervelend. Hopelijk de volgende post een positiever verhaal.

Voor de zwerfhonden zien we overal hokken en hoopjes voer

Aan kerken geen gebrek in La Serena

La Serena (7)

Aan het eind van de baai ligt Coquimbo met het 93 meter hoge kruis
(klik op de foto voor een scherpere weergave)

We zitten nog even bij te komen van de verkiezingsuitslag in Nederland en intussen zijn we nog steeds in de wachtstand. Van het pakket met onderdelen is momenteel onduidelijk waar het zich bevindt. Dat is voor ons erg frustrerend. Het zou uiterlijk vandaag moeten aankomen maar niets wijst daarop.

Tijd genoeg voor een kappersbezoek;
er zijn heel veel kappers hier en allemaal goedkoop,
wat een knipbeurt bereikbaar maakt voor de vele studenten
 in deze universiteitsstad

Je kunt het natuurlijk ook positief bekijken en zeggen dat we aan het overwinteren zijn in een doorgaans zonnige plaats met meestal aangename temperaturen en het strand op wandelafstand. Het appartement is comfortabel en niet duur maar we zijn er inmiddels drie weken en onze reis in Zuid-Amerika ziet er idealiter toch iets anders uit. 

Hadden we een andere keuze gemaakt als we geweten hadden dat het zo lang zou duren? In de camper blijven en in de omgeving een geschikte camping opzoeken zou hebben gekund, maar we kozen voor een appartement omdat we sowieso een aantal dagen de camper kwijt zullen zijn als hij in de garage staat.

De monteur heeft trouwens besloten te wachten met het uitbouwen, want hij kan de ruimte niet missen als de camper er een tijd staat zonder dat er verder aan gewerkt kan worden.

Enkele dagen geleden hadden we weer een lichte aardbeving met het epicentrum hier 60 km vandaan en magnitude 4,5. Het flatgebouw beweegt dan behoorlijk heen en weer en dat is voor ons toch even een angstig gevoel. Bij het raadplegen van het internet blijkt dat in Chili vrijwel dagelijks een aardbeving met de kracht tussen 4 en 5 voorkomt. De meeste in de noordelijke helft van het land. Echt verwoestende aardbevingen vonden in de zestiger jaren plaats. We gaan er maar van uit dat de huidige bebouwing voldoende schokbestendig is. In de hoofdstad durfde men het zelfs aan de hoogste wolkenkrabber van Amerika te bouwen.

La Serena (6)

Inmiddels zijn we aan de derde week begonnen in ons appartement. Volgens het koeriersbedrijf komen de onderdelen aanstaande maandag aan. Het garagebedrijf is (als het goed is) inmiddels begonnen met het uitbouwen van de versnellingsbak, wat bij deze bus een gecompliceerd en omvangrijk werk is. In het gunstigste geval zou volgende week donderdag de bus weer kunnen rijden.

Het was stevig klimmen naar het kruis

Vandaag hebben we gefietst op huurfietsen. Er is een fietspad langs de kust naar de nabijgelegen stad Coquimbo. Er zijn enkele belangrijke bezienswaardigheden en een ervan hebben we bezocht, het Kruis van het Derde Millennium. 

Rond het kruis zijn allerlei beeldengroepen die scenes uit de lijdenstijd voorstellen;
hier Pontius Pilatus de zijn handen wast, in onschuld; vanuit de dwarsbalken van het kruis is het uitzicht

Uitzicht vanaf het kruis naar het noorden

Het kruis is een betonnen kolos van 93 meter hoog die je vanuit de wijde omgeving kunt zien, bovenop een rots. Hij is rond 2000 met pauselijke goedkeuring gebouwd in 10 maanden tijd. Er is een lift in gemaakt waarmee je bijna bovenin kunt komen en natuurlijk weidse vergezichten hebt. Je kunt zelfs besneeuwde Andestoppen zien die 100 km verder zijn gelegen. 

Het fietsen nog niet verleerd

La Serena (5)

De binnenplaats van het stadhuis van La Serena

Er is nog geen uitsluitsel over wanneer de auto-onderdelen komen. Bij de bestelling werd aangegeven dat het tussen 15 en 22 november zou zijn, dus volgende week of de week erna. We hebben ons geschikt in het wachten en maken er het beste van.

Uitzicht bij de vuurtoren

Het weer is goed en we maken dagelijks een lange wandeling. 

Op weg naar de vuurtoren

Chili is een tamelijk westers land met veel Amerikaanse invloeden. Je ziet bij de steden grote shopping malls met mega parkeerterreinen. Toch is het centrum hier niet leeggelopen zoals je in Amerikaanse steden wel vaak ziet. Er zijn voetgangersgebieden en veel kleine winkeltjes en eettentjes. Dat is dan toch het Zuid-Amerikaanse karakter. Opvallend is dat je ook in woonwijken vaak winkeltjes ziet. Er is dan in de voortuin iets gebouwd en van daaruit biedt men van alles aan, meest etenswaren. Langs de wegen zie je veel groentestalletjes, zelfs voor de shopping mall hier, wat blijkbaar is toegestaan. 

Natuurgebied

Donderdag liepen we naar een grote groentemarkt met wel vijftig kramen. Het is een sfeervolle ambiance met veel marktkooplui die hun waren luidkeels aanprijzen. 

Vandaag wandelden we door een natuurgebied langs de uitmonding van de Elqui rivier. Er komen veel vogels voor. Wat ons eens te meer opviel is dat Chilenen nogal makkelijk zijn in het weggooien van hun afval. Tussen het natuurgebied en de bebouwde kom is een zone die blijkbaar als dumpplaats wordt gebruikt, terwijl  in de woongebieden alles netjes wordt gehouden. Dat zien we ook vaak langs de kust; overal zie je afval, zeker bij onofficiële parkeerplaatsen. Er wordt vaak gefeest en dan wordt gewoon alles achtergelaten. Wij vinden Chili veel erger dan Uruguay en Argentinië in dit opzicht.

De rotzooi gaat over de schutting

Chili is op milieugebied verder niet achterlijk. Er wordt aan gescheiden afvalinzameling gedaan en de energieopwekking is groener dan in Nederland, dankzij veel windenergie, zonneparken en waterkracht. Er is een aarzelend begin gemaakt met elektrische auto's (doorgaans hybride) al zien we nog nergens oplaadmogelijkheden. We zien wel regelmatig elektrische busjes rijden van het bedrijf Mercado Libre, een soort Amazon. Tesla schijnt binnenkort te beginnen met de verkoop van auto's en het aanleggen van laadstations in Chili. Dat mag ook wel want het regeringsbeleid is om vanaf 2035 alleen nog maar elektrische auto's te verkopen. 

De woongebieden bestaan heel vaak uit "gated communities", dus met een hoog hek, een poort en camerabewaking. Bij ons appartement is dat niet anders. Er zit in het gebouw iemand met tv-schermen voor zich die je ziet aankomen, lopend of in de auto, en dan met een druk op de knop de poort opent. Ook dat went natuurlijk, maar het is voor ons nogal ongebruikelijk.

Oh ja, ook in het appartement voelden we een lichte aardbeving. En we hadden een klein regenbuitje, ook wel bijzonder hier.

De markt:

La Serena (4)

Het appartementengebouw

Bijna ons hele hebben en houden hebben we van de camper naar het appartement overgebracht en dat blijkt best veel te zijn. Dit wordt voor de komende twee tot drie weken ons woonverblijf, want het duurt nogal even voor de onderdelen vanuit Engeland hier zijn. In Chili is het niet verkrijgbaar omdat dit type auto hier niet of misschien sporadisch voorkomt. We hebben er in elk geval nog geen een gezien.

 

Jan heeft besloten de hele koppeling en het vliegwiel te laten vervangen want dat is nauwelijks meer werk dan alleen het druklager te vervangen. Het kost natuurlijk meer aan onderdelen maar er is een kans dat de koppeling zelf ook geleden heeft van de lekkage. 

Hoe dan ook, de komende tijd zullen de berichten hier wat minder vaak verschijnen want heel veel zullen we niet beleven. 

Ons uitzicht deze dagen

We wonen op de achtste verdieping en kijken uit over de stad La Serena en dichterbij een winkelcentrum met o.a. een Walmart, hier Lider geheten. Naar zee lopen is 2 kilometer. 

Het appartement is simpel ingericht maar biedt alles wat we nodig hebben, behalve misschien verwarming. De buitentemperatuur wordt hier maximaal 20 graden en de zon schijnt niet elke dag. Daarom kan het binnen wel eens wat kil zijn. Dubbel glas en spouwmuren heeft dit gebouw ook niet. 

Langs de weg: een huisvestingsproject?

La Serena (3)

We stonden de afgelopen nacht op het strand van Caleta Hornos

Inmiddels zitten we in een appartement in La Serena. Het is comfortabel en er is snel internet. Elke dag kunnen we douchen en uitgebreid kokkerellen. Het is onze standplaats voor uitstapjes de komende dagen. 

 Voor even was dit de laatste camperovernachting

Het is een beetje wonen in plaats van reizen en dat is ook niet erg af en toe. We hebben gelukkig alle tijd voor het vervolg.

We moeten nog even vermelden dat in Punta Choros onze bus ineens begon te schudden: een aardbeving. De Chilenen die vlak bij ons stonden schrikken daar totaal niet van want dat gebeurt volgens hen heel regelmatig. Het mag ook geen terremoto genoemd worden maar een sismo of temblor, want er is geen schade of slachtoffers. Zo leer je nog eens wat. 

Vaak is er een zwerfhond die je op de voet volgt

We zien trouwens overal langs de kust tsunamiwaarschuwingen en als er ergens een zeebeving is met een vloedgolf zullen sirenes afgaan. 

We zijn inmiddels al bijna een maand in Zuid-Amerika. Het is nog een beetje met vallen en opstaan, soms letterlijk. Maar we genieten wel degelijk van onze reis. Het vervolg mag natuurlijk wel zonder incidenten zijn. 

Onze route van 15 oktober tot 2 november,
 die in werkelijkheid ruim 1700 km was

Caleta Los Hornos

Even zoeken: er lopen vijf pinguïns over de rotsen
(klik op de foto voor een scherpere weergave)

Onze reis maakt vreemde wendingen, want we zijn weer een stukje naar het zuiden gereden, richting La Serena, de stad die blijkbaar aan ons blijft trekken. 

Reden is dat Jan de koppeling toch niet helemaal vertrouwt en een reparatie wil laten uitvoeren bij de garage waar we eerder waren. Eerst moet het onderdeel geïmporteerd worden uit een ander land wat een week kan duren en dan duurt het 3-4 dagen om de reparatie uit te voeren. We hebben een appartement in la Serena gehuurd met ingang van morgen. 

Zeeleeuwen

Vandaag deden we de excursie naar het Nationale Park van de Humboldt pinguïns.

Veel grotten en vensters op Isla Chorros

De zee was iets rustiger dan voorgaande dagen maar niettemin werd Jan na verloop van tijd zeeziek (zoals altijd), maar hij was niet de enige. Op de twee eilanden, waar je geen voet aan wal mag zetten, leven veel dieren, zoals zeeleeuwen en allerlei bijzondere vogels en inderdaad ook pinguïns. Je moet er letterlijk niet te veel van verwachten want we zagen er vanaf de boot circa 12. Ook zagen we dolfijnen. De Humboldt pinguïns zijn een stuk mensenschuwer dan de Magellan pinguïns die we vorig jaar in Argentinië zagen.

Gisteren gewandeld vanaf de camping

Met een lijn met weerhaken wordt zeewier “gevist”

We staan nu aan het strand van Caleta de Los Hornos, ook zo’n slaperig vissersdorpje dat pas tot leven komt als vanaf eind december de toeristen komen. Wij vinden het wel prettig zo. 

De Stille Oceaan